به گزارش صبح توس به نقل از فارس، تفریغ بودجه سال 1390 مربوط به فناوری اطلاعات، حاکی از عدم تحقق احکام قانون بودجه برای این بخش دارد به طوری که بیش از نیمی از 2 هزار و 723 دستگاه اجرایی در کشور هیچ‌گونه اعتباری برای امور پژوهشی و توسعه دانش فناوری هزینه نکرده‌اند؛ این در حالی است که بر اساس جزء "الف" بند"108" ماده واحده قانون بودجه 90 همه دستگاه‌های اجرایی مکلفند حداقل نیم‌درصد تا 3 درصد از اعتبارات خود را برای انجام امور پژوهشی و توسعه علمی و دانش فناوری در قالب موافقتنامه متبادله هزینه کنند. گزارش تفریغ قانون بودجه 90 در بخش بخش فناوری اطلاعات به شرح ذیل است: 1- مطابق با جزء "الف" بند "108" ماده وحاده، همه دستگاه‌های اجرایی مکلفند حداقل نیم درصد تا سه درصد از اعتبارات خود را برای امور پژوهشی و توسعه ملی و دانش فناوری در قالب موافقتنامه متبادله هزینه‌کننده، اما از بین 2.723 دستگاه اجرایی کشور، بیش از نیمی از آنها هیچ‌گونه اعتباری برای امور پژوهشی و توسعه ملی و دانش فناوری هزینه نکرده‌اند. 31 درصد دستگاه‌ها اعتباری بین 5/0 تا 3 درصد و تنها 2 درصد دستگاه‌ها بیش از 3 درصد از اعتبارات خود را هزینه امور پژوهشی کرده‌اند. 2- اعتبار تخصیص یافته به جزء "الف" بند "108" در سه بخش دانش فناوری، توسعه علمی و پژوهشی مورد بررسی قرار گرفته است. دستگاهی با کمتر یا بین 5/0 تا 3 درصد تخصیص اعتبار، صرفا امور پژوهشی را مدنظر قرار داده‌اند و اعتبارات توسعه علمی و دانش فناوری در مقابل امور پژوهشی را مدنظر قرار داد‌ه‌اند و اعتبارات توسعه علمی و دانش فناوری در مقابل امور پژوهشی ناچیز است. بر عکس، دستگاه‌هایی با تخصیص بیش از 3 درصد نه تنها در تامین بودجه بخش پژوهش موفق بوده‌اند، بلکه بیشتری اعتبارات در بخش دانش فناوری و توسعه علمی را نسبت به سایر دستگاه‌ها داشته‌اند. 3- مطابق با جزء "ح" بند "2" ماده واحده باید یک میلیارد دلار اعتبار بابت صندوق نوآوری و شکوفایی و فناوری‌های نوین از محل مازاد ارز حاصل از صادرات نفت خام و میعانات گازی تامین می‌شده است این جزء در راستای ماده (5) قانون حمایت از شرکت‌ها و موسسات دانش بنیان و تجاری‌سازی نوآوری‌ها و اختراعات، در قانون بودجه آمده است. طبق این ماده، سرمایه اولیه صندوق 30 هزار میلیارد ریال بوده و باید ظرف سه سال از محل صندوق توسعه ملی یا حساب ذخیره ارزی تامین می‌شد. سرمایه اولیه صندوق نه تنها تامین نشده است، بلکه هر ساله اعتبار تخصیص داده شده به آن در قوانین بودجه در حال کاهش است به طوری که از یک میلیارد دلار در قانون بودجه سال 1390 به 500 میلیون دلار در سال 1391 تبدیل شده و در سال 1392 نیز مقدار آن به 750 هزار میلیون ریال رسیده و به ردیف‌های موردی موقت بودجه منتقل نشده است. 4-بودجه تخصیص یافته به جزء "ح" بند (2) قانون بودجه 1390 نه تنها با صندوق نوآوری و شکوفایی تعلق نگرفته، بلکه در حوزه فناوری‌های نوین نیز به خوبی توزیع نشده است. 5-نحوه هزینه کرد اعتبار تخصیص یافته از این جز به وزارتخانه‌های کشور و فرهنگ و ارشاد اسلامی (تامین واگن‌های قطار شهری و طرح‌های احداث تالار مربوط به وزارت فرهنگ) نشان می‌دهد که هزینه کرد این وزارتخانه در راستای فناوریهای نوین نبوده است شایان ذکر است که از 10.500 میلیارد ریال اعتبار داده شده به این جزء 3 هزار میلیارد ریال به وزارت کشور و فرهنگ پرداخت شده است. 6- وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تنها 50 درصد از اعتبار مصوب را دریافت کرده 1.500 میلیارد ریال) که مبلغ تخصیص یافته را بین 112 دانشگاه و 14 نهاد اجرایی توزیع کرده است. 14 دستگاه اجرایی اعتبار دریافت شده را مصرف نکرده اند در مورد اعتبار تخصیص یافته به دانشگاه‌ها نیز این ابهام وجود دارد که آیا در راستای حمایت از شرکت‌های دانش بنیان که به عنوان شرکت‌های خصوصی یا تعاونی در قانون تعریف شده‌اند و کمک به فناوری‌های نوین و تجاری سازی هزینه‌ شده است یا خیر. 7-قسمت عمده‌ای از اعتبار( 6 هزار میلیارد ریال) به نهاد ریاست جمهوری تعلق گرفته که تنها هزینه 30 درصد از اعتبارات تخصیص یافته (677.1 میلیارد ریال) را هزینه کرده است. اعتبارات هزینه شده نیز به طور یکنواخت بین دستگاهها توزیع نشده و از طرفی نقش برخی از دستگاههایی که اعتبار به آن ها تعلق گرفته است در حمایت از فناوری‌های نوین، تجاری سازی و کمک به شرکت‌های دانش بنیان، مشخص نیست. 8-دستگاههای مختلفی طی سالهای اخیر، بودجه مربوط به حوزه فناوری‌های اولویت‌ دار نانو و زیست فناوری را دریافت کرده‌اند. با تاسیس ستادهای توسعه این فناوری‌ها در معاونت علمی و فناوری رئیس جمهوری این ستاد متولی اصل توسعه فناوری بوده‌اند و در قوانین مربوطه صاب ردیف بودجه مجزایی شده‌اند. بررسی تفریغ بودجه این دو فناوری به دلیل در دسترس قرار نگرفتن گزارش تفریغ معاونت علمی فناوری رئیس جمهوری به طول کامل فراهم نشد. 9-دستگاههای اجرایی از جمله نهاد ریاست جمهوری و وزارت علوم نیز در زمینه نانو و زیست فناوری اعتبار دریافته کرده‌اند. اعتبارات اختصاص داده شده به وزارت علوم در حوزه زیست فناوری تحت عنوان اعتبارات تملک داریی‌های سرمایه‌ای به حدود 65 دانشگاه و مراکز آموزشی و پارک‌های علم و فناوری اختصاص داده شده اما به جزئیات پرداختی در خصوص توسعه تحقیقات و تجهیز شبکه آزمایشگاه‌ها و واحدهای پژوهشی بیوتکنولوژی اشاره نشده است. 10-در سال 1390 نهاد ریاست جمهوری (ستاد توسعه فناوری نانو) متولی اصلی توسعه نانو در کشور بوده و بیشترین اعتبار را دریافت کرده است. از کل اعتبارات مصوب در قانون بودجه 1390 برای نانو فناوری، تنها 90 درصد تخصیص، دریافت و هزینه شده که اغلب (91 درصد) کمک‌های بلاعوض بوده است. نهاد، همچنین ردیف بودجه جداگانه‌ای به عنوان اعتبارات تملک دارایی سرمایه‌ای دریافت کرده و با اینکه به طور مستقیم به هزینه کرد آن اشاره نکرده، اما به نظر می‌رسد آن را در تامین فضاهای پژوهشی و فناوری پارک علم و فناوری پردیس مصرف کرده است. 11-نحوه اولویت بندی حوزه‌های مختلف فناوری و معیار تخصیص بودجه به توسعه هر یک از فناوری‌های نوین اولویت‌دار کشور در قانون بودجه شفاف نیست. تخصیص اعتبارات به سه فناوری هوافضا، نانوفناوری و زیست فناوری از لحاظ مقدار مطلق اعتبار اختصاص یافته و شیب رشد اعتبارات بسیار متفاوتند. از آنجا که میزان بودجه تخصیص یافته به فناوری، ارتباط  مستقیمی با توسعه آن خواهد داشت باید معیار تخصیص اعتبار به این نوع فناوریها و اولویت‌بندی آن ها حتما در برنامه‌های بودجه شفاف شود.