به گزارش صبح توس؛ استفاده از رایانه در ایران با تأخیر اتفاق افتاد، اما سرعت رواج کاربرد آن بسیار زیاد بود. اما اکنون مردم عادی که به دلیل‌ ترس از تصور بالا بودن سطح تکنولوژیک رایانه از نزدیک شدن به آن می‌ترسیدند، به‌راحتی از تلفن‌های هوشمند که هرکدام رایانه‌ای با کارایی‌های بسیارند، در امور گوناگون استفاده می‌کنند که ساده‌ترین آن استفاده برای گفت‌وگوی تلفنی ارزان از طریق اپلیکیشن‌های مختلف است. 

عمومی‌شدن این ابزارهای فرهنگی باعث می‌شود مردم  به‌سرعت از طریق شبکه‌های گوناگون اجتماعی اطلاعاتی مشابه به دست بیاورند که نوعی آگاهی مشارکتی به مردم می‌بخشد و سرعت پخش آن نیز بسته به اینکه هر شخص مطلبی را با چند نفر در میان بگذارد، حالتی تصاعدی پیدا می‌کند.

برای بیشتر مردم فقط شنیدن یک آواز، خبری درباره یک مسابقۀ فوتبال و شایعات پیرامون ‌سلبریتی‌ها ‌مهم نیست، بلکه مردم به مسائل شهری و کشوری و منطقه‌ای و جهانی هم حساسیت نشان می‌دهند، و مخصوصاً وقتی می‌بینند این اخبار بر زندگی اقتصادی روزمره‌شان اثرگذار است، حساس‌تر می‌شوند. 

مردم می‌دانند که گاهی یک اظهارنظر سیاسی یا یک تهدید نظامی چطور ممکن است نرخ طلا را بالا ببرد و بر نرخ نخود اثر بگذارد. ‌اکنون که دلایل مختلف،از اعتبار و تیراژ روزنامه‌ها کاسته شده، شبکه‌های اجتماعی هستند که نقش روزنامه‌های خصوصی را بازی می‌کنند و مطالب‌شان گاهی با تیراژی بسیار بالا در زمانی کوتاه منتشر می‌شود. 

گاهی برخی مطالبی که جنبۀ احساسی بیشتری دارند در این شبکه‌ها هم‌رسانی و بازنشر می‌شوند که واقعاً تأثیرگذارند. اینکه می‌گویند رسانه رکن چهارم دموکراسی است، یعنی رکنی است که ناظر است و ‌انتقاد می‌کند و مطالب سیاسی پنهان را آشکار می‌سازد. 

امروزه شبکه‌های ‌اجتماعی نه‌فقط در شمار رسانه‌ها قرار دارند، بلکه با توجه به نازل بودن درجۀ سانسور جایگاهی ویژه هم دارند. از این رو باعث احتیاط سیاست‌مداران هنگام تصمیم‌گیری و عملکردشان می‌شوند. 

وقف بخشی از کوه دماوند و بخش بزرگی از جنگل‌های هیرکانی چنان باعث برآشفتن افکارعمومی در شبکه‌های اجتماعی شد که مقامات بالاتر، در این امر دخالت کردند. این تأثیرگذاریِ فراسانسوری می‌تواند مقامات را وادار کند به‌شکلی شفاف در خصوص تصمیمات‌ و عملکردشان پاسخ‌گو باشند، و شفافیت قدم نخست در مسیر طولانی دموکراسی است.

فریدون مجلسی

انتهای پیام/