روایت کارگرانی که سخاوت پیشه کرده‌اند

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ به یکی از شرکت‌های صنعتی نیشابور بزرگ رفته و وارد سالن بخش تولید این شرکت می‌شوم، صف کارگرانی که در انتظار ایستاده اند، نظرم را جلب می‌کند. به سمت کارگران می‌روم، در میان همهمه و گفتگوی آنها از بانویی که در صف انتظار ایستاده، علت را جویا می‌شوم، به میزی که همکارانش پشت آن صف کشیده‌اند اشاره می‌کند؛ روی بنری که نصب شده، این جمله خودنمایی می‌کند؛ «جامعه کارگری پای کار ایتام»، «هر کارگر حامی یک فرزند یتیم».

موضوع را که بیشتر جویا می‌شوم، آقای صراطی یکی از کارگران شرکت می‌گوید؛ طرحی است که از طرف کمیته امداد امام خمینی (ره) نیشابور پیشنهاد شده و همکاران ما در شرکت از آن استقبال کرده‌اند.

به سراغ خانمی حدود 45ساله می‌روم، از او می‌پرسم شما هم در این طرح شرکت کرده‌اید، می‌گوید: بله. البته من سه سال پیش حامی یک کودک یتیم شدم و از همان زمان ماهانه مبلغی را برای کمک هزینه‌های این کودک واریز می‌کنم اما امروز نیز می‌خواهم حامی یک فرزند دیگر شوم.

 از او می‌پرسم در این شرایط اقتصادی حامی شدن، سخت نیست؟ می‌گوید: به هیچ عنوان سخت نیست. درست است من یک کارگر ساده هستم و حقوق قابل توجهی ندارم حتی ما مستاجر نیز هستیم اما سه سال پیش که حامی یک فرزند یتیم شدم، کلا زندگی‌ام تغییر کرد. حضور خدای مهربان را بیش از پیش در زندگی‌ام احساس کردم، بارها پیش آمده بود که مثلا امروز فلان مبلغ را برای این کودک یتیم واریز می‌کردم و فردای همان‌روز، خدا به نوعی این مبلغ را به من برمی‌گرداند.

یکی دیگر از بانوان، زمانی که متوجه می‌شود من خبرنگارم به سراغم می‌آید و می‌گوید: با من مصاحبه کنید من معجزات مشارکت در این کار خیر را در زندگی‌ام بارها دیده‌ام و ادامه می‌دهد؛ همه دوستانم می‌دانند که گره کوری در زندگی‌ام افتاده بود و من با مشکل بزرگی مواجه بودم اما زمانی که حمایت دو فرزند یتیم را قبول کردم، زندگی‌ام زیر و رو شد و مشکل بزرگ زندگی‌‌ام برطرف شد. از طرفی دخترم چندین سال پیش ازدواج کرده بود وبچه دار نمی‌شد، به من گفت می‌خواهم هزینه یکی از این فرزندان یتیم را من پرداخت کنم، لذا موافقت کردم و دخترم ماهیانه مبلغی را برای خرج و مخارج این فرزند واریز می‌کرد، هنوز یک سال از این موضوع نگذشته بود که دخترم دوقلو باردار شد و بچه‌ها هم صحیح وسالم به دنیا آمدند. ما این موهبت و معجزه الهی را از همین کاری می‌دانیم که هر چند کوچک، در حق بچه‌های یتیم انجام داده‌ایم. دخترم نیت کرده تا زمانی‌که زنده است، هزینه‌های این فرزند یتیم را تامین کند.

خانم دیگری پیش می‌آید و می‌گوید: من خودم در دوران بچگی پدرم را از دست دادم و مادرم با کار کردن در منزل دیگران خرج و مخارج من و دوخواهر و برادرم را تامین می‌کرد. از همان کودکی طعم فقر و نداری را چشیده‌ام، بارها شده بود که مادرم لباس‌های دست دوم برایمان تهیه می‌کرد چون درآمدش به اندازه خرید لباس نو برای من و بردار و خواهرهایم نبود. گاهی چیزی برای خوردن نداشتیم و... حالا که شاغل شده‌ام دوست دارم به فرزندان یتیم کمک کنم تا طعم نداری را نچشند و شادی و امید را به آنها هدیه کنم. می‌دانم اگر من دل آنها را شاد کنم حتما خدا هم دل من را شاد می‌کند.

علی آقا یکی از کسانی است که تصمیم گرفته در این طرح مشارکت کند، از او علت شرکت در این کار خداپسندانه را می‌پرسم، می‌گوید: من خودم دو فرزند دارم همیشه سعی کرده‌ام برای فرزندانم کم نگذارم و در حد وسعم وسایل لازم را برای آنها تامین کنم. به همین خاطر دوست دارم برای بچه‌های بی‌سرپرست که آرزو دارند برخی وسایل و لوازم را داشته باشند، این وسایل را تهیه و تقدیم آنها کنم بلکه بتوانم در حد وسعم گرمابخش دل‌‌های مهربانشان باشم.

از او می‌پرسم در این شرایط فعلی اقتصادی، حامی فرزند یتیم بودن سخت نیست؟ می‌گوید به این اعتقاد دارم که اگر کار خیری انجام دهی خدا رزق و برکت این کار را در زندگی انسان جاری می‌کند. خدا خودش گفته تو یک قدم برای من بردار من 10قدم برای زندگی تو برمی‌دارم لذا به خدا اعتماد دارم و مطمئنم با حمایت از یک فرزند یتیم، هیچگاه خللی در زندگی من ایجاد نمی‌شود.

حسینی مدیرعامل این واحد صنعتی که چندسالی است در این طرح مشارکت دارد، می‌گوید: بارها شنیده‌ایم با هر دستی که بدهی با همان دست می‌گیری. لذا من برکات شرکت در این کار خیر را زیاد دیده‌ام. به واسطه کمک به ایتام گره‌هایی از زندگی‌ام باز شده که شاید شنیدنش برایتان قابل باور نباشد. همین شرکتی که من راه‌اندازی کرده‌ام و صدها نفر در آن مشغول کار هستند قطعاً به‌واسطه دعای خیر فرزندان یتیمی است که من در حد وسعم توانسته‌ام شادی‌بخش زندگیشان باشم و از این بابت خدا را هزاران بار شکر می کنم که به من توفیق مشارکت در این کار خیر را عطا کرده است.

انتهای خبر/