به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ غلامرضا بنی‌اسدی، پیشکسوت دفاع مقدس در یادداشتی نوشت: تجربه دفاع مقدس به ما می‌آموزد که هرگز محاسبه نباید به ترس تبدیل شود. واقع‌بینی نباید به واقعیت‌گریزی از آرمان بیانجامد. باید بدانیم که حکمرانی فقط شمردن منابع نیست، تعیین جهت هم هست. فقط محاسبه هزینه نیست، تشخیص اولویت نیز هست. فقط دیدن محدودیت‌ها نیست، یافتن ظرفیت‌های پنهان هم هست. فرمانده و مسئولِ موفق قطعا کسی نیست که فقط بگوید «نمی‌شود». فرد موفق کسی است که بداند چگونه می‌شود و اگر امروز نمی‌شود، چه باید کرد تا فردا بتوان انجامش داد. این شاید یکی از ظریف‌ترین پیوند‌های حماسه و حکمرانی باشد. حماسه به ما می‌گوید برای چه باید ایستاد. حکمرانی می‌گوید چگونه باید ایستاد که بتوانیم بمانیم.

حماسه، مقصد را روشن می‌کند؛ حکمرانی، مسیر را. حماسه به ملت اعتمادبه‌نفس می‌دهد. حکمرانی باید این اعتمادبه‌نفس را به ظرفیت تبدیل کند. اگر این دو از هم جدا شوند، هر دو آسیب می‌بینند: حماسه ممکن است به خاطره تبدیل شود و حکمرانی به تکنوکراسی بی‌روح. ایران به هر دو نیاز دارد. به حکمرانیِ برخوردار از حافظه تاریخی نیاز دارد. حکمرانی‌ای که شهیدان را فقط در قاب عکس نبیند، بلکه از تجربه آنان برای بهتر تصمیم گرفتن استفاده کند.

از این منظر، شاید بزرگداشت واقعی دفاع مقدس آن نباشد که هر سال فقط از رشادت‌های رزمندگان بگوییم، بلکه این باشد که بپرسیم اگر آنان امروز در جایگاه تصمیم‌گیری بودند، با مسئله «منابع محدود»، «تهدید‌های متعدد»، «فرصت‌های محدود» و «اهداف بزرگ» چگونه مواجه می‌شدند؟ پاسخ این پرسش را البته نباید در شعار بیان بلکه باید در روش جست‌و‌جو کرد. در انضباط تصمیم. در مسئولیت‌پذیری. در پذیرش واقعیت. در شجاعت اصلاح خطا. در شنیدن نقد. در شناخت توان خود و دیگری. در به‌روز کردن مداوم برآوردها؛ و مهم‌تر از همه، در این باور که تصمیم‌گیرنده حق ندارد هزینه توهم خود را بر دوش جامعه بگذارد. این، شاید یکی از سخت‌ترین و در عین حال شریف‌ترین درس‌های حکمرانی از دفاع مقدس باشد.

هفته دفاع مقدس با این نگاه، فقط زمان تجلیل از قهرمانان جنگ نیست؛ روز یادآوری یک مسئولیت ملی و انقلابی به همه ما و به ویژه مسئولان است. مسئولیت اینکه گذشته را به آینده وصل کنیم. مسئولیت اینکه حماسه را از موزه بیرون بیاوریم و به مدرسه حکمرانی ببریم. مسئولیت اینکه از شهیدان فقط شجاعت نیاموزیم؛ مسئولیت تصمیم‌گرفتن را هم یاد بگیریم و چه میراثی بزرگ‌تر از این؟

اینکه بدانیم ایران برای سربلندی، هم به قلب‌های بزرگ نیاز دارد و هم به ذهن‌های روشن. هم به ایمان نیاز دارد و هم به محاسبه. هم به پرچم‌های افراشته نیاز دارد و هم به نقشه راه. تقویم که به این فصل می‌رسد، پس فقط گذشته را به یاد ما نمی‌آورد. از ما می‌پرسد: با این همه حماسه، چه آینده‌ای را طراحی کرده‌ایم؟ و شاید پرسش بزرگ‌تر این باشد که آیا توانسته‌ایم از خون و تجربه نسل حماسه، برای تصمیم‌های نسل آینده سرمایه بسازیم؟ پاسخ این پرسش را نه در سخنرانی‌ها، که در کیفیت تصمیم‌های امروز خواهیم داد.

باری، هفته دفاع مقدس را باید خواند؛ دقیق، عمیق و همه‌جانبه. چون اگر درست بخوانیم، گذشته می‌تواند چراغ حکمرانی شود؛ و اگر درست نخوانیم، ممکن است دوباره هزینه‌هایی را بپردازیم که تاریخ، سال‌ها پیش، درس‌شان را به ما داده است.

انتهای پیام/