به گزارش صبح توس؛ به نقل از آستان نیوز، هجدهم ۱۸ ذی الحجه مفتخر است به واقعه عظیم غدیرخم، روزی که رسول اسلام(ص) در حجة الوداع خود بر بلندی ایستاد و با قرائت خطابه بلند غدیر، خطاب به حاضران و غایبان خبری بزرگ را اعلام کرد: هر آن کس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست.

در آستانه عید غدیر که دلدادگان مکتب اهل بیت(ع) دور از مشاهد مشرفه، در حسرت ساعتی زیارت زیر ایوان با صفای مولا امیرمؤمنان(ع) در نجف اشرف هستند، به صحن و سرای نورانی فرزندشان علی بن موسی الرضا(ع) مشرف شده‌اند تا دل‌هایشان را با زیارت صفا دهند و برای نعمت بزرگ ولایت، شکر خدا را به جا آورند.

این روزهای عید، مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی زائران و مجاوران با وجود همه سختی‌‎های روزهای کرونایی، برای بهره‌مندی از برکات این عید به پابوسی حرم مطهر ثامن الحجج(ع) آمده‌اند، لباس عید پوشیده و دو یا چند نفره در ساعات منتهی به شب عید، عزم زیارت کرده‌اند.

در همین فاصله چند متری تا ورودی‌ها، یکی سربند «یا مولا علی(ع)» به سر پسرش بسته، برخی دست پر با بسته‌ای شکلات و شیرینی و لبخند به پیشواز زائران می‌آیند تا کام‌شان را به بهانه عید شیرین کنند. 

دلیل این مشارکت را هم این طور بیان می‌کنند: معتقدم که باید در این روز مبارک، به هر نحو ممکن سهمی در شادی دل اهل بیت(ع) داشته باشیم. ما در قبال زحماتی که پیامبر و حضرات معصومین(ع) متحمل شده‌اند، مسئولیم. باید به سهم خود در تبلیغ ولایت و انتشار پیام روز غدیر نقش داشته باشیم.

برخی از زائران از ورودی باب الرضا(ع) مشرف می‌شوند. جمعی درحال گذر از صحن پیامبر اعظم(ص) و برخی برای انجام اعمال زیارتی وقوف کرده‌اند. سجاده‌ه‎ای پهن کرده، دل به زمزمه با خدای امام رئوف سپرده‌‎اند. 

وقتی از آن‌ها حرف دل‎شان را در آستانه روز عید می‌خواهیم، می‌گویند؛ برای کوچکترین نعمات به‌خصوص نعمت‌های مادی و دنیوی سپاس‌گزار خدا هستیم؛ آن وقت چه قدر باید نعمت ولایت مولا امیرمؤمنین(ع) را شکر کنیم؟ به نظرم چون قدر و منزلت حضرت و این بزرگی نعمت برایمان روشن نیست، نمی‌دانیم چه قدر باید قدرشناس خدای متعال، پیامبر اکرم(ص) و حضرت علی(ع) باشیم. هر چه داریم به برکت ولایت مولا و سلاله پاک ایشان است.

نه فقط مهمانان غدیر، صحن و رواق‌های حرم مطهر نیز مهیای این مناسبت شده‌اند. از کتیبه‌های حرم که بر قامت ایوان‌ها با ذکر «أشهد ان علی ولی الله»؛ به ولایت علی شهادت می‌دهند، ریسه‌ها و گل‌آرایی در و دیوار، نویدبخش عید هستند؛ تا دیوارنگاره‌هایی که به‌ یمن روز عید قد برافراشته‌اند و جلوه‌ای جدید به بارگاه مصفای امام رئوف بخشیده‌اند.

روی تصویر حک شده: «یا ایها الرسول، بلغ ما انزل من ربک ...»؛ زائران همراه خانواده، به نوبت کنار دیوارنگاره می‌ایستند و به یادگار عکسی می‌گیرند. می‌خواهند در میان آلبوم خاطرات‌ زیارت‌شان، تصویر مشترکی با پیامبر(ص) و مولای‌شان علی(ع) هم داشته باشند.

جمعی از فراشان، جارو به‌دست وارد صحن‌ها می‌شوند. به‌صف ایستاده و بعد از عرض ارادتی دلنشین همراه خیل عاشقان، گرد و غبار از تن صحن می‌زدایند و نوا سر می‌دهند: «بگو یا علی، یا علی مدد»

هجده ذی‌الحجة؛ بیش از همه، عید خانواده معظم سادات است. خادمان منتسب به این خاندان جلیل‌القدر، با شال گردن سبز در گوشه و کنار حرم تبریک و خوشامد می‌گویند و تبریک هدیه می‌شنوند.

خادم الرضایی(ع) با چوب پر سبز ایستاده و زائران را به صحن‌ها و رواق‌ها هدایت می‌کند. تا سلامی می‌کنیم، با لبخند، شکلاتی به تبرک تقدیم می‌کند. می‌گوید: همه از در خانه معرفت و کرامت معصومین(ع) روزی می‎‌خورند و ما خانواده سادات همه هستی‌مان متعلق به ایشان است. همه سال، منتظر این شب و روز مبارک هستیم؛ تا باد چنین بادا.

نصیبی از بهترین روزی‌ها

خیلی‌ها که تاکنون مراسم ویژه شب عید را در حرم رضوی تجربه نکرده‌اند، مشعوف از این توفیق هستند. شب‌های نورانی زیارت بارگاه رضوی، وقتی به یاد ماندنی است که زیر ایوان مقصوره مسجد گوهرشاد، در کرسی تلاوت رضوی هم شرکت داشته باشی.

امشب، زائران با سینه‌ای مالامال از نیاز و حاجت به آستان بوسی ذریه کریم‌شان، امام هشتم خدمت می‌رسند. از راه دور، خطاب به آقا و مولایشان عرضه می‌دارند: «یا علی(ع)؛ هستی به اذن و عزت شما استوار است. شما صراط مستقیم هستید. شما پدر خیر و ببخش و صاحب کرمید؛ به آبروی صاحب این مرقد و بارگاه شریف، هر چه خیر و صلاح است در دنیا و عقبی برایمان رقم بزنید. بهترین روزی‌ها را نصیب ما بگردان.

انتهای پیام/