مژگان جلایریان در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ اظهار کرد: حدود ۳۲ سال است که در زمینه خیاطی و آموزش فعالیت میکنم و بیشتر هنرجویانم از افراد تحت پوشش کمیته امداد هستند و در بسیاری از موارد خودم به سراغ کارآموز میروم و برای جذب آنها اقدام میکنم.
وی افزود: هدف من این نیست که صرفاً چند ماه آموزش بدهم و هنرجو را رها کنم؛ معمولا دوره آموزش بعضی از کارآموزان حدود یک سال طول میکشد و تا زمانی که یک مهارت را بهطور کامل یاد نگیرند و نتوانند بهصورت مستقل آن را اجرا کنند، آموزش مرحله بعد را شروع نمیکنم و خوشبختانه بسیاری از افرادی که آموزش دیدهاند، وارد بازار کار شده و اکنون خودشان فروشنده یا صاحب کسبوکار هستند.
این بانوی کارآفرین ادامه داد: در کنار تولید سرویسهای آشپزخانه، در زمینه پتهدوزی، سرمهدوزی، گلدوزی و دوخت انواع محصولات نیز فعالیت میکنم و انواع پوشاک از جمله مانتو، شلوار و لباسهای اداری و مدارس را در کارگاه تولید میکنیم.
جلایریان افزود: بخشی از محصولاتی که در کارگاه تولید میکنیم برای فروش به مشهد ارسال میشود و با برخی فروشگاهها و بازارهای آنجا در ارتباط هستم؛ همچنین تعدادی از هنرجویان خودم نیز در پنجشنبهبازار و بازارهای محلی محصولات را عرضه میکنند و از این طریق تلاش میکنیم تولیدات کارگاه مستقیماً وارد بازار شود.
وی خاطرنشان کرد: تلاش کردهایم آموزشها به دریافت مهارت و امکان اشتغال منجر شود و هنرجویان علاوه بر آموزش، مدارک فنی و حرفهای و میراث فرهنگی را نیز دریافت میکنند تا بتوانند از ظرفیت تسهیلات اشتغال استفاده کنند.
این بانوی کارآفرین با بیان اینکه برای کمک به برخی کارآموزان حتی ضمانت دریافت تسهیلات را نیز پذیرفته است، گفت: گاهی اوقات خودم ضامن کارآموزان میشوم و از آنها حمایت میکنم.
جلایریان، حمایت خانواده را یکی از عوامل ادامه فعالیت خود دانست و بیان کرد: گاهی برای آموزش یک کارآموز که یادگیری برایش دشوارتر است، ساعتها بهصورت جداگانه وقت میگذارم و اگر حمایت خانواده نبود، قطعاً نمیتوانستم به این مرحله برسم و آموزشگاه خودم را راهاندازی کنم.
وی درباره فعالیت کارگاه در دوران کرونا و جنگ اظهار کرد: حتی در دوران کرونا کارگاه تعطیل نشد و با همکاری بسیج، در زمینه دوخت ماسک فعالیت داشتیم در دوران جنگ نیز کارگاه فعال بود و پرچمدوزی انجام میدادیم.
این بانوی کارآفرین افزود: وقتی دیدم بچهها علاقه و انگیزه دارند که کارگاه در دوران جنگ تعطیل نشود، تلاش کردم فعالیت را ادامه دهم و به تولید پرچم و پیکسل پرداختم.
جلایریان درباره مشکلات حوزه تولید و خیاطی، گفت: افزایش قیمت پارچه و نخ، یکی از مهمترین مشکلات تولیدکنندگان است که موجب شده هزینه تولید افزایش پیدا کند.
وی افزود: درحال حاضر، چهار نیروی ثابت در کارگاه بهطور دائم فعالیت دارند و تعدادی نیروی غیرثابت نیز باتوجه سفارشهای مشتریان، با ما همکاری میکنند.
این بانوی کارآفرین یکی از مهمترین آرزوهای خود را راهاندازی یک آموزشگاه بزرگ خیاطی عنوان کرد و گفت: آرزو دارم اگر عمر و توانم اجازه دهد، یک آموزشگاه بزرگ راهاندازی کنم تا افراد تحت پوشش و کسانی که نیاز مالی دارند، بتوانند همان روزی که به درآمد نیاز دارند پشت چرخ بنشینند، کار کنند و دستمزد خود را دریافت کنند.
جلایریان ادامه داد: نمیخواهم اشتغال افراد فقط به سفارشهای بزرگ مانند دوخت تعداد زیادی فرم مدارس محدود شود؛ هدفم این است که کسی که امروز نیاز مالی دارد بتواند همان روز کار کند و دسترنج خودش را بگیرد.
وی با اشاره به نقش آموزش در توانمندسازی افراد، گفت: بزرگترین خوشحالی من زمانی است که یکی از کارآموزانم را میبینم که خودش مغازه راهاندازی کرده است، واقعاً از این اتفاق خوشحال میشوم و احساس میکنم نتیجه آموزشها به ثمر نشسته است.
این بانوی کارآفرین افزود: بخشی از درآمد کارگاه را برای امور خیر کنار میگذارم، گاهی از قبل نیت میکنم که درآمد یک روز کاری برای تهیه لوازمالتحریر یا کمک به یک فرد نیازمند هزینه شود و همچنین با کمک خیرین در کارگاه برای دانشآموزان نیازمند لباس و فرم مدارس تولید میکنیم.
جلایریان با اشاره به تجهیزات کارگاه، گفت: سه چرخ صنعتی و پنج چرخ دستی در اختیار دارم و تلاش کردهام این تجهیزات در اختیار کارآموزانی قرار بگیرد که امکان تهیه چرخ ندارند تا بتوانند در کارگاه آموزش ببینند و بخشی از کار را در خانه ادامه دهند.
این بانوی کارآفرین با اشاره به مشکل فضای کارگاه، گفت: یکی از مهمترین درخواستهای من، حمایت از کارآفرینان و اختصاص فضای مناسب برای فعالیت است؛ اگر فضای مناسبی در اختیارمان قرار گیرد، حاضر هستیم همان هزینه را برای توسعه کارگاه و ایجاد اشتغال صرف کنیم.
جلایریان تأکید کرد: وقتی یک کارگاه حتی کوچک فعال میشود، چند نفر صاحب درآمد میشوند و خانوادههای بیشتری از نتیجه آن بهره میبرند.
وی در پایان، تاکید کرد: جوانان باید با تلاش، پشتکار و یادگیری مهارتهای کاربردی، مسیر اشتغال و درآمدزایی خود را دنبال کنند؛ چراکه هر فردی با کسب یک حرفه و تقویت توانمندیهای خود میتواند زمینه درآمدزایی برای خویش و حتی ایجاد فرصت شغلی برای دیگران را فراهم کند
انتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!