به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ وقتی تجهیزات تخصصی آتش‌نشانی با هزینه‌های بالا و دشواری تأمین قطعات خارجی روبه‌رو باشد، هر نقصی در ناوگان امدادی می‌تواند عملیات نجات را با چالش مواجه کند. در چنین شرایطی، بومی‌سازی تجهیزات و ساخت ابزارهای متناسب با نیازهای عملیاتی، علاوه بر کاهش هزینه‌ها، می‌تواند به افزایش آمادگی نیروهای امدادی کمک کند.
علی اخلاقی، مدیرعامل شرکت آتش‌پاد، از جمله فعالان این حوزه است که با شناسایی نیاز موجود در بخش تجهیزات و تعمیرات خودروهای آتش‌نشانی، مسیر فعالیت خود را آغاز کرده است. این مجموعه با طراحی و ساخت خودروهای آتش‌نشانی، نجات و امداد، همچنین تولید و بومی‌سازی برخی تجهیزات تخصصی، تلاش کرده است بخشی از نیاز سازمان‌های عملیاتی را در داخل کشور تأمین کند.
اخلاقی در این گفت‌وگو از چگونگی شکل‌گیری شرکت، مراحل ساخت خودروهای آتش‌نشانی، اختلاف هزینه تجهیزات داخلی و خارجی، طراحی ابزارهای ویژه عملیات نجات و تجربه خود از ورود به مسیر کارآفرینی می‌گوید.
صبح توس: چه نیازی باعث شد به فکر راه‌اندازی شرکت آتش‌پاد بیفتید و فعالیت خود را در حوزه خودروهای آتش‌نشانی آغاز کنید؟
اخلاقی: در سال ۱۳۹۴، با بررسی شرایط موجود متوجه شدیم که در بخش‌هایی از کشور، به‌ویژه در شمال شرق، برای ساخت، تجهیز و تعمیر خودروهای آتش‌نشانی با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستیم. در آن زمان، تعداد زیادی خودروی امدادی و آتش‌نشانی در استان خراسان رضوی فعالیت می‌کردند و این خودروها به خدمات تخصصی، تعمیرات و تأمین تجهیزات نیاز داشتند.
برآورد ما این بود که بیش از ۷۰۰ دستگاه خودروی امدادی در استان فعالیت می‌کنند و برای پشتیبانی از چنین ناوگانی، وجود مجموعه‌ای تخصصی در داخل استان ضروری است. به همین دلیل، تصمیم گرفتیم وارد این حوزه شویم و شرکتی ایجاد کنیم که بتواند نیازهای مربوط به ساخت، تجهیز و تعمیر خودروهای آتش‌نشانی و امدادی را برطرف کند.
اقدامات اولیه را در سال ۱۳۹۴ آغاز کردیم و شرکت در اوایل سال ۱۳۹۵ به ثبت رسید و فعالیت رسمی خود را شروع کرد.
از همان ابتدا، هدف ما این بود که فقط به تعمیر خودروهای موجود محدود نشویم، بلکه به‌تدریج توانایی طراحی، ساخت و تجهیز خودروهای تخصصی را نیز به دست بیاوریم. این مسیر به دانش فنی، شناخت نیازهای آتش‌نشانان و تجربه عملی در حوزه تجهیزات امدادی نیاز داشت.
خدا را شکر، در ادامه توانستیم فعالیت خود را توسعه بدهیم و تاکنون بیش از ۱۵۰ دستگاه خودروی آتش‌نشانی، امداد و نجات را برای مجموعه‌هایی مانند فرودگاه‌ها، پالایشگاه‌ها، شهرداری‌ها و مراکز نظامی تولید و تحویل دهیم.
در حال حاضر نیز به گفته ما، شرکت آتش‌پاد تنها مجموعه فعال در شمال شرق کشور در این حوزه است که به‌صورت تخصصی در زمینه ساخت و تجهیز خودروهای آتش‌نشانی، نجات، آمبولانس و خودروهای خدمات شهری فعالیت می‌کند.
صبح توس: فرایند ساخت یک خودروی آتش‌نشانی در شرکت شما چگونه انجام می‌شود؟ آیا خودرو از ابتدا در مجموعه ساخته می‌شود؟
اخلاقی: در ساخت خودروهای آتش‌نشانی، معمولاً کار را با یک خودروی پایه یا شاسی متناسب با نیاز مشتری آغاز می‌کنیم. نوع شاسی و ظرفیت خودرو به مأموریتی بستگی دارد که قرار است انجام دهد. بر همین اساس، خودروی خام از برند موردنظر تهیه می‌شود و سپس مراحل تخصصی طراحی و تجهیز روی آن انجام می‌گیرد.
در گام نخست، شاسی خودرو بررسی و متناسب با وزن تجهیزات، مخزن‌ها و سامانه‌هایی که قرار است روی آن نصب شوند، تقویت می‌شود. در صورت نیاز، شاسی فرعی نیز طراحی و ساخته می‌شود تا بتوان تجهیزات موردنظر را به شکل مناسب روی خودرو نصب کرد.
پس از آماده‌سازی شاسی، نوبت به ساخت سازه و فریم اتاق می‌رسد. در این مرحله، محل نصب مخزن آب، مخزن فوم، پمپ، تجهیزات عملیاتی و بخش‌های مربوط به حمل نفرات و ابزارها مشخص می‌شود. همه این اجزا باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که هم فضای کافی برای تجهیزات فراهم شود و هم خودرو بتواند در شرایط عملیاتی عملکرد مناسبی داشته باشد.
یکی از بخش‌های مهم خودرو، سامانه انتقال قدرت است. پمپ آتش‌نشانی برای تأمین فشار و دبی موردنیاز باید نیروی لازم را دریافت کند. به همین دلیل، گیربکس واسط، گاردان‌کشی و اتصالات مربوط به انتقال قدرت موتور به پمپ، متناسب با ساختار خودرو طراحی و نصب می‌شوند.
در ادامه، مخزن آب و مخزن فوم ساخته و نصب می‌شوند. سپس کابین تجهیزات و بخش مربوط به حمل آتش‌نشانان آماده می‌شود. این کابین باید امکان دسترسی مناسب به تجهیزات را فراهم کند و فضای لازم برای استقرار ایمن نیروها را داشته باشد.
صندلی‌های مخصوص آتش‌نشانان نیز با توجه به نوع مأموریت و تجهیزات حفاظت فردی آن‌ها در نظر گرفته می‌شوند. در برخی طراحی‌ها، محل استقرار دستگاه تنفسی به شکلی پیش‌بینی می‌شود که آتش‌نشان بتواند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به تجهیزات خود دسترسی پیدا کند.
در مرحله بعد، سامانه‌های الکترونیکی و کنترلی خودرو نصب می‌شوند. در ساختار مورد استفاده ما، از تجهیزات کنترلی، قطعات پنوماتیک و سامانه‌های انتقال فرمان برای مدیریت بخش‌هایی از عملکرد پمپ و تجهیزات خودرو استفاده می‌شود.
در نهایت، پمپ آتش‌نشانی، خروجی‌های آب و فوم و تجهیزات مربوط به عملیات، از جمله سامانه‌های پاشش و مانیتور آتش‌نشانی، نصب و بررسی می‌شوند. بنابراین، ساخت یک خودروی آتش‌نشانی صرفاً به نصب مخزن و پمپ روی یک شاسی محدود نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از طراحی‌های مکانیکی، سازه‌ای، الکتریکی و کنترلی را در بر می‌گیرد.
صبح توس: چه چیزی باعث شد به سمت بومی‌سازی تجهیزات و قطعات تخصصی آتش‌نشانی بروید؟
اخلاقی: یکی از مشکلاتی که در این حوزه با آن مواجه بودیم، هزینه بالای تجهیزات خارجی و دشواری تأمین قطعات آن‌ها بود. خودروها و تجهیزات آتش‌نشانی در شرایط خاصی فعالیت می‌کنند و بسیاری از قطعات آن‌ها باید در برابر حرارت، فشار، ضربه و تنش‌های عملیاتی مقاومت بالایی داشته باشند. همین الزامات فنی می‌تواند هزینه ساخت و تأمین آن‌ها را افزایش دهد.
از طرف دیگر، تجهیزات آتش‌نشانی در عملیات‌های سنگین و پرفشار مورد استفاده قرار می‌گیرند و به همین دلیل، استهلاک آن‌ها نیز موضوع مهمی است. وقتی قطعه‌ای از یک سامانه خارجی دچار مشکل می‌شود، تأمین قطعه جایگزین ممکن است زمان‌بر و پرهزینه باشد؛ به‌ویژه برای شهرهای کوچک‌تری که بودجه محدودی دارند و امکان نگهداری موجودی گسترده‌ای از قطعات را ندارند.
برای مثال، ممکن است بودجه سالانه یک مجموعه آتش‌نشانی در یک شهر کوچک حدود چهار میلیارد تومان باشد. اگر تعمیر اساسی یک تجهیز، بخش بزرگی از این بودجه را به خود اختصاص دهد، طبیعتاً منابع کمتری برای سایر نیازهای عملیاتی باقی می‌ماند.
ما با توجه به همین مشکلات، تصمیم گرفتیم به سمت مهندسی معکوس و تولید داخلی تجهیزات برویم. نمونه‌های خارجی را بررسی کردیم، ساختار و عملکرد آن‌ها را شناختیم و تلاش کردیم با تکیه بر دانش فنی خودمان، نمونه‌های داخلی را طراحی و تولید کنیم.
در این مسیر، به ساخت و تجهیز خودروهای آتش‌نشانی محدود نماندیم و برخی ابزارهای تخصصی مورد استفاده در عملیات را نیز توسعه دادیم. هدف این بود که تجهیزاتی متناسب با نیازهای واقعی نیروهای عملیاتی تولید کنیم و در عین حال، هزینه تأمین و تعمیر آن‌ها را کاهش دهیم.
صبح توس: برای اینکه اهمیت بومی‌سازی مشخص‌تر شود، می‌توانید نمونه‌ای از اختلاف هزینه تجهیزات داخلی و خارجی را بیان کنید؟
اخلاقی: یکی از نمونه‌هایی که می‌توانم به آن اشاره کنم، پمپ آتش‌نشانی است. بر اساس برآوردی که ما در زمان بررسی این تجهیزات داشتیم، یک نمونه خارجی موردنظر حدود چهار میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان هزینه داشت و برای واردات آن نیز باید مراحل سفارش و تأمین طی می‌شد؛ فرایندی که می‌توانست زمان زیادی ببرد.
ما نمونه‌ای با کارکرد موردنظر و توان مشابه را در داخل تولید کردیم که هزینه آن حدود ۵۰۰ میلیون تومان بود. برای این محصول نیز دو سال گارانتی بدون قید و شرط در نظر گرفتیم.
این ارقام مربوط به نمونه و شرایطی است که در آن زمان بررسی می‌کردیم و طبیعتاً قیمت‌ها با توجه به مشخصات فنی، شرایط بازار و زمان خرید می‌توانند تغییر کنند. اما همین مقایسه نشان می‌دهد که در برخی موارد، تولید داخلی می‌تواند هزینه تأمین تجهیزات را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.
موضوع فقط قیمت اولیه خرید نیست. هزینه تعمیرات و تأمین قطعات نیز اهمیت زیادی دارد. برای نمونه، برآورد ما این بود که تعمیر اساسی پمپ داخلی حدود ۲۵۰ میلیون تومان هزینه داشته باشد، در حالی که تعمیر نمونه خارجی موردنظر می‌توانست به حدود سه میلیارد تومان برسد.
برای سازمان‌های آتش‌نشانی، این تفاوت هزینه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باید علاوه بر خرید خودرو و تجهیزات، منابع مالی لازم برای نگهداری و آماده‌به‌کار بودن آن‌ها را نیز تأمین کنند.
اگر تجهیزی با کیفیت و کارکرد مناسب، با هزینه کمتر در داخل کشور تولید شود و قطعات آن نیز در دسترس باشد، امکان تعمیر و نگهداری آن برای مجموعه‌های عملیاتی آسان‌تر خواهد شد. این مسئله به‌ویژه برای شهرهایی که منابع مالی محدودی دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
صبح توس: در مسیر بومی‌سازی، صرفاً به ساخت خودروهای آتش‌نشانی پرداختید یا تجهیزات دیگری هم تولید کرده‌اید؟
اخلاقی: فعالیت ما به ساخت خودرو محدود نیست. در جریان کار متوجه شدیم که برخی از تجهیزات تخصصی موردنیاز آتش‌نشانان نیز با محدودیت تأمین یا هزینه بالای واردات روبه‌رو هستند. به همین دلیل، تلاش کردیم بخشی از این تجهیزات را هم در داخل طراحی و تولید کنیم.
از جمله این محصولات می‌توان به تجهیزات مربوط به پمپ‌های آتش‌نشانی، ابزارهای مورد استفاده در عملیات اطفای حریق و نجات، خودروهای تخصصی با ابعاد و قابلیت‌های متفاوت و دمنده‌های فشار مثبت اشاره کرد.
در این مسیر، نمونه‌های خارجی را از نظر ساختار، نحوه عملکرد و نیازهای عملیاتی بررسی کردیم و بر اساس آن‌ها به طراحی و ساخت نمونه داخلی رسیدیم. البته مهندسی معکوس صرفاً به معنای کپی کردن ظاهر یک محصول نیست؛ برای اینکه تجهیز بتواند در عملیات واقعی کار کند، باید عملکرد و الزامات آن به‌درستی شناخته شود و ساختار مناسب برای تولید داخلی در نظر گرفته شود.
در طول فعالیت شرکت، تلاش کرده‌ایم تجهیزاتی تولید کنیم که پاسخگوی مسائل مشخصی در عملیات آتش‌نشانی باشند. گاهی یک ابزار کوچک می‌تواند در شرایط حساس، به بهبود سرعت عمل نیروها کمک کند. به همین دلیل، نیازهای عملیاتی را بررسی می‌کنیم و بر اساس آن‌ها برای طراحی تجهیزات جدید تصمیم می‌گیریم.
صبح توس: شما به تجربه فعالیت در سازمان آتش‌نشانی مشهد اشاره کردید. این تجربه چه تأثیری در شناسایی نیازهای عملیاتی و طراحی تجهیزات داشت؟
اخلاقی: من از سال ۱۳۸۳ در سازمان آتش‌نشانی مشهد مشغول به کار بوده‌ام و به همین دلیل، با بخشی از مسائل و دشواری‌هایی که نیروهای عملیاتی در حوادث با آن روبه‌رو می‌شوند، آشنایی مستقیم دارم.
در عملیات آتش‌نشانی، همیشه مسئله فقط داشتن یک خودرو یا ابزار نیست؛ مهم این است که آن تجهیز در شرایط واقعی چه عملکردی دارد و آیا می‌تواند نیاز آتش‌نشان را در زمان مناسب برطرف کند یا خیر.
در سال‌هایی که فعالیت می‌کردیم، به دلیل محدودیت‌های تأمین تجهیزات پیشرفته و هزینه بالای برخی محصولات خارجی، دسترسی به همه ابزارهای موردنیاز برای سازمان‌ها آسان نبود. در نتیجه، گاهی نیروهای عملیاتی مجبور بودند با امکانات موجود، راهکارهایی برای مواجهه با شرایط دشوار پیدا کنند.
همین تجربه‌ها به من کمک کرد در طراحی و ساخت تجهیزات، نگاه عملیاتی داشته باشم. وقتی مسئله‌ای را از نزدیک دیده باشید، بهتر می‌توانید بفهمید که یک ابزار باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد و چه مشکلی را برطرف کند.
برای مثال، در حوادث سقوط افراد به چاه، دسترسی به تجهیزات مناسب برای ورود ایمن و برقراری ارتباط با فرد گرفتار، اهمیت زیادی دارد. عمق برخی چاه‌ها در مناطق مختلف خراسان می‌تواند بسیار زیاد باشد و در چنین شرایطی، عملیات نجات به تجهیزات تخصصی نیاز دارد.
ما با توجه به نیازهایی که در این حوزه مشاهده کردیم، به سمت ساخت دستگاه تنفسی و سامانه ارتباطی مورد استفاده در عملیات چاه‌افتادگی رفتیم. هدف این بود که آتش‌نشان بتواند با ایمنی بیشتر وارد عملیات شود و ارتباط لازم با بیرون از چاه برقرار بماند.
برای من، یکی از انگیزه‌های اصلی در تولید تجهیزات همین است که مسئله‌ای را که در میدان عملیات وجود دارد، به‌درستی بشناسیم و برای آن راهکار عملی ارائه کنیم.
صبح توس: یکی از تجهیزات تولیدشده در شرکت شما برای عملیات در کوچه‌های باریک و بافت‌های قدیمی طراحی شده است. این محصول چه ضرورتی داشت؟
اخلاقی: در بخش‌هایی از مشهد، به‌ویژه در بافت‌های قدیمی، اطراف حرم مطهر رضوی و بعضی از بازارها و کوچه‌های باریک، امکان تردد خودروهای آتش‌نشانی بزرگ وجود ندارد یا دسترسی آن‌ها با دشواری همراه است.
وقتی خودروی آتش‌نشانی نتواند به محل حریق برسد، نیروها باید تجهیزات و شیلنگ‌ها را در مسافت بیشتری جابه‌جا کنند تا آب به محل حادثه برسد. این موضوع می‌تواند زمان عملیات را افزایش دهد و کار نیروها را دشوارتر کند.
برای پاسخ به این نیاز، در شرکت ما وسیله‌ای چهارچرخ با عرض کم برای استفاده در عملیات آتش‌نشانی طراحی شد. هدف این بود که تجهیز بتواند در مسیرهایی حرکت کند که خودروهای بزرگ‌تر امکان عبور از آن‌ها را ندارند و بخشی از تجهیزات موردنیاز را به محل عملیات منتقل کند.
این طراحی پس از ساخت و استفاده، نتایج مثبتی داشت و در ادامه، نمونه‌هایی از تجهیزات و خودروهای تخصصی برای مجموعه‌هایی مانند منابع طبیعی و محیط زیست نیز تولید کردیم تا در جنگل‌ها و مناطقی که امکان تردد خودروهای آتش‌نشانی معمولی محدود است، مورد استفاده قرار گیرند.
در طراحی تجهیزات عملیاتی باید به محیطی که قرار است در آن استفاده شوند توجه کنیم. ابعاد، قدرت حرکت، ظرفیت حمل تجهیزات و شرایط دسترسی، همگی بر عملکرد نهایی تأثیر دارند. گاهی به جای ساخت یک خودروی بزرگ‌تر و پرهزینه‌تر، می‌توان با طراحی یک وسیله تخصصی و متناسب با محیط، بخشی از مشکل را حل کرد.
صبح توس: درباره تجهیزات تنفسی و صندلی‌های مخصوص آتش‌نشانان چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
اخلاقی: در عملیات آتش‌نشانی، تجهیزات حفاظت فردی باید به شکلی در دسترس باشند که نیرو بتواند در زمان مناسب از آن‌ها استفاده کند. در بعضی از خودروها، محل قرارگیری دستگاه تنفسی و نحوه دسترسی به آن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا آتش‌نشان باید در زمان رسیدن به محل حادثه، بتواند سریع‌تر تجهیزات موردنیاز خود را آماده کند.
ما در طراحی برخی از خودروها، محل استقرار دستگاه تنفسی را به‌گونه‌ای در نظر گرفته‌ایم که آتش‌نشان بتواند با آزاد کردن ضامن یا فشردن شاسی تعبیه‌شده، دستگاه را از محل خود جدا کند و برای عملیات آماده شود.
در کنار این موضوع، صندلی‌ها و کمربندهای ایمنی نیز باید متناسب با شرایط حرکت خودرو و تجهیزات همراه نیروها طراحی شوند. در زمان حرکت، ایمنی آتش‌نشانان اهمیت دارد و تجهیزات نباید به شکلی نصب شوند که دسترسی به آن‌ها دشوار یا استفاده از آن‌ها خطرناک باشد.
این موارد شاید در نگاه اول جزئیات طراحی به نظر برسند، اما در عملیات واقعی می‌توانند بر سرعت آماده‌شدن نیروها و نحوه استفاده از تجهیزات اثر بگذارند.
ما تلاش کرده‌ایم با شناخت نیازهای آتش‌نشانان، این جزئیات را در طراحی خودروها لحاظ کنیم تا تجهیزات نه‌فقط از نظر فنی قابل استفاده باشند، بلکه با شیوه کار نیروهای عملیاتی نیز تناسب داشته باشند.
صبح توس: دمنده‌های فشار مثبت چه کاربردی در عملیات آتش‌نشانی دارند و چرا تولید آن‌ها اهمیت دارد؟
اخلاقی: دمنده‌های فشار مثبت از تجهیزاتی هستند که برای تهویه و خارج کردن دود از محیط‌های درگیر حریق استفاده می‌شوند. در زمان آتش‌سوزی، دود می‌تواند دید نیروهای امدادی را محدود کند و شرایط خطرناکی برای افراد گرفتار و آتش‌نشانان به وجود بیاورد.
در چنین شرایطی، استفاده از تجهیزات مناسب برای جابه‌جایی هوا و تخلیه دود می‌تواند به بهبود شرایط محیط عملیات کمک کند. البته نحوه استفاده از این تجهیزات باید متناسب با شرایط حریق و دستورالعمل‌های عملیاتی باشد.
یکی از محصولاتی که در این زمینه داریم، دمنده فشار مثبت قابل حمل است. ظرفیت هوادهی نمونه مورد اشاره ما حدود ۴۲ هزار مترمکعب در ساعت است. این نوع تجهیزات به دلیل قابلیت جابه‌جایی، می‌توانند در موقعیت‌هایی که نیاز به تهویه سریع وجود دارد، مورد استفاده قرار گیرند.
تولید داخلی این تجهیزات نیز از این جهت اهمیت دارد که در صورت نیاز به تعمیر یا تأمین قطعات، امکان دسترسی به سازنده داخلی می‌تواند فرایند پشتیبانی را آسان‌تر کند.
در مجموع، هرچه تجهیزات موردنیاز نیروهای آتش‌نشانی متناسب با شرایط عملیاتی طراحی و تأمین شوند، امکان استفاده مؤثرتر از آن‌ها فراهم می‌شود. هدف ما نیز این است که با شناخت نیازهای واقعی این حوزه، محصولاتی کاربردی و قابل اتکا در اختیار مجموعه‌های امدادی قرار دهیم.
صبح توس: با وجود دشواری‌های فنی و اقتصادی، چه عاملی باعث شد در این مسیر بمانید و فعالیت شرکت را ادامه دهید؟
اخلاقی: به نظر من، پیش از ورود به هر کسب‌وکاری باید تحقیق و بررسی دقیقی انجام داد. من هم پیش از شروع فعالیت، تلاش کردم شرایط بازار، نیازهای موجود و هزینه‌های ورود به این حوزه را بررسی کنم. می‌دانستم که ساخت خودروهای آتش‌نشانی و تجهیزات تخصصی، به سرمایه و توان فنی قابل توجهی نیاز دارد.
برای مثال، حتی در سال‌های ابتدایی فعالیت ما، هزینه ساخت و تجهیز یک خودروی آتش‌نشانی رقم بالایی بود. امروز هم این حوزه با هزینه‌های قابل توجهی روبه‌رو است. بنابراین، ورود به چنین بازاری بدون شناخت نیازها و بررسی دقیق اقتصادی می‌تواند ریسک زیادی داشته باشد.
اما بعد از اینکه تحقیق و تحلیل اولیه انجام شد و به این نتیجه رسیدیم که نیاز واقعی در بازار وجود دارد، تصمیم گرفتیم کار را آغاز کنیم. در طول مسیر، بارها با دشواری روبه‌رو شدیم و در بعضی مراحل به بن‌بست رسیدیم، اما تلاش کردیم به جای کنار کشیدن، راه دیگری پیدا کنیم.
یکی از موضوعاتی که به ما کمک کرد، شناخت مستقیم نیازهای عملیاتی بود. وقتی می‌دیدیم تجهیزی می‌تواند مشکلی واقعی را برطرف کند، انگیزه بیشتری برای ادامه کار پیدا می‌کردیم.
البته انگیزه به‌تنهایی کافی نیست. در کنار آن، باید برنامه‌ریزی، شناخت بازار، مدیریت هزینه‌ها و توانایی اصلاح مسیر وجود داشته باشد. ما هم در طول فعالیت شرکت تلاش کردیم از تجربه‌هایمان استفاده کنیم و با توجه به مشکلاتی که پیش می‌آمد، راهکارهای جایگزین پیدا کنیم.
صبح توس: چه توصیه‌ای برای جوانانی دارید که می‌خواهند وارد مسیر تولید و کارآفرینی شوند، اما از شکست یا سرمایه‌گذاری اولیه می‌ترسند؟
اخلاقی: توصیه من این است که در کنار انگیزه، تحقیق و تحلیل را جدی بگیرند. صرف اینکه فرد به یک حوزه علاقه داشته باشد، برای موفقیت کافی نیست. باید بررسی کند که آیا در آن حوزه نیاز واقعی وجود دارد، چه کسانی مشتری محصول هستند، هزینه تولید چقدر است و آیا توانایی فنی و اجرایی لازم برای ورود به آن بازار را دارد یا خیر.
اگر بررسی‌های اولیه به نتیجه مناسبی رسید، نباید صرفاً به دلیل ترس از شکست از شروع کار منصرف شود. بسیاری از کسب‌وکارها در آغاز با دشواری روبه‌رو هستند و ممکن است مسیر آن‌ها مطابق پیش‌بینی اولیه پیش نرود.
مهم این است که فرد از ابتدا تصور نکند همه‌چیز باید بدون مشکل پیش برود. باید برای دشواری‌ها آماده باشد و اگر در بخشی از کار به مشکل برخورد، علت آن را بررسی کند و به دنبال راه‌حل جایگزین بگردد.
من هم در این مسیر با مشکلات متعددی مواجه شدم، اما چون به نیاز موجود و هدفی که دنبال می‌کردیم باور داشتم، تلاش کردم کار را ادامه بدهم. البته این به معنای نادیده گرفتن خطرها نیست؛ بلکه به این معناست که پس از بررسی و شناخت ریسک‌ها، برای عبور از آن‌ها تلاش کنیم.
به جوانان می‌گویم اگر هدفشان را درست انتخاب کرده‌اند، درباره آن تحقیق کافی انجام داده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که امکان موفقیت وجود دارد، نباید از حرکت کردن بترسند. با تلاش، پشتکار و اصلاح مسیر می‌توانند به هدفشان نزدیک شوند.
در نهایت، تولید و کارآفرینی به صبر و استمرار نیاز دارد. گاهی نتیجه یک تصمیم در کوتاه‌مدت مشخص نمی‌شود، اما اگر فرد بتواند از تجربه‌ها درس بگیرد و بر اساس واقعیت‌ها تصمیم‌هایش را اصلاح کند، فرصت بیشتری برای پیشرفت خواهد داشت.
انتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!