یادداشت؛ هم‌رزمان حسین(ع)

به گزارش  خبرنگار پایگاه خبری صبح توس، حجت‌الاسلام عباس بابائی ، استاد حوزه و دانشگاه در یادداشتی نوشت: صدای پای کاروانیان می‌آید.«قافله عشق در سفر تاریخ است و این تفسیری است بر آنچه فرموده‌اند: «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» این سخنی است که پشت شیطان را می‌لرزاند و یاران حق را به فیض دائم رحمت او امیدوار می‌سازد.»(۱)\r\n\r\nدسته‌ای از مردمان به نمایندگی از تمامی آدمیان، حسین و کاروانش را فقط مشایعت کردند و عده‌ای دیگر بی‌تفاوت از کنارشان گذشتند!\r\n\r\nگروهی لبخندزنان در حال تماشایشان بودند و گروهی دیگر با صدای بلند در همان‌جایی که ایستاده‌ بودند، فقط برایشان اشک ریختند و تعدادی در حال التماس برای مانع‌شدن و راه‌ کربلا را بر ایشان بستن!\r\n\r\nدر این وانفسای آدمیت، خوش‌به‌حال «هم‌رزمان حسین» که هرچند اندک بودند و غریب، اما با قلبی آرام و گام‌هایی استوار، بعد از شنیدن «فَلیَرحَل مَعَنا»ی سید احرار، سر از پا نشناخته برای «بذل مُهجه»ی ناچیز خویش، پا در «لُجّه‌ی خون» نهادند و به مقام «مع‌الحسین» رسیدند.\r\n\r\nالبته تو «مپندار که تنها عاشوراییان را بدان بلا آزمودند و لاغیر، صحرای بلا به وسعت همه تاریخ است و كار به يك «ياليتني كنت معكم» ختم نمی‌شود. اگر مرد ميدان صداقتی، نيك در خويش بنگر كه تو را نيز با مرگ انسی اين‌گونه است يا خير! آنان را كه از مرگ می‌ترسند از كربلا می‌رانند. و این عاقبت کار عشق است.»(۲)\r\n\r\nمن از بلاجویان نینوای سال ۶۱ مکتب حسینی و از یاران شیدای دهه‌ی ۶۰ مکتب خمینی آموخته‌ام که راه رسیدن به «قافله‌ی عشق»، فقط همراهی با «امام»ی است که در هر زمان پرچم «یا لثارات‌الحسین» را بی هیچ ترس و تردیدی برافراشته است؛\r\n\r\n«گر صد حرامی، صد خطر در پیش داریم\r\n\r\nحکم جلودار است سر در پیش داریم»\r\n\r\nامروز جبهه‌ی پلیدی‌ها و تباهی‌ها با پستی و گستاخی تمام برای «استحاله‌ی فرهنگی» و «قبح‌زدایی از منکرات» وارد میدان شده‌ است و هیچ حدومرزی نمی‌شناسد.\r\n\r\nشمشیر امروز سیدالشهداء در برابر این اژدهای هفت‌سر، همان خطی است که «زینب کبری» عَلَمش را از سال ۶۱ هجری بر شانه کشید و چند روز پیش در کلام «امام خامنه‌ای» در قامتی به نام «تبلیغ» بازتعریف شد؛\r\n\r\n«وادی پر از فرعونیان و قبطیان است\r\n\r\nموسی‌ جلودار است و نیل اندر میان‌ است»\r\n\r\nیقیناً خطاب اول آن بیانات، حوزه بود و روحانیّت، اما به سرانجام رساندنش آن‌هنگام محقق خواهد شد که تمام عشاق و عزاداران حسینی، خود را «هم‌رزمان حسین» بدانند؛\r\n\r\n«گاه سفر آمد برادر گام ‌بردار!\r\n\r\nچشم از هوس از خُرد از آرام‌ بردار!»\r\n\r\nباید همگان در «قافله‌ی عشق»، همراه با «علمدار روشنگری»، «فریاد تبلیغ و تبیین» سر دهند؛\r\n\r\n«گاه سفر آمد برادر! ره دراز است\r\n\r\nپروا مکن بشتاب! همّت چاره‌ساز است»\r\n\r\nو در نهایت باید یقین کرد که راه رسیدن به «کاروان عشق»، پاسخ‌داشتن برای تمام یا بخشی از پرسش‌های کربلایی زیر است:\r\n\r\nآیا اراده‌ای جدی برای حضور خانوادگی در محافل عزاداری و کشتی نجات حسینی دارم؟\r\n\r\nآیا تصمیم استوار و برنامه‌ای پایدار برای حسینی‌شدن و حسینی‌ماندن دارم؟\r\n\r\nآیا برای انتقال معارف‌ منابر و محافل به خانواده و خاندان و جامعه، می‌خواهم کاری انجام بدهم؟\r\n\r\nچه برنامه‌ی عملی برای بی‌تفاوت نبودن نسبت به منکرات اجتماعی، در نظر دارم؟\r\n\r\nامسال چند نفر را با «رحمةالله الواسعة» آشتی خواهم داد و آنگاه بر کشتی نجات سیدالشهداء سوار خواهم کرد؟\r\n\r\nچقدر برای برافراشتن عَلَم عزا و تبیین در منازل و مغازه و ماشین‌، اهتمام دارم؟\r\n\r\nآیا در مال و منالم برای دستگاه حسینی چیزی هزینه خواهد شد؟\r\n\r\nآیا دنیای مجازم با حقیقت نوریه حسین هم‌رنگ و هم‌نوا و هم‌راه خواهد شد؟\r\n\r\n«یاران شتاب کنید. گویند قافله‌ای در راه است که گنهکاران را در آن راهی نیست، اما پشیمانان را می‌پذیرند.»(۳)\r\n\r\n«جانان من برخیزو بشنو بانگ‌ چاووش\r\n\r\nآنک امام ما علم بگرفته بر دوش\r\n\r\nتکبیرزن، لبیک‌گو، بنشین به رهوار\r\n\r\nمقصد دیار قدس، همپای جلودار»\r\n\r\n---------------------------------------------------\r\n\r\n۳،۲،۱ از کتاب نفیس «فتح خون» شهید آوینی\r\n\r\nانتهای پیام/4004