به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح توس»؛ به نقل از روابطعمومی میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تربتحیدریه، علی محمدی در این خصوص اظهار کرد: در شهرستان تربتحیدریه ۳۰ آسیاب آبی و ۱۱ کارگاه سریش کوبی وجود دارد که این آسیابها برای فعالیت نیاز به دو سنگ داشتند که برای تأمین این سنگها از این مرکز شناسایی شده استفاده میکردند.
\r\nوی تصریح کرد: از سنگهای آسیابهای آبی، برای خرد کردن و آرد کردن غلات بهویژه گندم استفاده شده است.
\r\nرئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تربت حیدریه گفت: سنگ آسیاب به صورت جفت شامل؛ یک سنگ متحرک در بالا که کمی مقعر و سنگ زیرین که کمی محدب است مورد استفاده قرار میگرفته و به این صورت آردی که به لبههای بیرونی سنگ هدایت میشدند در اطراف سنگها جمعآوری شده است.
\r\nوی اضافه کرد: تربتحیدریه به مرکز سریشکوبی (مازاری) نیز شهرت داشته و در این کارگاهها از سنگهای آسیاب علاوه بر آرد کردن گندم، برای خرد کردن ریشه گیاه سریش نیز استفاده میشده است.
\r\nمحمدی افزود: در حال حاضر یکی از کارگاههای قدیمی سنگهای آسیاب و سریشکوبی با مشارکت بخش خصوصی و اداره میراث فرهنگی تبدیل به موزه مازاری در محل رباط تاریخی علیا شده است.
\r\nانتهای خبر/
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بگذارید!