به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ تأمین سوخت موردنیاز ماشین‌آلات کشاورزی، یکی از نیازهای اساسی فعالان این بخش است؛ نیازی که در شرایط محدودیت حواله‌های گازوئیل و ناکافی بودن سهمیه تخصیصی، به دغدغه‌ای جدی برای برخی کشاورزان شهرستان بجستان تبدیل شده است.
بررسی میدانی و گفتگو با مسئول جایگاه سوخت و تعدادی از کشاورزان نشان می‌دهد اگرچه از نظر تأمین خود سوخت در جایگاه مشکل خاصی گزارش نمی‌شود، اما محدودیت در حواله‌ها و نحوه تخصیص سهمیه، دریافت سوخت موردنیاز برخی بهره‌برداران را با دشواری همراه کرده است.
سهمیه سوخت در اختیار جهاد کشاورزی است، نه جایگاه
مسئول جایگاه سوخت در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به محدودیت حواله‌های توزیع گازوئیل اظهار کرد: در حال حاضر از نظر تأمین خود سوخت مشکل خاصی وجود ندارد، اما حواله‌های مربوط به توزیع گازوئیل با محدودیت همراه است و این مسئله می‌تواند روند دریافت سوخت موردنیاز کشاورزان را با مشکل مواجه کند.
وی با بیان اینکه تعیین و تخصیص سهمیه گازوئیل کشاورزان بر عهده جهاد کشاورزی است، افزود: پس از صدور حواله، کشاورزان با مراجعه به جایگاه می‌توانند به میزان مشخص‌شده سوخت دریافت کنند و وظیفه جایگاه، توزیع گازوئیل براساس حواله صادرشده است.
این مسئول درباره تأمین سوخت مازاد نیز گفت: پس از اتمام سهمیه تخصیص‌یافته، تأمین سوخت بیشتر با محدودیت‌هایی همراه است و در برخی موارد کشاورزان ناچار می‌شوند گازوئیل موردنیاز خود را بصورت آزاد از طریق کامیون‌داران تهیه کنند.
وی همچنین تأکید کرد کشاورزانی که سهمیه اختصاص‌یافته را متناسب با میزان فعالیت خود نمی‌دانند، باید برای بررسی و اصلاح آن به جهاد کشاورزی مراجعه کنند تا میزان فعالیت، نوع ماشین‌آلات و ادوات مورد استفاده و نیاز واقعی مزرعه به سوخت بررسی شود.
تأیید سهمیه تنها برای تراکتور مجهز به GPS
کشاورز بجستانی در گفتگو با خبرنگار ما با انتقاد از روند تخصیص سهمیه گازوئیل گفت: با وجود پلاک‌گذاری تراکتور و پیگیری‌های متعدد برای دریافت کارت سوخت، این اقدامات نتیجه مطلوبی نداشته و حتی برای انجام مراحل اداری و دریافت مدارک نیز هزینه‌هایی پرداخت کرده‌ایم.
وی با بیان اینکه دو دستگاه تراکتور در اختیار دارد، افزود: یکی از تراکتورهای ما به GPS مجهز است، اما با وجود این معمولاً فقط همان دستگاه برای دریافت سهمیه تأیید می‌شود و تراکتور دوم که فاقد GPS است، از دریافت سهمیه محروم می‌ماند؛ در حالی که هر دو دستگاه در فعالیت‌های کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
وی با اشاره به اینکه در مقطعی برای دریافت حدود ۴۰۰ لیتر سوخت نیز اعلام آمادگی کرده‌اند، گفت: حتی اگر همین میزان سوخت به‌صورت منظم در اختیارمان قرار بگیرد، می‌توانیم بخشی از کارهای ضروری خود و مردم را انجام دهیم؛ چراکه با مصرف حدود ۳۰ لیتر گازوئیل در هر هشت ساعت کار تراکتور، سهمیه محدود خیلی زود به پایان می‌رسد.
سهمیه دوماهه و سه‌ماهه؛ نگرانی از توقف فعالیت تراکتورها
وی افزود: در برخی موارد سهمیه برای سه ماه در نظر گرفته می‌شود، اما به دلیل حجم فعالیت‌ها، سوخت تخصیص‌یافته پیش از پایان این مدت تمام می‌شود و ناچاریم برای انجام کارهای ضروری، سوخت موردنیاز را از راه‌های دیگری تأمین کنیم.
این کشاورز با اشاره به هزینه بالای گازوئیل خارج از سهمیه تصریح کرد: تهیه سوخت با نرخ آزاد هزینه زیادی دارد و همیشه امکان تأمین آن وجود ندارد؛ به همین دلیل گاهی با نگرانی از تمام شدن سوخت، برای فعالیت روزهای آینده برنامه‌ریزی می‌کنیم.
وی ادامه داد: اگر سوخت کافی در اختیار نداشته باشیم، مجبوریم تراکتور را در گاراژ نگه داریم و فعالیت خود را متوقف کنیم؛ در حالی که مردم نیز برای انجام امور کشاورزی به ماشین‌آلات ما نیاز دارند.
این کشاورز همچنین با انتقاد از هزینه نصب GPS و نبود تناسب میان میزان کارکرد ثبت‌شده و سهمیه دریافتی، خواستار بازنگری در شیوه تخصیص گازوئیل و متناسب‌سازی سهمیه با نیاز واقعی کشاورزان شد.
روایت متفاوت کشاورزان از عملکرد سامانه جی‌پی‌اس
در مقابل، برخی دیگر از کشاورزان که از سامانه جی‌پی‌اس استفاده می‌کنند، نظر متفاوتی دارند و از تناسب سهمیه دریافتی با میزان فعالیت خود ابراز رضایت می‌کنند.
به گفته یکی از این بهره‌برداران، سهمیه گازوئیل متناسب با ساعات کارکرد تراکتور شارژ می‌شود و در حال حاضر از نظر تأمین سوخت با مشکل جدی مواجه نیست.
این تفاوت در تجربه کشاورزان نشان می‌دهد که بررسی دقیق نحوه ثبت کارکرد ماشین‌آلات، تأیید دستگاه‌ها و چگونگی محاسبه سهمیه می‌تواند در شناسایی نقاط ضعف احتمالی این فرایند مؤثر باشد.
ضرورت بازنگری در سهمیه‌ها متناسب با نیاز واقعی کشاورزان
آنچه از مجموع این گفتگوها به دست می‌آید، تفاوت میان میزان سهمیه تخصیصی و نیاز واقعی برخی کشاورزان است؛ مسئله‌ای که در صورت تداوم می‌تواند علاوه بر افزایش هزینه‌های تولید، موجب تأخیر در انجام فعالیت‌های ضروری کشاورزی شود.
از یک سو، مسئول جایگاه سوخت، تعیین سهمیه را در حیطه اختیارات جهاد کشاورزی می‌داند و از سوی دیگر، کشاورزان خواستار رسیدگی به وضعیت ماشین‌آلات، اصلاح سهمیه‌ها و شفاف‌سازی نحوه محاسبه سوخت براساس میزان واقعی کارکرد هستند.
اکنون انتظار می‌رود جهاد کشاورزی شهرستان بجستان با بررسی اعتراض بهره‌برداران، به‌ویژه کشاورزانی که توان مالی نصب GPS را ندارند و به همین دلیل با محدودیت دریافت سهمیه مواجه‌اند، زمینه تخصیص عادلانه‌تر سوخت را فراهم کند تا هزینه‌های نصب تجهیزات و محدودیت تأمین گازوئیل به مانعی برای تداوم فعالیت‌های کشاورزی و ارائه خدمات به سایر بهره‌برداران تبدیل نشود.
انتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!