به گزارش صبح توس؛ بیمارستان دکتر شریعتی مشهد یکی از مراکز نگهداری بیماران کرونا در مشهد است که بازدید و گزارش‌های خبری مختلفی از آن تهیه شده است و  حالا تمام بخش‌های این بیمارستان مختص بیماران کرونایی‌ است و بیمار معمولی پذیرش نمی‌شود.

جدای از دلهره همراه شدن با گروه برای بازدید از بیماران و خطر ابتلا به این ویروس، باید گفت که این امر تجربه متفاوت و مهمی محسوب می شود.

با ترمز ماشین جلوی در بیمارستان پیاده شدم اما به نظر درب بیمارستان بسته بود که بعد از صحبت با انتظامات مشخص شد باید از در پشت بیمارستان رفت، به همراه گروه به سرعت به محل ورودی دیگر بیمارستان رفتیم، غافل از اینکه قرار است بالغ بر دوساعت دیگر معطل شویم! دیگر کم‌کم داشتیم ناامید می‌شدیم که پس از چند ساعت انتظار ناگهان نگهبان از دور به جمع سه‌نفره ما اشاره کرد و گفت: خبرنگارها شمایید؟ و به این صورت بعد از کش‌وقوس‌های فراوان توانستیم وارد بیمارستان شریعتی یکی از مراکز بستری بیماران کرونایی مشهد شویم.

لباس پرستاری یا لباس غواصی!

خوشحال دنبالِ ورودی بخش بیماران کرونایی بودیم که برخورد کردیم با مسئول روابط عمومی بیمارستان که مردی میان‌سال با ریشی جوگندمی و لباس کادر بیمارستان بر تن داشت، با رویی گشاده از ما استقبال کرد ولی وقتی وارد اتاق او شدیم تا توانست از خطرات ورود به بخش کرونا گفت، ولی باز هم دل ما به نرفتن راضی نشد و اینطور بود که به سمت بخش کرونای بیمارستان دکتر علی شریعتی رفتیم.

با رفتن به سمت بخش بیماران کرونایی بیمارستان خیلی سریع خودم را در لباس مخصوص و ضدعفونی شده بخش کرونا دیدم و بعد از گرفتن چند عکس کرونایی و البته ضد عفونی کامل لباس‌ها و بدن وارد بخش شدیم.

البته این را هم باید گفت که در بدو ورود به بخش کرونا با پدران و مادرانی مواجه شدیم که خستگی بیماری کرونا در چهره آن‌ها نمایان بود و البته دلتنگ فرزندانی که چند روزی بود آن‌‎ها را ندیده بودند لذا با تدبیر کادر درمانی بیمارستان، رتباط تصویری بین بیماران و خانواده‌شان برقرار می‌شد.

همین طور که می‌گذشت لباس‌های پلاستیکی واقعا درجه تعریق بدن را افزایش می‌داد و نفسم در اثر جنب‌وجوش و وجود ماسک سخت‌تر شده بود لذا باید اذعان کرد واقعا کادر درمانی حاضر در آن بخش به معنی واقعی کلمه جهاد می‌کردند چون بالغ بر چند ساعت شیفت با آن لباس‌هایی که مثل لباس غواصی بود تن و روان هر آدمی را خسته می‌کرد.

دردِ بیماری در جان‌ها، بذر امید در دل‌ها

یکی از اعضای کادر درمان می‌گفت سه هفته هست که دخترم را بغل نکرده‌ام ولی خوشحالم که می‌توانم که به مردم خدمت کنم و البته شاکی بود از کسانی که نکات و هشدارهای بهداشتی مطرح شده توسط وزارت بهداشت را رعایت نمی‌کردند و همین امر موجب فعالیت دوچندان کادر درمانی می شود.

اولین بیماری که مصاحبه کردم یک خانم سالمند در حدود 70 سال بود به محض اینکه پرسیدم وضعیت کادر درمان چطور است؟ با آب و تاب گفت: خیلی خوب هستند و ابراز رضایت داشت که خیلی خوبند و حتی از بچه‌هایمان هم بیشتر به ما رسیدگی می‌کنند.

با بیماری دیگر که مصاحبه کردم او نیز گفت: ببینید اینجا همه چیز تمیز و مرتب است ولی باز هم این عزیزان پرستار روزی چند مرتبه همین مکان تمیز را ضد عفونی می‌کنند، من از همه این کادر درمان تشکر می‌کنم.

نکته‌ای در آن‌جا خیلی نمایان بود مسئله میانگین سنی افراد حاضر در بخش ویژه کرونا بود، چراکه میانگین سنی افراد حاضر به جرأت می‌توان گفت که بالای 70سال بود و وقتی به یکی از جوان‌ترها که حدود 55 سال داشت پرسیدم که چرا شما آمدید، شما که هنوز در سن کهولت نیستید، در جواب گفت: من عمل قلب باز کردم.

آمارها نشان می‌دهند که میزان مرگ و میر افراد مبتلا به بیماری قلبی-عروقی در اثر ابتلا به کرونا در حدود ۱۳ درصد است. یعنی از هر ۱۰۰ بیمار قلبی که به عفونت کرونا مبتلا شوند ۱۳ نفر جان خود را از دست خواهند داد.

باز هم انتخاب با خودتان است

آن‌چه از آن گزارش چند ساعته آن روز دریافت کردم و البته بسیار مورد تأکید پزشکان حاضر بود، این است که مردم به شدت و خیلی جدی به نظافت شخصی خود بیش از پیش اهمیت دهند، از حانه برای کارهای غیرضروری خارج نشوند  و صد البته نسبت به نظافت دستان خیلی بیشتر حساسیت خرج کنند، چراکه دستان پاک نجات‌بخش زندگی است، شاید دست شما در اثر برخورد با سطوح مختلف دچار آلودگی شود و آن آلودگی توسط دستان شما به خودتان و یا دیگران منتقل شود.

نکته دیگری نیز که باید گفت این است که گویا این ویروس به شدت بر روی کهن‌سالان و بیماران اثر مخرب می‌گذارد بنابراین مردم نباید اینطور تلقی کنند که چون ویروس برروی من اثر ندارد پس من می‌توانم هرطور که خواستم در جامعه تردد کنم و سطح بهداشت فردی‌ را نیز خودم تعیین کنم، این تصور کاملا اشتباه است چراکه شما می‌توانید شریک و منتقل کننده ویروس برای آلوده کردن سایر افراد و یا حتی گرفتن جان آن‌ها باشید!

در پایان باید به این نکته نیز اشاره داشت که امروز بسیاری از پزشکان ، پرستاران و بهیاران در این شرایط حساس ، خانه و زندگی را رها کرده و برای سلامتی مردم و بهبودی بیماران کرونایی و غیر کرونایی تمام قد ایستاده اند.

این فرشته های سلامت در گذر زمان هر درد و بلای مردم را سپر می شوند و خود بی نام ونشان، در شلوغی اجتماع محو می شوند. کرونا ویروس که بسیاری از جهانیان را به وحشت وا داشته ، امروز با دستان پرتوان سربازان  جبهه سلامت در حال زمینگیر شدن است.

پرستاران زیادی در این بیمارستان فعالیت دائم و شباه روزی همراه با صمیمیت و قلبی مهربان دارند و  تاکنون هیچ اجباری برای خدمات رسانی به بیماران کرونا نبوده است و البته همگی این تأکید را دارند که آموزش عمومی  در زمینه پیشگیری و مهار ویروس کرونا را باید به حداکثر برسانیم تا کمک شود مردم آنگونه که باید از خود مراقبت کنند.

انتهای پیام/