به گزارش صبح توس؛ صبح امروز وبگاه منتسب به ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهور ایران از مرگ وی در بیمارستان سالپتریه پاریس خبر داد.

به همین بهانه نگاهی گذرا به زندگینامه و عملکرد وی از ابتدای شروع انقلاب تا به امروز داریم.

سید ابوالحسن بنی‌صدر در تاریخ ۲ فروردین ۱۳۱۲ در استان همدان  زاده شد. وی رهبری گروهی از دانشجویان مخالف شاه را به‌عهده داشت و دو بار به خاطر فعالیت‌های سیاسی دستگیر و روانه زندان شد. پس از مجروح شدن در قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، او کشور را ترک کرد و عازم فرانسه شد. پس از آن در سال ۱۳۵۷ و اندکی پیش از وقوع انقلاب، با ورود آیت الله خمینی(ره) به پاریس، او از معدود کسانی بود که در فرودگاه به استقبال او رفتند و سپس به جمع همراهان او پیوست. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان اولین رئیس جمهور انقلاب انتخاب شد.

در سال ۱۳۵۹ پس از انتخاب بنی صدر به ریاست جمهوری در حالی که امام خمینی(ره) به خاطر بیماری و ناراحتی‌های جسمانی شدید به این نتیجه رسیدند که این مسئولیت را به فردی یا مجموعه دیگری واگذار کنند؛ بر این اساس، بنی صدر با پیشنهاد هاشمی رفسنجانی و با حکم امام به عنوان فرمانده کل قوا انتخاب شد. اما بنی‌صدر با سوء مدیریت و خیانتی آشکار، موجب شد تا بخشی از کشور در اشغال متجاوزین قرار گیرد و در پی آن خسارات جبران‌ناپذیر جانی و مالی بر این کشور وارد شود.

در حالی که از ماه‌ها قبل از آغاز رسمی جنگ در روز ۳۱ شهریور ۵۹ نشانه‌هایی از آمادگی رژیم بعثی عراق برای حمله به ایران کاملاً مشهود بود و این مساله را بسیاری از کارشناسان و مسئولان سیاسی و نظامی کشور نیز گوشزد می‌کردند، بنی صدر با نفی همه این نظرات از هرگونه اقدام جهت ایجاد آمادگی برای دفاع و ایجاد آرایش تدافعی در برابر دشمن طفره رفته و بستر را برای تجاوز آسان دشمن آماده کرد.

وی در کتاب خاطراتش که در اروپا منتشر شده، اذعان دارد که از این مساله مطلع بوده، ولی با این حال اشاره نمی‌کند که چرا اقدام نظامی برای مقابله انجام نداده است. وی در این کتاب می‌گوید: «در آن ایام، روشن شده بود که تجاوز خواهد شد و با اینکه یاسر عرفات را فرستاده بودم پیش صدام حسین تا دست به این کار نزند، اما او در رویای پیروزی برق‌آسا و بی‌قرار حمله بود... یاسر عرفات رفت به عراق و برگشت و گفت که صدام را مثل طاووس دیده و او می‌گوید که کار ایران را چهار روزه تمام می‌کنم.»

مرحوم حجت‌الاسلام سید احمد خمینی فرزند امام خمینی (ره) درباره عملکرد خائنانه بنی صدر تصریح می‌کند: «او باید در برابر خدا به این سوال‌ها جواب دهد که شما که شش ماه قبل از جنگ می‌دانستید عراق به ایران حمله می‌کند، چه کردید؟ آیا سپاه را در کنار ارتش آرایش دادید؟ آیا ارتش را با سلاح‌های مختلفی که داشت مجهز کردید؟ آیا در سراسر مرز ایران و عراق اقدام به سنگربندی کردید؟ آیا وسایل نظامی از قبیل: تانک و توپ را از سراسر ایران به آنجا گسیل داشتید؟...»

سیاست بنی‌صدر این بود که می‌گفت باید بگذاریم دشمن هر مقداری که می‌خواهد جلو بیاید. ما بعدها به تدریج دشمن را از سرزمین خود بیرون می‌کنیم ! وی می‌گفت باید زمین بدهیم تا زمان بگیریم!

دکتر «منوچهر محمدی» استاد دانشگاه تهران نیز در مورد نقش بنی‌صدر در آماده کردن زمینه برای پیشروی عراق در خاک جمهوری اسلامی ایران ، میگوید: « آمریکا و متحدانش پیش‌بینی کرده بودند که با توجه به نامتوازن بودن ارتش ایران در بعد از انقلاب ، جنگ کمتر از یک هفته به طول خواهد انجامید … البته باید توجه داشت که آمریکایی ها در این زمان حساب ویژه‌ای نیز روی بنی‌صدر به عنوان فرمانده کل قوا باز کرده بودند و او نیز تا حد قابل توجهی ، میدان را برای پیشروی نیروهای عراقی فراهم کرده بود …»

یکی از اقدامات بنی‌صدر برای تضعیف نیروهای مدافع انقلاب و بازکردن راه پیشروی نیروهای عراقی آن بود که به ارتش گفته بود بدون دستور او به سپاه و بسیج اسلحه ندهند. امیر سرتیپ «ناصر آراسته» جانشین گروه مشاوران نظامی فرمانده کل قوا ، طی مصاحبه‌ای در مورد دستور بنی‌صدر برای ندادن اسلحه به سپاه و بسیج می‌گوید: «بنی‌صدر رسماً به ارتش می‌گفت که به سپاه و بسیج اسلحه ندهید.»

البته اقدامات بنی صدر منحصر به اعمال محدودیت علیه سپاه و نیرو‌های مردمی نمی‌شد؛ زیرا با عناصر انقلابی ارتش نیز برخورد می‌کرد. به عنوان مثال می‌توان در این زمینه به ماجرای شهید صیاد شیرازی اشاره کرد که بنی صدر در اقدامی کینه‌توزانه درجه سرهنگی را از وی گرفته و وی را با چند درجه نزول در جایگاه ستوانی قرار داده بود.

در مجموع درباره اقدامات وی در قبال دفاع مقدس می‌توان گفت که بنی صدر به واسطه نداشتن سواد نظامی و گوش ندادن به توصیه‌ها و مشورت‌های دلسوزان انقلاب و البته با خیانت‌هایی که انجام می‌داد، نه‌تنها موفقیتی را کسب نکرد، بلکه به واسطه انفعال در برابر دشمن، موجب اشغال بخش‌هایی از کشورمان هم شد که اشغال خرمشهر نمونه بارز و نتیجه اقدامات بنی صدر است.

ابوالحسن بنی‌صدر با آنکه آیت‌الله زاده بود، اما مسیر خلاف جهت انقلاب‌ اسلامی را در پیش گرفت و در دوران ریاست جمهوریش انحراف خود از مسیر انقلاب را نشان داد و نهایتاً به‌همراه دیگران دشمنان داخلی انقلاب اسلامی، در لباس زنانه به خارج گریخت و از آن زمان تا کنون در دامان دولت‌های غربی در پاریس روزگار می‌گذراند.

انتهای پیام/5001