به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»، یک پژوهشگر و فعال دانشگاهی تربت‌حیدریه در یادداشتی نوشت: در سال ۱۳۹۹، موضوع ساماندهی مراکز آموزش عالی جنوب خراسان رضوی به‌صورت جدی مطرح شد و قرار بود دانشگاه تربت‌حیدریه، مجتمع آموزش عالی گناباد، مرکز آموزش عالی کاشمر و مجتمع آموزش عالی کشاورزی و دامپروری تربت‌جام در قالب یک مجموعه یا پردیس دانشگاهی ساماندهی شوند.

در آن مقطع حتی بحث اصلی بر سر تعیین مرکزیت این مجموعه میان تربت‌حیدریه و گناباد بود و بر اساس گزارش‌های منتشرشده در همان زمان، ابتدا موضوع ایجاد پردیس جنوب خراسان رضوی با مرکزیت دانشگاه تربت‌حیدریه مطرح شد، اما پس از آن، با توجه به برخی ملاحظات و پیگیری‌های صورت‌گرفته، موضوع مرکزیت گناباد نیز مطرح و به محل اختلاف تبدیل شد.

نکته قابل توجه اینجاست که امروز، پس از گذشت حدود شش سال، شرایط کاملاً متفاوت شده است و در فاز دوم ساماندهی مؤسسات آموزش عالی دولتی که در سال ۱۴۰۵ به تصویب رسیده، گناباد و تربت‌جام در مجموعه دانشگاه فردوسی مشهد و کاشمر در دانشگاه حکیم سبزواری قرار گرفته‌اند، اما دانشگاه تربت‌حیدریه حداقل در این فاز در فهرست مؤسسات مشمول الحاق قرار نگرفته و استقلال خود را حفظ کرده است.

این تفاوت را نمی‌توان صرفاً یک جابه‌جایی ساده در نقشه آموزش عالی دانست، بلکه به نظر می‌رسد منطق و رویکرد ساماندهی در فاصله سال‌های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۵ تغییر کرده است.

در سال ۱۳۹۹ بحث اصلی، ایجاد یک مجموعه منطقه‌ای و تعیین یک مرکز برای چند مرکز آموزش عالی بود، اما در فاز دوم، رویکرد به سمت ساماندهی و الحاق برخی مؤسسات به دانشگاه‌های بزرگ‌تر و برخوردارتر رفته است و در این میان، دانشگاه تربت‌حیدریه در فهرست الحاقات قرار نگرفته و استقلال خود را حفظ کرده است.

از سوی دیگر، دانشگاه تربت‌حیدریه طی این سال‌ها صرفاً با وضعیت سال ۱۳۹۹ باقی نمانده، بلکه در شاخص‌های مختلف مسیر توسعه و رشد را طی کرده است. 

افزایش تعداد اعضای هیأت علمی، افزایش و تنوع رشته‌های تحصیلی، رشد و تثبیت تعداد دانشجویان، بهبود وضعیت بودجه و اعتبارات، تقویت هرم هیأت علمی و ... بخشی از این تحولات است و در کنار این موارد، توسعه زیرساخت‌های عمرانی و فیزیکی دانشگاه، احداث و توسعه خوابگاه‌های دانشجویی، توسعه سلف و فضاهای رفاهی و همچنین ایجاد و توسعه فضاهای آموزشی نیز از دیگر اقدامات و تحولات مهم دانشگاه در سال‌های اخیر بوده است.

بنابراین، قرار نگرفتن نام دانشگاه تربت‌حیدریه در فهرست فاز دوم ساماندهی را می‌توان در کنار این تحولات، نشانه‌ای امیدوارکننده از تثبیت و تقویت جایگاه دانشگاه دانست و این وضعیت حاصل تلاش یک مجموعه است.

در واقع، مقایسه سال ۱۳۹۹ با سال ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که هم دانشگاه تربت‌حیدریه تغییر کرده و توسعه یافته و هم منطق ساماندهی آموزش عالی تغییر کرده است. 

آنچه در سال ۱۳۹۹ یک نگرانی جدی درباره آینده دانشگاه و حتی موضوع رقابت بر سر مرکزیت میان تربت‌حیدریه و گناباد بود، امروز به شرایطی رسیده که دانشگاه تربت‌حیدریه فرصت دارد با حفظ استقلال و با تکیه بر ظرفیت‌های ایجادشده، مسیر توسعه خود را ادامه دهد و جایگاه خود را در نظام آموزش عالی کشور بیش از پیش تثبیت کند.

اکنون شاید بد نباشد از افرادی که طی این سال‌ها نسبت به عملکرد دانشگاه در همین موضوعات انتقاد داشتند، پرسید: آیا هنوز هم نمی‌خواهند سیاسی‌بازی را کنار بگذارند و به جای نگاه‌های فردی و اختلافات گذشته، به فکر پیشرفت شهر و دانشگاه باشند؟

امروز بیش از هر زمان دیگری، دانشگاه تربت‌حیدریه به همدلی، حمایت و مطالبه‌گری دلسوزانه نیاز دارد و اگر هدف واقعاً پیشرفت تربت‌حیدریه و ارتقای جایگاه دانشگاه است، باید موفقیت‌های دانشگاه را فارغ از سیاسی‌بازی‌ها دید و همه ظرفیت‌ها را برای ساختن آینده‌ای بهتر به کار گرفت.

شاید بهترین زمان آن باشد که اختلافات گذشته را کنار بگذاریم و به جای اینکه موفقیت دانشگاه را دستمایه رقابت‌های شخصی و سیاسی کنیم، آن را موفقیت شهر تربت‌حیدریه بدانیم.

انتهای خبر/