به گزارش سرویس اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی صبح توس، امروز، عیارِ معنویت در پایتخت معنوی جهان اسلام، فراتر از هر اندازه و مقیاسی، اوج گرفته است؛ معنویتی که نشأت گرفته از حضور ابرمردی قدسی در مشهدالرضاست.

جهان امروز، در برابر این تجلیِ عظیم، واله و حیران گشته و گویی تمام هستی، از هیبت و شکوه این لحظه، انگشت به دهان مانده است.

منظره‌ای که شکوه این عظمت به تصویر می‌کشد، در لنز هیچ دوربینی نمی‌گنجد؛ چه رسد به آنکه بخواهد صحنه‌هایی را روایت کند که در خلوتِ دلِ داغدیدگان و در کنجِ زوایایِ پنهانِ این جمعیتِ بی‌کران، با خدایِ خود نجوا می‌کنند.

امروز ذریه پاک حضرت زهرا (س) در آغوش جدش حضرت رضا (ع) آرام می‌گیرد و خادمی که تمام عمر، خستگی نمی‌شناخت، حالا پس از عمری خدمت، به ضیافتِ ابدیِ مولایش می‌رسد.

امروز جغرافیای مشهد، به وسعتِ تمامِ جهان گسترده شده است؛ گویی هر که در گوشه‌ای از این کره خاکی، بویی از عدالت و آزادگی برده، راهیِ مشهد شده تا در استقبالِ «حکیم‌ترین حاکمِ عالم» شرکت کند؛

مردم اینجا نیامده‌اند تا برای وداع صف بکشند؛ آمده‌اند تا با آغوشی گشوده، به «همسایگیِ همیشگی» در جوارِ امام رئوف خوش‌آمد بگویند.


حالا، در این لحظاتِ واپسینِ انتظار، نگاه‌ها همه به یک نقطه دوخته شده است؛ به کوچه‌ای، به خیابانی که قرار است عطرِ حضورِ او را در فضایِ شهر بپراکند. 

پایتخت معنوی جهان اسلام، امروز ضریبِ معنویتش تا ملکوت بالا رفته است؛ گویی مشهد در این لحظه، تلاقی‌گاهِ زمین و آسمان شده و ما، در این میانه، تنها نظاره‌گرِ بازگشتِ مردی هستیم که رفت تا بماند؛ مردی که پیکرش اگرچه در تابوت، اما نامش در رگ‌هایِ این سرزمین جاری خواهد ماند.

مردم آمده‌اند تا بگویند: ما ایستاده‌ایم؛ نه خسته، نه ناامید؛ بلکه استوارتر از گذشته آماده‌ایم تا با ولی فقیه خود بیعت کنیم که تا پای جان پیرو ایشان باشیم.

اینحا در مشهدالرضا هر قطره‌ اشکی که بر زمین می‌افتد، نشانی از یک وفاداری است و هر فریادی که از گلو برخاست، گواهی بر یک جاودانگی.

او آمد تا برای همیشه همسایه ما مشهدی‌ها شود. او آمد تا برای همیشه در آغوشِ مولا آرام گیرد.

انتهای خبر/

انتهای خبر/