فتنه؛ آزمون دائمی ایمان و بصیرت

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ حجت‌الاسلام غلام‌حیدر حیدری امام جمعه موقت تایباد در یاداشتی نوشت: در منطق قرآن و معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام، واژه «فتنه» فراتر از مفاهیم رایج سیاسی یا اجتماعی است؛ این واژه به عمق وجود انسان راه می‌یابد و کیمیای ایمان، اخلاق و عقل او را به آزمون می‌گذارد. 

فتنه در اصل، آزمونی فراگیر است که خداوند برای سنجش میزان وفاداری بندگان به حق و تمایز اهل صدق از اهل نفاق به کار می‌گیرد. وضعیتی که در آن حق و باطل در هم آمیخته می‌شوند و تشخیص مسیر درست برای انسان‌های ناآگاه دشوار می‌گردد.

تاریخ زندگی بشر گواهی می‌دهد که خداوند انسان را همواره در معرض آزمون قرار داده است؛ نه تنها با سختی‌ها، بلکه با نعمت‌هایی همچون ثروت، قدرت، فرزند و حتی سلامت. جالب آنکه حتی دین‌داری ظاهری نیز اگر با بصیرت و معرفت واقعی همراه نباشد، می‌تواند به دامی برای انسان تبدیل شود و او را در ورطه گمراهی فرو برد.

خطرناک‌ترین نوع فتنه آن است که باطل، لباس حق بپوشد و شعارهای درست را برای رسیدن به اهداف نادرست سر دهد؛ وضعیتی که امیرالمؤمنین (ع) از آن به «کلمةُ حقٍ یُرادُ بها الباطل» یاد کرده‌اند.

 در چنین شرایطی که ابهام فضا را فرا می‌گیرد، سکوت یا بی‌طرفیِ نابجا نه تنها فضیلت نیست، بلکه گناهی بزرگ محسوب می‌شود. بی‌طرفی در زمانی که حق و باطل آشکار است، در واقع نوعی همراهی با باطل و یاری‌رساندن به ظالم است.

قرآن کریم در بیان اهمیت این موضوع می‌فرماید: «الفتنة أشدّ من القتل»؛ زیرا فتنه زیربنای امنیت اجتماعی را می‌لرزد، اعتماد عمومی را نابود می‌کند و جامعه را از درون فرسوده می‌کند. هرکس آتش فتنه را روشن کند، باید بداند که خود اولین قربانی و هیزم آن آتش خواهد شد.

بررسی ریشه‌های فتنه‌ها در نهج‌البلاغه نشان می‌دهد که سه عامل اصلی هواپرستی، بدعت در دین و دنیاگرایی، مولد حوادث بزرگ تاریخ اسلام بوده‌اند؛ وقتی خواسته‌های شخصی جای حق را می‌گیرد و دین برای توجیه قدرت تحریف می‌شود، بستر برای فتنه فراهم می‌شود.

روایات بشارت‌دهنده به ظهور نیز هشدار داده‌اند که در آخرالزمان، اگرچه ظواهر دینی و مساجد آبادند، اما حقیقت دین کمرنگ می‌شود و افراد نالایق بر امور مسلط می‌گردند. در چنین زمانی که انسان ممکن است صبح مؤمن و شب کافر شود، تنها نسخه برای نجات، داشتن علم، تقوا و بصیرت است.

راه نجات از این گرداب‌ها روشن است: تقوا چراغی است که در تاریکی فتنه راه را نشان می‌دهد. بصیرت و آگاهی، ابزار تشخیص حق از باطل است و پرهیز از احساسات زودگذر و عجله، انسان را از ورود شتاب‌زده به میدان فتنه باز می‌دارد. ثبات قدم در مسیر حق و تبعیت محض از رهبری، ضامن بقا است.

در نهایت باید یادآوری کرد که فتنه دشمنی آشکار نیست که با شمشیر حمله کند؛ دشمنی است که با نقاب، شعار و شبهه می‌آید.

 نجات‌یافتگان واقعی کسانی نیستند که تحت تأثیر هیجانات قرار می‌گیرند، بلکه کسانی‌اند که اهل تحقیق‌اند، اهل تقوایند و در وفاداری به حق استوار هستند. از خداوند متعال می‌خواهیم که ما را از فتنه‌های گمراه‌کننده حفظ فرماید و نور بصیرت را به ما عطا کند.

انتهای خبر/

خبرنگار   کلثوم رمضانی