علی اکبر دلدار در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، با اشاره به روز جهانی پیشگیری از خودکشی اظهار کرد: نامگذاری این روز با هدف افزایش آگاهی عمومی، اطلاعرسانی درباره عوامل خطر و بیماریهای مرتبط با خودکشی و کاهش تابوها و ترسهای موجود در جامعه برای گفتگو درباره این موضوع انجام شده است.
وی افزود: یکی از مهمترین اهداف این مناسبت، ترویج اقدامات پیشگیرانه و ایجاد این باور است که برای مشکلات و بحرانهای روانی راههای دیگری نیز وجود دارد و میتوان با ایجاد امید و دسترسی به حمایتهای مناسب، از بروز پیامدهای جبرانناپذیر جلوگیری کرد.
دلدار با بیان اینکه خودکشی تنها یک مسئله فردی نیست، تصریح کرد: وقوع چنین بحرانهایی میتواند پیامدهای عاطفی، اجتماعی و اقتصادی گستردهای برای خانواده، دوستان و جامعه به همراه داشته باشد و به همین دلیل باید آن را به عنوان یک مسئله مهم سلامت روان مورد توجه قرار داد.
این مشاور خانواده، عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی را در شکلگیری بحرانهای شدید روانی مؤثر دانست و گفت: اضطراب، افسردگی، تکانشگری، کاهش تابآوری، ناتوانی در استفاده از راهبردهای مقابلهای مناسب، سابقه اختلالات روانی و تجربه آسیبهای دوران کودکی از جمله عوامل فردی هستند.
وی ادامه داد: در حوزه خانواده نیز تعارضات خانوادگی، کاهش حمایت عاطفی، احساس دیده نشدن و بیارزش بودن، خشونت خانگی، بدرفتاری و شیوههای نامتعادل فرزندپروری میتوانند زمینهساز مشکلات روانی شوند.
دلدار با اشاره به عوامل اجتماعی بیان کرد: فقر، بیکاری، بیثباتی مالی، نبود امنیت شغلی، انزوای اجتماعی، تنهایی، فقدان عزیزان، بحرانهای اقتصادی و دشواری دسترسی به خدمات سلامت روان میتوانند فشار روانی افراد را افزایش دهند.
وی درباره نشانههای هشداردهنده بحران روانی در نوجوانان و جوانان خاطرنشان کرد: تغییر ناگهانی در رفتار، انزوا، افت تحصیلی، تغییر الگوی خواب و اشتها، از دست دادن علاقه به فعالیتهای مورد علاقه، زودرنجی، اضطراب، احساس بیارزشی و ناامیدی و صحبت درباره مرگ از جمله نشانههایی هستند که خانوادهها باید نسبت به آنها حساس باشند.
این روانشناس تأکید کرد: خانوادهها در مواجهه با چنین نشانههایی باید فرزند خود را جدی بگیرند و بدون قضاوت و نصیحت، فضایی امن برای گفتگو فراهم کنند؛ هدف اولیه، حل فوری مشکل نیست، بلکه فرد باید احساس کند تنها نیست و میتواند برای دریافت کمک روی دیگران حساب کند.
وی افزود: در صورت وجود خطر جدی، خانواده نباید موضوع را پنهان یا کماهمیت تلقی کند و باید از کمکهای تخصصی روانشناختی و خدمات اورژانسی استفاده شود.
دلدار نقش خانواده و دوستان را در پیشگیری از بحرانهای روانی مهم دانست و گفت: حمایت خانواده و دوستان جای درمان تخصصی را نمیگیرد، اما میتواند فرد را از انزوا خارج کرده و او را به دریافت کمک حرفهای هدایت کند.
وی همچنین درباره تأثیر فضای مجازی بر سلامت روان نوجوانان و جوانان اظهار کرد: قرار گرفتن در معرض محتوای آسیبزا، مقایسه اجتماعی و تجربه آزارهای مجازی میتواند بر سلامت روان تأثیر منفی بگذارد و والدین باید با گفتگوی باز، آموزش و نظارت هوشمندانه، استفاده سالم از فضای مجازی را به فرزندان خود آموزش دهند.
دلدار در پایان خطاب به افراد و خانوادههایی که روزهای سختی را تجربه میکنند، گفت: رنج روانی نشانه ضعف یا بیارادگی نیست و مانند هر مشکل دیگری نیازمند توجه و درمان است؛ کمک خواستن نشانه شجاعت است و افراد نباید بحرانهای خود را به تنهایی پشت سر بگذارند.
انتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!