به گزارش صبح توس؛ صنعت برق از دیرباز یکی از اصلی‌ترین صنایع زیرساختی کشور بوده است که فعالیت بسیاری از صنایع به آن وابسته است. این صنعت همواره با چالش‌های زیادی روبرو بوده که استمرار برخی آن‌ها موجب شده تا دسترسی به برق به یکی از چالش‌های فضای کسب‌وکار تبدیل شود و به تازگی این چالش‌ها دامن مصرف‌کنندگان خانگی را نیز گرفت و باعث ایجاد خاموشی‌های گسترده در شهرها شد.

از چالش‌هایی که صنعت برق همواره با آن مواجه بوده می‌توان به اصلاحات ساختاری مکرر و خصوصی‌سازی ناکارآمد، اتلاف بالا و بهره‌وری پایین در بخش‌های تولید، انتقال و توزیع، تداوم کسری بودجه و انباشت بدهی وزارت نیرو و رشد چشمگیر مصرف خانگی برق اشاره کرد که در صورت تداوم این چالش‌ها به زودی شاهد از بین رفتن و ورشکستگی کامل آن خواهیم بود.

یک مقام آگاه که نخواست نامش فاش شود در گفت‌وگو با صبح توس، اظهار کرد: در حال حاضر در خراسان رضوی 10 نیروگاه فعال وجود دارد که وظیفه تولید و تأمین برق استان را بر عهده‌ دارند؛ قدیمی‌ترین نیروگاه ما در استان، نیروگاه مشهد است که در سال 53 تأسیس و وارد مدار شد و پس از آن نیروگاه شریعتی و توس در اوایل دهه 60 وارد مدار شده‌اند.

ظرفیت تولید برق در خراسان رضوی بیشتر از میزان مصرف است

وی افزود: پس از آن نیروگاه نیشابور و سیکل ترکیبی شریعتی در اواخر دهه 70 وارد مدار شدند و در اواخر دهه 80 نیز نیروگاه فردوسی تأسیس شد که این نیروگاه جدیدترین نیروگاه استان به شمار می‌آید و طی 20 سال گذشته ظرفیت تولید برق در استان خراسان رضوی همواره بیشتر از میزان مصرف بوده است از این رو ما از نظر نصب نیروگاه طی 20 سال گذشته جلوتر از دیگر استان‌های کشور بوده‌ایم.

این مقام آگاه خاطر نشان شد: علی‌رغم اینکه مردم پایتخت در 4 سال پیش قطعی‌های مداوم برق را تجربه می‌کردند، مردم مشهد هیچ‌گاه قطعی برق را تجربه نکرده‌اند و حتی تابستان که شاهد اوج مصرف برق بودیم، باز هم در مشهدی‌ها با قطعی برق مواجه نشدند از این رو طی چند سال گذشته ما در مشهد هیچ‌گونه کمبود برقی نداشته‌ایم.

وی با اشاره به فرسودگی نیروگاه‌های خراسان رضوی، گفت: طی چند سال گذشته تحریم‌ها بر روی صنعت برق تأثیرات منفی داشته است اما اجازه نداده‌ایم کمبود قطعات و گرانی آن‌ها باعث قطعی برق در مشهد شود.

سوخت کافی برای نیروگاه‌ها تأمین نمی‌شود

این مقام آگاه یادآور شد: در حال حاضر ظرفیت تولید برق در خراسان بزرگ بالغ‌بر 5000 مگاوات است این در حالی است که میزان مصرف برق در خراسان بزرگ چیزی کمتر از 3000 مگاوات است با این وجود هم‌اکنون میزان تولید برق در خراسان بزرگ چیزی حدود 2000 هزار مگاوات است که برابر با کمتر از نصف ظرفیت قابل تولید ماست که دلیل آن نبود سوخت کافی برای نیروگاه‌ها است.

وظیفه تأمین سوخت نیروگاه‌ها بر عهده وزارت نفت است

وی با تأکید بر اینکه وظیفه تأمین سوخت نیروگاه‌ها بر عهده وزارت نفت است، گفت: تمامی نیروگاه‌های حرارتی خراسان بزرگ برپایه سوخت گاز خریداری و تأسیس شده‌اند و سوخت اضطراری آن‌ها گازوئیل است به غیر از نیروگاه توس که می‌تواند علاوه بر گاز، مازوت نیز بسوزاند.

بالا بودن آلایندگی نیروگاه‌ها به دلیل قدیمی بودن فناوری ساخت آن‌ها

این مقام آگاه ادامه داد: صنعتی وجود ندارد که دوستدار طبیعت باشد و تمامی صنایع به گونه‌ای به طبیعت آسیب وارد می‌کنند و صنعت برق نیز از این موضوع مستثنی نیست؛ از طرفی تمامی نیروگاه‌های ما با یک آلودگی معینی خریداری شده‌اند و به دلیل اینکه فناوری ساخت این نیروگاه‌ها قدیمی است میزان آلایندگی آن‌ها نیز بالا بوده و هرچقدر برای کاهش آلایندگی آن‌ها تلاش کنیم باز هم آلایندگی دارند.

وی تصریح کرد: اینکه بیان می‌شود نیروگاه‌های خورشیدی و بادی دوستدار محیط زیست هستند، دروغی بیش نیست زیرا این نیروگاه‌ها به گونه‌های مختلفی به محیط زیست آسیب وارد می‌کنند مخصوصاً نیروگاه‌های خورشیدی که برای ساخت آن‌ها آلاینده‌های فراوانی وارد محیط زیست می‌شود با این وجود آلایندگی کمتری نسبت به نیروگاه‌های حرارتی دارند و بهتر است از آن‌ها استفاده شود.

صنعت برق در آستانه ورشکستگی است

این مقام آگاه با اشاره به اینکه صنعت برق در آستانه ورشکستگی است، گفت: در حال حاضر تمامی نیروگاه‌های فسیلی در خراسان رضوی به بخش خصوصی واگذار شده‌اند و به دلیل درآمدهای پایین این صنعت، بخش خصوصی قادر به بازسازی، توسعه و خرید نیروگاه جدید نیست از این رو باید بخش‌های دیگری مانند آستان قدس وارد عمل شوند.

وی خاطر نشان شد: برای بازسازی نیروگاه مشهد که قدیمی‌ترین نیروگاه شرق کشور به حساب می‌آید و نصب یک نیروگاه 500 مگاواتی چیزی بالغ‌بر 270 میلیون یورو نیاز داریم که هیچ سرمایه گذاری به دلیل درآمدهای پایین در این صنعت حاضر به ورود به این بخش نیستند.

بنابراین در صورت رفع نشدن چالش‌های پیش روی صنعت برق به زودی شاهد ورشکستگی کامل این صنعت و به دنبال آن نابودی بسیاری از صنایع وابسته به آن خواهیم بود لذا باید هرچه زودتر مسئولان مربوطه تدبیر و اقدامی عملی برای نجات این صنعت بکنند.

انتهای پیام/