به گزارش صبح توس؛  کربلایی سید محمود حسینی زاده، مداح و شاعر و مدیحه سرای ساکن رشتخوار، که از معدود مداحان صاحب سبک خراسان است، هنجره ای که بیش از 70 سال از حسین(ع) می گوید و در وصف مولایش بیش از ۷۰۰ نوحه و شعر رقم زده است.

 

سید محمود حسینی زاده مداح و شاعر صاحب سبک خراسان رضوی در گفت و گو با خبرنگار ما گفت: سالیان درازی است که مداح ائمه(ع) هستم و این افتخار از کودکی تا کنون نصیب من شده و باعث شده که فکر و ذکر و اوقات من بیشتر صرف مطالعه در مکتب حسین ابن علی (ع) شود و تا جایی که نفسم امده تلاشک این است که مردم را به فیض برسانم.

 


وی در ادامه در رابطه با چگونگی آشنایی و ورود به حرفه مداحی اظهار داشت: من از بچگی که شروع کردم در نوجوانی بعد از سربازی کارم در تهران بوده در انجمن مداحان غرب تهران با مرحوم کربلایی نادعلی مرحوم صالح مرحوم وفا شاعرانی که در تهران بودند، نزد آنها اطلاعات کسب کردم و شاگردی کردم و مدتی در اصفهان بودم و در ان زمان کتاب های که چاپ شد به نام منتخب المصائب در جلد چهارم من مقدمه نوشتم در جلد پنجم هم همکاری کردم در بیاز و دفترچه نوحه اینجانب اشعار من چاپ شد.

 

 

حسینی زاده در ادامه با اشاره به علاقه اش به چاپ کتاب نوحه سروده اشعار خود، یادآور شد: تمام اشعاری که ساختنم اماده کردم هر آنچه از نوحه و شعر ساختم، اگر توفیقی شود، انشالله بتوانم آنها را در غالب یک کتاب چاب کنم.

 

شعر الوداع ساخت این مداح صاحب سبک هر ساله در ظهر عاشورا خوانده می شود

 

وی در ادامه در رابطه با نوحه معروف الوداع سروده خود که هر ساله در ظهر عاشورا خوانده می شود، بیان داشت: از امام زمان عج سوال کردند اقا فرمودند در واقعه کربلادر ان هم مصیبتهایی که به جدم اباعبدالله وارد شده ان هم ظلم و ستم من بیشترین جایی که دلم میسوزد به وداع جدم ابا عبدالله و عمه ام حضرت زینب س است، من هم بر همین اساس و همین روش نوحه وداع را چندین سال است که در ظهر عاشورا می خوانم

 



این مداح صاحب سبک خراسان، با اشاره به مداحی های زمان قدیم، تصریح کرد: الان کتاب هایی به بازار امده که بیشتر مداحان عزیز از این کتاب ها برای مداحی می خرند، ولی ما در قدیم  بیاز و دفتر نوحه داشتیم، بیشتر مداحان بیاز داشتند، فرق بیاز با کتاب این است که ما استاد داشتیم و نزد استادمان مثلا در مشهد مرحوم استاد آذر که خداوند رحمتشان کند، که استاد بسیاری از مداحان صاحب سبک خراسان نیز بوده اند، در خدمت ایشان که بودم  ایشان دفاتر نوحه هایشان را که مقابل ما می گذاشتند، ما یاداشت می کردیم، ضمن اینکه یاداشت می کردیم، زمینه نوحه را مرحوم آذر به ما می آموخت، زمانی که من خدمت ایشان میرفتم بیشتر مداحان قدیمی خبر دارن، نوحه ای که ایشان ساخته بود، به تمام مداحان می فرمودند اینطوری با این سبک بخوانید ولی من انجا سبکی که استاد می فرمودند را عوض می کردم، و ایشان نسبت به من لطف خاصی پیدا کردند و میگفتند، استعداد شما خیلی زیاد است که روی نوحه من زمینه دیگری می دهید، . ایشان خیلی از این موضوع  خوشحال می شدند.

 

وی در ادامه افزود: بعدها که برگشتم به وطن خودم رشتخوار، اینجا مجالس هفتگی را برقرار کردیم، شب های پنج شنبه ان زمان در رشتخوار یک هیئت داشتیم و شب های پنج شنبه عزاداری می کردیم و من در آن زمان نوع سینه زدن را از حالت قدیم که یک دستی سینه زنی بود به دو دستی سینه زدن اوردم، در آن زمان برای عده ای از جوان ها پیراهن درست کردیم، همه با پیراهن مخصوص سینه می زدند و دوره و هییت درست کردیم و به جایی رسید که اعضای عیئت ارزو داشتند در کنار جوار امام هشتم عزاداری کنند که خداوند توفیقی به بنده داد که برای اولین بار سال ۵۳ هییت رشتخوار را به مشهد بردیم.




عدم استفاده از اشعار مناسب در مداحی ها لطمه به مجالس عزاداری است
 

 

حسین زاده در ادامه با توصیه به مداحان امروزی، گفت: خواهش من از مداحان این است که وقتی که مداحی می کنند، اشعار پر محتوایی را انتخاب کنند، علی الخصوص شعرهای مولودی و شعرهای شوری که می خوانند، ما با بهترین ادبیات هم اگر بتوانیم برای حضرت ابوالفضل (ع) و امام حسین (ع) و ائمه اظهار(ع) شعری بگوییم باز هم حق مطلب را ادا نکرده ایم، پس چنانکه ما بیایم شعری بخوانیم در رسا و مقام ایشان نباشد، خوب لطمه به خودمان و به مجلس و به محتوای خواندن زده ایم، اینکه باید سعی کنیم از اشعار پرمحتوای اساتید استفاده کنیم، الان در برخی از مداحی ها ادغام  کردن موسیقی مشاهده می شود که این در خواندن ها کار درستی نیست، غنا می شود و غنا معصیت دارد، من استدعا ام این است که  روش نوحه خوانی را از کتب و اشعار پرمحتوا استفاده کنند.


انتهای پیام/