امام‌حسین‌ (ع)، چراغ هدایت و کشتی نجات عالم

علی میهن‌دوست در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ ضمن تشریح از زندگینامه امام حسین (ع) اظهار کرد: آن حضرت روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجری در شهر مدینه به دنیا آمد. حضرت کنیه‌ای دارند به نام ابوعبدالله و القابی چون سید شباب اهل‌الجنه، سیدالشهدا.

وی افزود: وقتی که ایشان به دنیا آمد و خبر ولادت به پیامبر اکرم (ص) رسید، پیامبر به خانه حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) آمدند و فرمان دادند به اسماء که کودک را بیاورد. نوزاد را در یک پارچه سفید پیچید و او را به سوی پیامبر برد. پیامبر در گوش راست نوزاد اذان و در گوش چپ او اقامه خواند.

این کارشناس مذهبی درباره اختلاف در تاریخ ولادت بیان کرد: نظراتی درباره تاریخ ولادت حضرت وجود دارد که سوم شعبان، پنجم شعبان، آخر ماه ربیع‌الاول، سیزدهم ماه مبارک رمضان، پنجم جمادی‌الاول و پانزدهم جمادی‌الثانی ذکر شده‌است. مشهورترین قول، سوم ماه مبارک شعبان است.

میهن‌دوست در ادامه اظهار کرد: اختلافاتی هم در سال تولد حضرت هست که بعضی سال سوم، بعضی سال چهارم، بعضی سال ششم و بعضی سال هفتم هجرت گفته‌اند. مشهورترین روایات، سال چهارم هجری است و عمر حضرت در وقت شهادت پنجاه و هفت سال بوده است.

این کارشناس درباره امامت امام حسین(ع) افزود: محکم‌ترین دلیل بر امامت حضرت، نص صریح از پدر، جد و برادرش می‌باشد. بنابراین امامت حضرت ثابت و پیروی مردم از او واجب است. گرچه آن حضرت زمانی دعوت به خود نمود که به خاطر تقیه بود.

وی ادامه داد: در بحث تقیه و رعایت مصالح مسلمین و ماجرای صلح امام حسن (ع) با معاویه، در این مدت حضرت به آن پایبند بود. اما معاویه زمانی که مرد و مدت صلح پایان یافت، حضرت اباعبدالله به طور علنی وارد صحنه شد و مردم را به امامت خودش فراخواند و از حق خود دفاع کرد و مردم را به قیام، جهاد و آمادگی نبرد با دشمنان فراخواند.

میهن‌دوست درباره مدت عمر امام حسین (ع) گفت: مدت عمر امام در موقع شهادت ۵۷ سال بود. مدت هفت سال با جد بزرگوارش پیامبر خدا زندگی کردند. مدت ۳۳ سال در خدمت پدرش امیرالمؤمنین(ع) و مدت ۴۳ سال در کنار برادرش امام حسن(ع) بود و پس از شهادت امام حسن(ع)، ۱۱ سال امامت زاهدانه حضرت بود.

وی درباره شهادت امام(ع) اظهار کرد: ایشان  در روز دهم محرم عاشورای سال شصت و یک هجری قمری روز شنبه به شهادت رسید و روایت شده که روز شهادت او دوشنبه هنگام زوال ظهر بوده است.

این کارشناس درباره لقب «سفینه النجات» گفت: لقبی که در همه بنرها و شعرهای مداحان می‌بینیم به نام سفینه النجات، یعنی کشتی نجات. این یک منبع تاریخی دارد. متن کاملش این است: ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجات؛ حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است. این حدیث نبوی اشاره به جایگاه امام حسین در هدایت و نجات انسان‌ها دارد.

وی افزود: این روایت ذکر شده توسط سید هاشم بحرانی در قرن یازدهم هجری قمری بدون ذکر سند نقل شده و عیناً در منابع متقدم روایی وجود ندارد. دو نقل از شیخ صدوق نزدیک به مضمون این روایت وجود دارد که سند آنها به پیامبر اکرم(ص) هم می‌رسد. نقل این روایت‌ها دلیل بر صحت عقیده انسان‌ها بوده است.

میهن‌دوست ادامه داد: حدیث سفینه در منابع شیعه و سنی از پیامبر (ص) نقل شده و اهل بیت (ع) همانند کشتی نوح و مایه نجات انسان معرفی می‌شود که مؤید مضمون همین روایت هم هست. یک نقل روایت‌گونه‌ای هست که همه اهل بیت کشتی نجات هستند اما کشتی امام حسین وسیع‌تر و سریع‌تر است که میان برخی خطبا مشهور است.

وی در پاسخ به این سؤال که چرا به امام حسین (ع) لقب چراغ هدایت و کشتی نجات داده شده، گفت: موقعیت و شرایط امام حسین یک شرایط ویژه بود که در آن شرایط بنی‌امیه توانسته بود با تبلیغات مسموم چهره اسلام را واژگون کند. این روشن است که چنین اسلامی نمی‌تواند هدایتگر انسان‌ها باشد.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: اسلامی که اجازه می‌دهد خلیفه آن یک انسان شراب‌خوار و قمارباز باشد، اسلامی که تبعیض نژادی و طبقاتی را می‌پذیرد، اسلامی که سردمدارش در حالت مستی از نماز جماعت حاضر می‌شود، قطعاً این اسلام نمی‌تواند هدایتگر باشد. اسلامی هدایتگر می‌شود که مردم را به راه راست هدایت کند و آن قطعاً حضرت امام حسین علیه‌السلام خواهد بود.

میهن‌دوست درباره هدف قیام امام حسین(ع) بیان کرد: هدف از قیام حضرت همین بود. حضرت فرمودند: نه من برای راحت‌طلبی و نه برای وا نهادن مسئولیت به راه افتادم و نه برای خوش‌گذرونی و بیهودگی. انگیزه حضرت این بود که ستمگری و بیدادگری را از بین ببرد و تبه‌کاری را، بلکه حتی می‌خواست امت جدش را اصلاح کند.

این کارشناس مذهبی در پایان گفت: بنابراین همه ائمه اطهار(ع) از منظر چراغ هدایت و کشتی نجات هستند اما ابی‌عبدالله علیه‌السلام به خاطر شرایط خاصی که داشت، برجستگی و ویژگی‌های بیشتری پیدا کرد. در روایتی از امام رضا(ع) داریم که همه ما کشتی نجات هستیم اما کشتی امام حسین وسیع‌تر است و در امواج متلاطم دریا سریع‌تر به مقصد می‌رسد.

انتهای خبر/