به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ هم‌زمان با میلاد اسوه صبر و استقامت، حضرت زینب (س) و بزرگداشت روز پرستار، جمعی از پرستاران بیمارستان ثامن‌الائمه (ع) چناران در گفت‌وگویی به بیان انگیزه‌ها، خاطره‌ها و دغدغه‌های خود از سال‌ها خدمت در این حرفه پرداختند.
فریدون زمانی، کارشناس پرستاری بیمارستان چناران با حدود هشت سال سابقه خدمت در اورژانس، با اشاره به انگیزه‌اش از انتخاب این رشته گفت: هدف و انگیزه ما کمک به مریض‌هاست و همین که بتوانند سلامتی‌شان را به دست بیاورند و دعای خیری برای ما داشته باشند، بزرگ‌ترین آرزوی ماست. من هنگام انتخاب رشته، یک ماه پیش از آن، پدرم تصادف کرد و به کما رفت و حدود دو سال پرستاری ایشان را بر عهده داشتم؛ همین موضوع باعث شد وارد این حرفه شوم و علاقه به خدمت‌رسانی به مردم، مسیر پرستاری را برایم رقم زد.
وی با یادآوری نخستین روز کاری خود بیان کرد: اولین روز کارم که آمده بودم، استرس شروع کار را داشتم و به این فکر می‌کردم که آیا واقعاً می‌توانم آن هدفی که در ذهنم هست را اینجا انجام دهم و پیاده کنم. تفاوت میان فضای دانشجویی و محیط عملی کار، برای همه بچه‌ها استرس‌آور بود.
رضا مستعلی، کارشناس پرستاری با ۱۰ سال سابقه کار نیز درباره انتخاب حرفه‌اش اظهار کرد: در دوران سربازی در بیمارستان ناجا بودم و با توجه به علاقه و تحقیقاتی که برای انتخاب رشته داشتم، خواست خدا بود که در این مسیر قدم بگذارم. اولین روز کارم استرس داشتم؛ استرسی از این جنس که بتوانم کار را به درستی انجام دهم و به مریض‌ها خدمت کنم.
مریم ایازی ، کارشناس پرستاری با ۹ سال سابقه کار، در توصیف شروع فعالیت خود گفت: اول که آمدم، خیلی ترسیده بودم؛ چون در بخش اورژانس بیمارستان بودم و با شرایطی ناآشنا مواجه شدم. تفاوت میان فضای دانشگاهی و شرایط عملی کار، حس ناآشنایی و استرس را برای همه ما ایجاد کرده بود.
رضا امیرزاده، کارشناس پرستاری و مسئول نظارت بر درمان شبکه بهداشت و درمان شهرستان چناران نیز درباره ویژگی‌های یک پرستار خوب خاطرنشان کرد: پرستار در درجه اول باید حس همدلی، هم‌دل بودن و درک متقابل داشته باشد و با علم و تلاش خودش بتواند آن‌گونه که شایسته است به همه بیماران کمک کند. علاوه بر علم، تجربه نیز در این حرفه بسیار مهم است؛ باید بتواند بیمار، همراه بیمار و شرایط را مدیریت کند و بر کار تخصصی خود تمرکز داشته باشد.
وی با تأکید بر ضرورت به‌روز بودن دانش پرستاران افزود: پرستار باید صبور باشد، به‌روز و همراه با تغییرات علمی و دستورعمل‌ها پیش برود و در نهایت اخلاق‌مداری را رعایت کند؛ یعنی بیمار را همان‌گونه فرض کند که گویی برای عزیزان خودش اتفاقی افتاده است.
زمانی در پاسخ به این پرسش که سخت‌ترین شیفت کاری‌اش چه بوده است، گفت: شیفت‌های سختی زیاد داشتیم، اما دوران کرونا یکی از سخت‌ترین دوره‌ها بود. سال نود و نه، تیرماه نود و نه، اوضاع وحشتناکی بود؛ در یک شیفت صبح نزدیک به بیست بیمار اکسپایر داشتیم و ساعت یک ظهر همه‌مان با گریه کار می‌کردیم. جامعه پرستاری آن روزها واقعاً زحمت زیادی کشید و با وجود همه مشکلات، تا جایی که توانست به همه مریض‌ها کمک کرد.
مستعلی نیز درباره لحظه‌های خستگی تصریح کرد: وقتی برای انجام کاری هدف داشته باشی، واقعاً خستگی معنا ندارد و می‌توانی همان‌طور پرقدرت ادامه بدهی. لحظه‌ای که فشار جسمی را حس کردم، فشار مالی و شرایط زندگی بود؛ چون حق و حقوق ما درست پرداخت نمی‌شود و در حالی که در شیفت شب با هشت تا نه مریض و حجم کاری بالا کار می‌کنیم، آن‌چه حق ماست در مقایسه با کارمندان دیگر اجرا نمی‌شود.
زمانی با یادآوری خاطره‌ای شیرین اظهار کرد: چند سال پیش بچه‌ای سکه‌ای را خورده بود و مادرش بسیار مضطرب بود؛ وقتی بچه وارد اورژانس شد، واقعاً بد نفس می‌کشید و دچار انسداد راه هوایی شده بود. با یک مانور، خدا را شکر آن سکه از دهانش بیرون پرید و خیلی راحت توانست نفس بکشد؛ لبخند رضایت مادرش، بزرگ‌ترین خاطره شیرین من بود.
زمانی درباره خواسته جامعه پرستاری از مسئولان گفت: مسئله ما معیشت بچه‌های پرستاری است؛ چیزی که به نوعی عقب افتاد و پشت گوش انداخته شد، همان داستان قدردانی دوران کرونا بود که آن‌گونه که باید از بچه‌های پرستاری قدردانی نشد و امتیازاتی که انتظار می‌رفت لحاظ شود، متأسفانه اتفاق نیفتاد. جامعه پرستاری واقعاً جامعه مظلومی است؛ در همه سختی‌ها، در کرونا، در اپیدمی‌ها و در جنگ پای کار بوده، اما هیچ‌وقت به حق و حقوق خودش نرسیده است.
امیرزاده در توصیه‌ای به مردم بیان کرد: مردم واقعاً حق دارند که از یک بیمارستان مجهز انتظاراتی داشته باشند و حرفی در آن نیست، اما توصیه من این است که صبرشان را بالا ببرند و معنای واژه اورژانس را بدانند؛ یعنی اولویت رسیدگی با بیمارانی است که بدحال‌تر هستند. صبر و حوصله مردم، بزرگ‌ترین کمک به کادر درمان است تا بتوانند سریع‌تر و راحت‌تر به آن‌ها رسیدگی کنند. پرستاری شغلی است که با جان بیمار سر و کار دارد و طبیعی است که مردم گاهی عجله داشته باشند، اما وارد شدن به کار با صبر و اجازه دادن به پرستار برای انجام وظیفه‌اش، انتظار حداقلی ماست.
زمانی در پایان با اشاره به استمرار انگیزه‌اش پس از سال‌ها خدمت خاطرنشان کرد: هدفم در زندگی این بود که تا جایی که می‌توانم به هم‌نوع خودم کمک کنم و خدا را شکر پرستاری این فرصت را برای من به وجود آورد. ان‌شاءالله عمری باقی باشد که بتوانیم به مردم خدمت کنیم.
پرستاران حاضر در این گفت‌وگو با تبریک میلاد حضرت زینب (س) و روز پرستار به همه همکاران خود در سراسر کشور، ابراز امیدواری کردند سفیدپوشان عرصه سلامت همواره موفق و مؤید باشند.
پایان خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!