به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، سارا آویشی، فعال رسانه در یادداشتی نوشت:

همین که به دروازه خرداد می‌رسی نسیم مقاومت می‌نشیند بر جانت و روحت می‌دود پی تماشای حماسه.

اگر بخواهی برای خرداد بنویسی باید قلم را محکم‌ بگیری و باصلابت بنویسی؛ طوری بنویسی که عطر حماسه بدمد بر تار و پود کلمات و طعم پیروزی، شیرین کند کامِ نوشته‌‌ات را.

اصلا باید قلم را به شمشیر بدل کنی و از غلاف بیرون بکشی و به نجات کلماتی بروی که اسیر کلیشه و تکرار شده‌اند. خرداد را باید مقتدرانه بنویسی.


خرداد برای ما فقط یک ماه نیست که در گوشه‌ای از تقویم نشسته باشد؛ خرداد یعنی فتح و گشایش، یعنی ایستادگی و استقامت و هر واژه‌ای که از تبار مقاومت باشد.


بی‌تردید می‌دانید از چه می‌خواهم سخن بگویم. اصلا همین که می‌گویم خرداد، تا تهِ‌ تهش را می‌خوانید. ذهنتان می‌دود سمت خرمشهر، می‌رود به نخلستان‌‌ها و زیر سایه نداشته‌ نخل‌های بی‌سر می‌نشیند و دل می‌سوزاند برای درخت‌های سربریده‌ای که روزی، سری در آسمان داشته‌اند.

 روحتان پر می‌کشد سوی گلزار شهدای خرمشهر و بر سر مزارشان گل می‌ریزد و گلاب می‌پاشد. اگر هم فرصتی کرد سری به بهشت شهدای شهرهای دیگر می‌زند و برای قهرمانانی که خونین‌شهر را خرمشهر کردند، فاتحه‌ای قرائت می‌کند و خداپدربیامرزی می‌گوید.

ما آن روز در میدان نبودیم تا طعم شیرین پیروزی را بچشیم و ببینیم چگونه رزمندگان این سرزمین، با خون دل، جگرگوشه ایران را از چنگال دشمن رها کردند و به آغوش مادر بازگرداندند. آنچه می‌دانیم، حاصل مطالعه تاریخ، روایت راویان و روشنگری بزرگان بوده است.

اما امروز که 44 سال از آن فتح عظیم گذشته است، دست زمانه ما را در برهه‌ای از تاریخ قرار داده که این‌بار مقاومت را نه در کتاب‌ها بخوانیم و نه از این و آن بشنویم؛ بلکه با گوشت و پوست و استخوان لمسش کنیم.

تاریخ، دوباره در برابر چشمانمان تکرار شد؛ تکرار شد و تکرار شد و ما دومین و سومین جنگ تحمیلی را از برابر دیدگان خود گذراندیم و نتیجه ایستادگی‌ را به عینه دیدیم.

تفاوت این‌بار در آن بود که چیزی را از دست ندادیم تا برای بازپس‌گیری‌اش خونِ دل‌ها بخوریم؛ این بار، با چنگ و دندان از وطن پاسداری کردیم تا ماجرای اسارتِ موقت بخشی از ناموس این سرزمین، تکرار نشود.

راز پیروزی در خرمشهرهای پشت سر و پیش رو

نصرت ما در خرمشهرهای پشت سر و پیش رو، همه‌اش از سرچشمه همان خرمشهر 44 سال پیش آب می‌خورد؛ یعنی از همان روزی که امام راحل (ره) فرمودند: «خرمشهر را خدا آزاد کرد» و همین یک جمله شد نقشه راهمان تا ما به این باور برسیم که راه فتح خرمشهرها ایمان به خدا و ایستادگی است.

و بعدترها زمانیکه رهبر شهیدمان فرمودند: «خرمشهرها در پیش است»، هشداری روشن و در عین حال نویدبخش دریافت کردیم که نشان می‌داد تاریخ پایان نیافته و میدان‌های بزرگ‌تری در راه است.

ما در مکتب خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید، درس‌ها آموخته‌ایم؛ درس ایمان و توکل و ایستادگی. درس اینکه تکیه‌گاهِ خداوند، امن‌ترین پناهگاهِ بشر است و با ایمان به قدرتِ لایزالِ او می‌توان فتحِ تمامِ خرمشهرها را رقم زد.

میوه‌ درختِ توکل به خدا و ایستادگی، آن شد که هشت سال مقاومت را، تنها و بی‌یاور، با دست خالی در برابر لشکر کفر ایستادیم و ذرّه‌ای از خاک اهورایی وطن را، حتی به قیمت جان، به کام دشمن نسپردیم.

 و امروز، با همان ایمانِ راستین و عقیده‌ی پولادین، نگذاشتیم شعله‌ جنگِ تحمیلی، حتی به اندازه‌ یک سال، زبانه بکشد و در چهل روز، طومارِ شوم دشمن را در هم پیچیدیم.

ما از همان روز، دانستیم که خرمشهر فقط یک شهر نیست؛ یک نشانه است و یک الگو برای تمام خرمشهرهای پیش‌ِرو.

تجربه فتح خرمشهر به ما آموخت که رمز پیروزی، پس از ایمان به خدا، ایستادگی و مقاومت است، نه مذاکره و تسلیم. همان‌گونه که در جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه ، نتیجه مقاومت را به عیان دیدیم؛ دیدیم که با دشمن، تنها با زبان زور می‌توان سخن گفت، نه زبان نرمش و کرنش و سازش.

برای ما خرمشهرها هنوز تمام نشده‌ است و شاید آخرین خرمشهر ما، رهایی قبله‌گاه نخستین مسلمانان از چنگال اسرائیل خبیث باشد.

انتهای خبر/