به گزارش صبح توس؛ این ایام با زمزمه برخی تغییرات در هیئت تکواندو نیشابور، شاهد حرف‌های ضدونقیضی در مورد عملکرد هیئت تکواندو نیشابور در چهار سال گذشته و تعابیری چون دوران طلایی تکواندو نیشابور یا دوران تباهی تکواندو نیشابور بوده‌ایم. در این مقاله به‌نقد و بررسی عملکرد هیئت تکواندو نیشابور طی چهار سال گذشته با بررسی دلایل حامیان و ارائه دلایل منتقدان این عملکرد می‌پردازم.

حامیان عملکرد هیئت در این سال‌ها به دلایل زیر استدلال می‌کنند و‌ به خاطر این دلایل این دوران را دوران طلایی تکواندو نیشابور می‌نامند. ابتدا این دلایل را فهرست‌وار ذکر می‌کنم سپس به بررسی یک‌به‌یک آن‌ها می‌پردازم.

  1. تهیه تجهیزات الکترونیک توسط هیئت در این دوره درحالی‌که در دوره‌های قبلی نبود و مسابقات با تجهیزات معمولی و داوری‌ها با کاغذ بود.
  2. کسب عناوین قهرمانی مختلف و حضور بازیکنان در لیگ‌های کشوری در این دوره
  3. افزایش تعداد هنرجویان رشته تکواندو در این سال‌ها و‌ رشد آن نسبت به دوره‌های قبل
  4. افزایش تعداد مربیان و داوران رسمی این رشته در این سال‌ها و‌ رشد آن نسبت به دوره‌های قبل
  5. جذب سرمایه نقدی توسط هیئت
  6. رضایت اکثریت غالب مربیان از هیئت و عملکرد آن و مخالفت اقلیت
  7. کسب عنوان هیئت نمونه در استان

بررسی تفصیلی این دلایل:

1. تهیه تجهیزات الکترونیک توسط هیئت در این دوره درحالی‌که در دوره‌های قبلی نبود و مسابقات با تجهیزات معمولی و داوری با کاغذ بود

قبل از شروع به بررسی و تحلیل فنی این دلیل باید یک مطلب را به‌عنوان مقدمه در مورد تهیه این تجهیزات و نیز جذب سرمایه نقدی در این دوره هیئت ذکر کنم.

تمامی هیئت‌های ورزشی در تمامی دوره‌ها برای دریافت کمک و حمایت به سراغ مسئولین و نمایندگان مجلس وقت خود می‌روند و مسئولین محترم هم‌بسته به اختیارات و دیدگاه و توجهشان نسبت به اهمیت ورزش یا رشته‌ای خاص در حد توان حمایت می‌کنند. حال ازآنجایی‌که این تجهیزات و نیز بخش اعظمی از وجوه موجود در حساب هیئت تکواندو توسط یکی از نمایندگان این دوره مجلس شهرمان تهیه و اهدا گردیده فلذا باید بررسی کرد آیا حمایت‌های ایشان از تکواندو نیشابور به خاطر خصوصیت اشخاص مسئول این دوره هیئت تکواندو بوده که افتخار و امتیازی برای این هیئت تلقی شود و یا به خاطر ویژگی‌های خاص رشته پرافتخار و محبوب تکواندو اهتمام و توجه ویژه‌ایشان به ورزش و این رشته است؟ فلذا هرکس دیگری هم در این دوره مسئول هیئت می‌بود به دلیل حضور این نماینده و اهتمام ایشان به تکواندو همین حمایت‌ها صورت می‌گرفت؟ برای دریافت جواب این سؤال علاوه بر پرسش مستقیم از ایشان می‌توان به این نکته توجه کرد که دوره قبلی هیئت تکواندو هم در اختیار و سیطره مسئول فعلی هیئت بود، اگر ایشان توانایی ویژه‌ای در جذب سرمایه و امکانات برای هیئت دارند چرا در آن دوره این اتفاقات نیفتاد؟ و یا چرا به‌جز حمایت‌های این نماینده محترم هیئت دستاورد خاص دیگری در این زمینه ندارد؟ آیا به‌این‌علت نیست که مسئولین و نمایندگان آن زمان چنین اهتمام و توجهی به ورزش یا تکواندو نداشتند یا تکواندو در کشور این اهمیت و محبوبیت را نداشت؟ بنابراین این دستاوردها هیچ ربطی به مسئولین این دوره هیئت ندارد و صرفاً مربوط به ویژگی خود رشته تکواندو، اهتمام نماینده محترم مجلس به این رشته بوده که به‌صورت اتفاقی با این دوره هیئت هم‌زمان‌شده است و اگر حمایت‌های صورت گرفته از سوی این نماینده محترم را کنار بگذاریم این هیئت هیچ دستاورد خاص دیگری ندارد.

اما از این مقدمه که بگذریم باید دانست تجهیزات الکترونیک در دنیای تکواندو به‌تازگی و طی همین چند سال آخر رواج پیداکرده و قبل آن در هیچ کجای کشور خبری از آن نبوده است؛ بنابراین اینکه عده‌ای در مذمت دوره‌های قبلی که اساساً این تجهیزات در آن دوره در ایران رایج نبوده است بگویند که دوره‌های قبلی (دو دوره قبل) هیئت نیشابور این‌ها را نداشتند و با کاغذ معمولی داوری می‌کردند چیزی جز سیاه نمایی نیست و توجه ندارند که در دوره قبلی هم که در اختیار مسئول فعلی بوده و اتفاقاً این تجهیزات در کشور موجود بوده اوضاع به همان منوال بوده است.

اما پرسش اینجاست از زمانی که این تجهیزات در دنیای تکواندو رایج شد هیئت فعلی نیشابور چندمین هیئت بود که به این سیستم مجهز شد تا بتوان آن را افتخار و امتیازی برای هیئت تلقی کرد؟

این تجهیزات اولین بار توسط استان‌های تهران و اصفهان مورداستفاده قرار گرفت که همان زمان یکی از تکواندوکاران نیشابور طی تماسی با رئیس هیئت استان خراسان رضوی این موضوع را مطرح و تقاضا کرد که خراسان ‌هم به این سیستم مجهز و به‌روز شود و هیئت استان‌ هم درخواست کاتالوگ این تجهیزات را نمود تا خریداری کند اما متأسفانه باناملایمتی های بعدی از طرف هیئت استان و شهرستان صورت گرفت و موجب دلسردی ایشان شد این پیگیری ادامه نیافت و این اتفاق در آن زمان صورت نگرفت و نه‌تنها نیشابور بلکه استان در این زمینه از به‌روز شدن عقب ماند؛ بنابراین نیشابور زمانی مجهز شد که خیلی از شهرستان‌های دیگر هم قبل نیشابور این کار را کرده بودند به‌نحوی‌که هرکسی در نیشابور مسئول می‌بود چه‌بسا خیلی زودتر این کار را می‌کرد.

ضمن اینکه باید بررسی کرد وجود این تجهیزات تاکنون چه استفاده‌ای برای تکواندوکاران نیشابور داشته است؟ پاسخ این است جز یکی دو مسابقه در سال که آن‌هم سودش بیشتر عاید هیئت شده است که به بهانه برگزاری مسابقه با تجهیزات الکترونیک مبلغ هنگفتی ورودی از تکواندوکاران اخذ کرده است عملاً وجود این تجهیزات استفاده دیگری نداشته است. غیر از این سالی یک الی دو بار آن‌هم فقط برای کسانی که در سطح شهرستان در مسابقات شرکت می‌نمایند که غالباً افراد مبتدی هستند و قهرمانان بزرگ در مسابقات سطح شهرستان شرکت نمی‌کنند، چه میزان قهرمانان استانی شهرمان امکان و حق دسترسی و تمرین با آن را داشته‌اند؟ جواب این است که هیئت در پاسخ به درخواست مربیان و قهرمانان برای تمرین با این تجهیزات تقاضای مبالغ قابل‌توجهی وجه می‌کرده که پرداخت آن از توان این قهرمانان خارج بوده است فلذا عملاً اکثر قهرمانان ما هیچ‌گاه فرصت تمرین مناسب با این تجهیزات را پیدا نکردند و همواره در مسابقات کشوری به علت عدم دسترسی و تمرین با این تجهیزات دچار مشکل شده‌اند. این در حالی است که هیئت ازلحاظ مالی بسیار وضعیت مطلوبی داشته و هیچ نیازی به این کار نبوده و با این کار فقط اکثر قهرمانان ما را از این تجهیزات محروم کرده است. این اقدام هیئت بیشتر شبیه یک کاسبی بی‌رحمانه با یک فرد اجنبی است تا مدیریت صحیح منابع و حمایت و تشویق قهرمانان برای رشد و اعتلای تکواندو نیشابور. البته به گفته برخی از مربیان از آنجایی‌که محل نگهداری این تجهیزات در باشگاه شخصی مسئول هیئت بوده، وضعیت تمرین با این تجهیزات در مورد شاگردان خود ایشان متفاوت بوده است. پس این دلیل نه‌تنها افتخار و امتیازی برای هیئت در چهار سال اخیر شمرده نمی‌شود بلکه یکی از لکه‌های سیاه مدیریت هیئت در این سال‌هاست.

2. کسب عناوین قهرمانی مختلف و حضور بازیکنان در لیگ‌های کشوری در این دوره

تکواندوکاران نیشابور در این چهار سال عناوین قهرمانی مختلفی در رشته تکواندو کسب نموده‌اند اما باید توجه داشت که این قهرمانی‌ها حاصل چه چیزی است و هیئت چه نقشی در کسب این قهرمانی‌ها داشته است؟

این قهرمانانی که اشاره می‌شود حاصل تلاش مربیان قهرمان ساز نیشابور هستند که به گفته خود هیئت مربیان قهرمان ساز در بخش آقایان عبارت‌اند از اساتید حامدی نسب، بایلر و رحیمی و در بخش بانوان ‌هم عمدتاً اساتید الهام علیمردانی، حامدی نسب و آتنا علیمردانی.

نکته اینجاست که به‌جز خود مسئول هیئت که تمام امکانات هیئت به‌آسانی در اختیار ایشان و شاگردانشان بوده، هیچ‌کدام از مربیان قهرمان ساز از هیئت و عملکرد آن راضی نیستند بلکه ناراضی و گله‌مندند.

چطور می‌توان قهرمان سازی این مربیان زحمتکش را که با تلاش بی‌وقفه آن‌ها حاصل‌شده و همواره با مانع‌تراشی و سنگ‌اندازی توسط هیئت همراه بوده افتخاری برای هیئت برشمرد؟ هیئت در زمینه قهرمان سازی نه‌تنها هیچ نقش مثبتی نداشته بلکه با آن مانع‌تراشی‌ها، بسیار هم موجب نارضایتی و ایجاد مشکل برای این قهرمانان و مربیان قهرمان ساز شده است. از جمله این مانع‌تراشی‌ها علاوه بر فراهم نکردن تجهیزات موجود برای تمرین قهرمانان، حذف و جلوگیری از شرکت شاگردان برخی مربیان در مسابقات و تبعیض‌های به‌ناحق نسبت به شاگردان آن‌هاست. به‌طور مثال هدیه‌ای که در جلسه ابتدای سال هیئت مصوب شده است توسط هیئت به‌تمامی قهرمانان استانی و کشوری شهرمان پرداخت شود در سال جاری هیچ‌گاه به شاگردان قهرمان یکی از این مربیان پرداخت نشد درحالی‌که شاگردان خود مسئول هیئت پس از بازگشت از مسابقات طی مراسمی تجلیل و هدیه آن‌ها اهدا می‌شد.

در مورد لیگ‌های کشوری هم بر کسی پوشیده نیست اولین تیم لیگ کشوری از نیشابور توسط چه کسانی اعزام شد و در این مسئله هم هیئت چه مانع‌تراشی‌هایی کرد که باعث دلسردی و عدم تداوم این کار در سال‌های بعدی توسط این عزیزان شد. سایر حضورهای انفرادی در لیگ هم غالباً شاگردان همان مربیان قهرمان ساز هستند که توضیح آن و نقش هیئت در این زمینه بیان شد؛ بنابراین دلیل دوم بر عملکرد مثبت هیئت هم با بررسی دقیق، به دلیل دوم بر سوء مدیریت و عملکرد منفی هیئت مبدل شد.

3. افزایش تعداد هنرجویان رشته تکواندو در این سال‌ها و‌ رشد آن نسبت به دوره‌های قبل

برای بررسی این دلیل هم باید مراجعه کرد به عوامل این افزایش تعداد هنرجویان و نقش هیئت در این زمینه.

در هرسال با افزایش جمعیت و ارتقای فرهنگ جامعه نسبت به‌ضرورت ورزش، به و طور طبیعی به آمار جامعه ورزشی افزوده می‌شود. علاوه بر این تکواندو ایران در سال‌های اخیر موفقیت‌های تیمی و انفرادی متعددی کسب نموده است مانند کسب اولین مدال المپیک ایران در بخش بانوان. با پیدایش و گسترش شبکه‌های اجتماعی طی این سال‌های اخیر و دسترسی آسان به مطالب و اخبار مرتبط با این رشته، محبوبیت این رشته و استقبال دختران و پسران نونهال و نوجوان از این رشته افزایش چشمگیری یافت؛ اما جدای از این عوامل خارجی و طبیعی که هیئت هیچ نقشی در آن‌ها نداشته، عامل اصلی افزایش هنرجو رشته تکواندو در نیشابور اساتیدی بودند که در جذب شاگرد بسیار موفق بوده‌اند و این افزایش تعداد هنرجو تا حد زیادی حاصل تلاش این بزرگواران و به‌اصطلاح اساتید پر شاگرد است.

وقتی که به سایت بانک اطلاعات تکواندو که مرجع رسمی ثبت اطلاعات تکواندوکاران کشور است مراجعه می‌کنیم پی می‌بریم اساتید پر شاگرد تکواندو نیشابور عبارت‌اند از اساتید ملانوروزی، حامدی نسب، رحیمی، امیری و علیمردانی. علت پر شاگرد بودن برخی از این اساتید، اداره کلاس‌های غیرمجاز تکواندو توسط شاگردان این اساتید است که خود اساتید حضوری در این کلاس‌ها ندارند ولی هنرجویان این کلاس‌ها در سایت به نام آن مربی رسمی ثبت می‌شوند که این اقدام قانونا نوعی تخلف است و عمدتاً توسط مسئولین هیئت و افراد نزدیک به ایشان که دارای قدرت هستند صورت می‌گردد و از این طریق برای خود وجهه و اعتبار کسب نموده و خود را موفق جلوه می‌دهند و نیز از مزایای مالی آن بهره‌مند می‌شوند. به‌طور مثال کلاس تکواندویی در حوالی میدان حافظ با مربیگری مربی غیرمجازی که شاگرد مسئول هیئت است در فاصله 500 متری کلاس تکواندو یکی از مربیان رسمی و مجاز تشکیل‌شده است. آیا این اجحاف در حق این مربی رسمی نیست که در چنین فاصله نزدیکی به کلاس او، یک مربی غیرمجاز با حمایت هیئت کلاس برگزار کند و نونهالان و نوجوانان علاقه‌مند به تکواندو در آن محل را که اصولاً باید در کلاس مربی رسمی شرکت کنند جذب کلاس خود کند؟

یا در موردی دیگر، کلاس تکواندویی در حومه نیشابور توسط یکی از مربیان رسمی تأسیس‌شده بود و هنرجو جذب‌شده بود که به دلیل وجود مشکلات به‌صورت موقت و تا حل مشکلات تعطیل‌شده بود اما مسئول هیئت بلافاصله یکی دیگر از شاگردان خود را که مربی مجاز نیست به این کلاس فرستاد. آیا غصب کردن شاگردان و کلاس مربیان رسمی توسط مربیان غیرمجاز به پشتوانه و حمایت هیئت اسمش توسعه و پیشرفت تکواندو دلیل بر عملکرد مثبت هیئت است؟

اما در بخش دیگر ماجرا، اساتید پر شاگردی هستند که سمت و مسئولیتی ندارند و جذب شاگرد به‌صورت قانونی و با تلاش این مربیان زحمتکش صورت می‌گیرد. باید بررسی کرد نقش هیئت در کمک به این مربیان پر شاگرد در زمینه جذب این شاگردان چه بوده است؟ وقتی به این اساتید پر شاگرد مراجعه می‌کنیم در پاسخ این سؤال می‌شنویم مرا به خیر هیئت امید نیست، شر نرساند! هیئت نه‌تنها نقش مثبت و کمک‌کننده‌ای در این زمینه نداشته بلکه خیلی از شاگردانی که این مربیان با تلاش خود جذب کرده بودند، به دلیل رفتارها و مشکل تراشی‌های هیئت از قبیل کمیته انضباطی کردن‌ها و ایجاد محرومیت‌های بی‌اساس برای این مربیان، جلوگیری از صدور احکام ارتقاء کمربند شاگردان این اساتید، تلاش برای مردود کردن آن‌ها در آزمون‌های کمربند به خاطر لجبازی با اساتید آن‌ها، برگشت دادن و حذف کردن و بازنده اعلام کردن این شاگردان در مسابقات به‌ناحق توسط هیئت و... همه اقداماتی هستند از سوی هیئت که باعث دلسردی هنرجویان این اساتید گردیده و نهایتاً موجب شده تعداد قابل‌توجهی از شاگردان این اساتید، ورزش تکواندو را رها کرده و کنار بگذارند. این‌ها نقش مثبت هیئت در این چند سال در افزایش تعداد هنرجویان این رشته است.

4. افزایش تعداد مربیان و داوران رسمی این رشته در این سال‌ها و‌ رشد آن نسبت به دوره‌های قبل

در تمامی رشته‌های ورزشی هرساله به‌طور طبیعی با واجد شرایط شدن تعدادی از هنرجویان برای شرکت در دوره‌های مربیگری و داوری و شرکت آن‌ها در این دوره‌ها تعداد داوران و مربیان رسمی این رشته‌ها افزایش می‌یابد؛ اما متأسفانه طی این چند سال در تکواندوی نیشابور وضع این‌گونه نبوده و افراد واجد شرایط به دلیل نامناسب و ناعادلانه بودن فضای تکواندو نیشابور هیچ انگیزه‌ای برای شرکت در این دوره‌ها نداشته‌اند و عملکرد منفی هیئت باعث شده که روال طبیعی این موضوع هم دچار اختلال گردد.

تا سال 98 تعدادی از تکواندوکاران واجد شرایط شرکت در دوره‌های داوری و مربیگری نبودند و در سال 98 واجد شرایط شدند که این افراد از محل بحث ما خارج هستند؛ اما تعداد دیگری که قبل از سال 98 واجد شرایط بودند هیچ تلاشی از سوی هیئت در این چند سال برای اعزام آن‌ها به این دوره‌ها صورت نگرفت به‌طوری‌که نیشابور تا سال جاری برای برگزاری مسابقات در بخش آقایان در سطح شهرستان به تعداد کافی داور رسمی نداشت و هیئت یا از شهرهای دیگر داور دعوت می‌کرد و‌ یا در اقدامی غیرقانونی از داوران غیرمجاز فاقد مدرک استفاده می‌کرد. مضاف بر آن در بعضی موارد هیئت برای واجدین شرایطی که خودشان شخصاً اقدام به شرکت در این دوره‌ها نموده بودند مانع‌تراشی می‌کرد به‌طور مثال اوایل امسال باوجود نیاز مبرم‌ نیشابور به داور رسمی، هیئت سعی در جلوگیری از شرکت آن‌ها در دوره داوری می‌نمود به‌طوری‌که ظاهراً هیئت استان به خاطر این اقدام مورد جریمه نقدی هم قرار گرفت.

 در موردی دیگر از این قبیل رفتارهای هیئت در این سال‌ها، برخی از افراد شرکت‌کننده در دوره مربیگری را ساعت دوازده نصف شب اجباراً به جلسه دعوت کرده و از آن‌ها تعهد کتبی مبنی بر همکاری با هیئت و عدم همراهی با مخالفین هیئت اخذ کرده است؛ اما بعد از این‌همه بی‌عملی و سوء مدیریت در این زمینه طی این سال‌ها، هنگامی‌که هیئت متوجه شد تعداد داوران و مربیان رسمی مخالف او از تعداد حامیان او بیشتر شده‌اند به‌ناچار در سال 98 افراد نزدیک به خود و حامی خود را که تا قبل از این هم واجد شرایط شرکت در این دوره بودند اما در دوره‌ها شرکت نمی‌کردند به این دوره‌ها اعزام کرد که در این زمینه هم باید ممنون مخالفین خود باشد که آن‌ها با پیشرفت خود باعث شدند تلنگری به هیئت بخورد و هیئت به خاطر احساس خطر از افزایش تعداد مخالفین خود هم که شده به رقابت به آن‌ها و اعزام افراد به دوره‌ها بپردازد.

5. جذب سرمایه نقدی توسط هیئت

توضیح این مطلب در مقدمه توضیح دلیل اول در مورد حمایت‌های صورت گرفته توسط نماینده محترم مجلس از تکواندو نیشابور گذشت اما مسئله اینجاست که این مبالغ تاکنون چه کمکی به تکواندو نیشابور نموده؟ و در کجا هزینه شده؟ تجهیزات الکترونیک تکواندو که توسط نماینده محترم مجلس اهدا شده و پولی بابت آن پرداخت نشده است. خرید یا اعزام به لیگ یا اقدام پرهزینه دیگری هم که در این مدت برای تکواندوکاران صورت نگرفته است پس این‌همه پولی که از ورودی مسابقات جمع شده و یا از مسئولین شهر برای تکواندو نیشابور اخذشده کجا هزینه شده است؟ آیا این پول‌ها به نام تکواندوکاران عزیز توسط هیئت اخذشده ولی به کام دیگران در اقداماتی مثل تعمیر سالن امینی نیشابور به همت هیئت تکواندو خرج شده؟ یا مبلغ بسیار بالایی از این پول صرف پرداخت دیه و غرامت حادثه‌ای که به‌موجب سوء مدیریت و اشتباه شخصی، مسئول هیئت مقصر آن شناخته‌شده گردیده؟ اینجاست که گزارش حساب‌های مالی هیئت تکواندو نیشابور در سال 97 قطعاً مهم و خواندنی و روشن‌کننده این مطالب خواهد بود.

6. رضایت اکثریت غالب مربیان از هیئت و عملکرد آن و مخالفت اقلیت

نیشابور در حال حاضر به‌جز خود مسئول هیئت، دارای 15 مربی رسمی فعال است. اگر بخواهم نام مربیان مخالف و موافق هیئت و عملکرد هیئت را در اینجا ذکر کنم این کار موجب ایجاد دودستگی و دوقطبی بین مربیان می‌شود بنابراین بدون ذکر نام مطالبی را عنوان می‌کنم.

طی بررسی صورت گرفته از بین مربیان رسمی فعال تکواندو، در بخش آقایان از بین هشت نفر تنها سه نفر موافق و حامی عملکرد این هیئت می‌باشند که یکی از آن‌ها شاگرد مسئول هیئت است و دیگری هم دارای سمت در این هیئت است و سومی هم حضور بسیار کمرنگی در تکواندو دارند.

و اما در بین بانوان هم نسبت حامیان ایشان و سایر مربیان تفاوت چندانی با بخش آقایان ندارد با این تفاوت که در بخش بانوان مخالفت‌ها کمی با ملاحظات و احتیاط و بیشتر در لفافه است و خیلی علنی و ظاهر نیست و در ظاهر همراهی آن‌ها با هیئت ملموس‌تر است تا مخالفتشان که به دلیل آن اشاره می‌کنم.

پس ادعای اندکی تعداد مخالفان و کثرت تعداد موافقان نه‌تنها صحیح نیست بلکه کاملاً برعکس واقعیت امر است؛ اما علت اصلی همراهی مربیان چه در بخش بانوان چه آقایان این است که فضای تکواندو در استان خراسان رضوی بسیار استبدادی است و خفقان عجیبی حاکم است و اگر بخواهم درست‌تر تعبیر کنم فضای رعب وحشت حاکم است! دلیل بر اثبات این حرف، علاوه بر اذعان مسئولین رسمی ورزش استان، این است که کسانی که در این فضا جرئت حرف زدن و اعتراض پیداکرده‌اند با مشکلات بسیار جدی‌ای نسبت به خود و شاگردانشان مواجه شده‌اند، از تشکیل کمیته انضباطی و محکومیت و محرومیت بی‌اساس برای برخی از این افراد گرفته تا تأیید نشدن باشگاه، ایجاد مشکل در صدور احکام کمربند شاگردان، حذف شدن ناعادلانه شاگردان از مسابقات و تیم‌ها، اقدام و تلاش برای پلمپ باشگاه و بسیاری اقدامات به‌ناحق دیگری که به وقوع پیوسته است و نه‌تنها باعث ایجاد مشکل برای افراد معترض شده بلکه موجب ایجاد ترس و اطاعت و همراهی محض دیگران ‌هم گردیده است تا جایی که وقتی علت عدم اعتراض برخی از مربیان سکوت کننده نسبت به وضع موجود را جویا شدم در پاسخ به مشکلاتی که برای افراد معترض ایجادشده و سرنوشت آن‌ها اشاره می‌کردند. فلذا این همراهی ظاهری به‌هیچ‌وجه دلیل برای موافقت و رضایت نمی‌شود

 

7. کسب عنوان هیئت نمونه در استان

برای نقد این استدلال باید یک موضوع را بررسی کرد و آن اینکه چه اندازه اعطا و کسب عناوین نمونه و برگزیده، حقیقی و بر اساس معیارهای صحیح است؟ برای پاسخ به این سؤال یک مورد را مثال می‌زنم.

در سال 96، باوجود مربیان رسمی با بالاترین درجه فنی و درجه کمربند و بسیار موفق و قهرمان ساز در نیشابور، یکی از شاگردان مسئول هیئت، توسط هیئت نیشابور به‌عنوان مربی نمونه و برگزیده شهرستان انتخاب شد و به او اهدای لوح مربی برگزیده شد که فاقد مدرک مربیگری بود و هنوز هم بعد گذشت دو سال واجد شرایط برای شرکت در دوره مربیگری نشده است و ازلحاظ درجه فنی و درجه کمربند و قهرمان سازی قابل‌مقایسه با اساتید برجسته شهرستان نبوده و در جایگاه شاگرد ایشان است. در سال 97 هم همین ماجرا نسبت به یکی دیگر از شاگردان مسئول هیئت عیناً با همان شرایط مذکور تکرار شد. انتخاب هیئت نیشابور به‌عنوان هیئت نمونه استان در این سال‌ها هم دقیقاً از همین باب است؛ بنابراین قوت و ضعف استدلال به مثبت بودن عملکرد هیئتی که بزرگ‌ترین حامی و مطیع محض اوامر مسئول هیئت استان است را صرفاً به جهت دریافت یک لوح از هیئت استان، با وضعیتی که ذکر شد، برای دفاع از عملکرد هیئت نیشابور به عهده خوانندگان محترم می‌گذارم.

دلایل منتقدان عملکرد هیئت در این دوره:

اکنون دلایل منتقدین را که به خاطر آن، این دوران را دوران تباهی تکواندو نیشابور می‌نامند به‌اختصار ذکر می‌کنم.

  1. اولین انتقاد برمی‌گردد به نحوه انتخاب مسئول هیئت تکواندو شهرستان که متأسفانه هیچ‌گونه نظرخواهی از مربیان شهرستان صورت نگرفت و در همان فضای استبدادی صرفاً با نظر مسئول هیئت استان صورت گرفت. آن‌هم به این دلیل که این فرد مطیع محض اوامر و حامی محض منافع مسئول هیئت استان است. حتی در انتخاب دوره دوم این فرد به این مسئولیت در سال جاری نه‌تنها نظرخواهی از مربیان صورت نگرفت بلکه به مخالفت‌ها و اعتراض‌های مربیان در این زمینه بی‌توجهی شد.
  2. این نحوه انتصاب موجب شد که مسئول هیئت نیشابور در تصمیمات خود هیچ‌گونه استقلالی نداشته باشد و فقط منافع و خواسته مسئول هیئت استان معیار تصمیمات قرار بگیرد به‌طوری‌که در بسیاری از موارد در اختلافات فی‌مابین مربیان شهرستان با مسئول هیئت استان، متأسفانه هیئت نیشابور بدون توجه به‌حق و ناحق، یک‌طرفه جانب مسئول هیئت استان را گرفته و در آزار و اذیت و ایجاد مشکل برای مربیان نیشابور هیئت استان را همراهی کامل می‌کرد.
  3. یکی دیگر از انتقادات به انتصاب این شخص به‌عنوان مسئول هیئت این است که او یک مربی فعال و رقیب سایر مربیان در بخش آقایان است. بر کسی پوشیده نیست رقابت در فضای ورزشی چقدر جدی است و عیناً مانند فضای آبی و قرمز فوتبال در سایر رشته‌ها نیز وجود دارد. با این اوصاف چطور می‌توان یک رقیب را رئیس و تصمیم گیر برای سایر رقبا قرارداد؟ و با لحاظ اینکه در این‌گونه رقابت همواره نفع و ضرر دخیل است لذا تصدی هیئت توسط چنین شخصی ناعادلانه است چرا که تصمیمات هیئت همواره بر اساس منافع شخصی بوده و مسئول هیئت هیچ انگیزه‌ای برای رشد و پیشرفت سایر مربیان که رقیب او می‌باشند ندارد و خواسته یا ناخواسته تمایل به جلوگیری از پیشرفت آنان نیز دارد. این بی‌عدالتی در رقابت به بخش آقایان خلاصه نمی‌شود و ازآنجایی‌که مسئول هیئت مدیر و مالک یک سالن ورزشی شخصی نیز است، لذا در بخش بانوان ‌هم همواره منافع و پیشرفت مربی و کلاس بانوان سالن خودشان در اولویت قرار داشته و موجب رقابتی ناعادلانه در بخش بانوان نیز می‌گردد. ذی‌نفع بودن مسئول هیئت در تصمیماتشان به مربیگری و سالن داری ایشان ‌هم خلاصه نمی‌شود بلکه ایشان به‌عنوان مالک یک فروشگاه لوازم ورزشی در خرید و تهیه جوایز مسابقات از فروشگاه خود هم از مزایای این سمتشان در هیئت بهره کافی وافی برده‌اند.
  4.  تصمیمات غلط و ناعادلانه مسئول هیئت در این مدت است که فهرست‌وار ذکر می‌کنم
  • توزیع ناعادلانه هدایا و جوایز
  • تجلیل‌های ناعالادنه و بر اساس روابط از حامیان و در مقابل عدم تقدیر از مربیان شایسته تقدیر
  • تبعیض در اجازه کلاس داری و مربیگری به افراد فاقد مدرک که اکثر قریب به‌اتفاق آن‌ها شاگردان خودشان می‌باشند.
  • مانع‌تراشی و بهانه‌جویی‌های بی‌مورد برای شرکت در دوره‌های داوری و مربیگری افراد
  • تهدید و محدود کردن آزادی‌های قانونی مربیان از قبیل تهدید و منع مربیان از شرکت در جلسه یا مسابقه‌ای که برخلاف میل هیئت بوده است.
  • یک‌جانبه‌گرایی و خودمحوری مسئول هیئت به‌نحوی‌که هیئت تحت اختیار عده اندک و خاصی بود و در نقطه مقابل، طرد کردن بزرگ‌ترین و موفق‌ترین اساتید شهرستان که با این رفتار هیئت عملاً همکاری و ارتباط هیئت با نیمی از ظرفیت تکواندو شهرستان در تمام این سال‌ها قطع و تقریباً تعطیل بود و موجب عقب‌ماندگی و ضررهای زیادی برای تکواندو نیشابور گردیده است.
  1. بی‌توجهی به مسائل اخلاقی که منجر به انحطاط اخلاقی در بعضی موارد شده که از ذکر جزئیات معذورم.
  2. عدم تعامل مناسب بلکه تعامل بسیار نامناسب با هیئت تکواندو بسیج نیشابور که موجب تعطیل و بلااستفاده ماندن این ظرفیت برای کمک به پیشرفت تکواندو نیشابور گردیده.
  3. یکی دیگر از انتقادات به مسئول هیئت، انتصاب افرادی در سمت‌های هیئت است که حضور پررنگی در تکواندو نداشته بلکه اهم فعالیت و تمرکز آن‌ها بر روی رشته‌های ورزشی دیگری است که در آن رشته‌ها مسئولیت داشته و تلاش و انگیزه آن‌ها پیشرفت آن رشته‌ها بوده است به‌طوری‌که هر فرد عادی‌ای هم به‌راحتی می‌تواند با پیگیری اخبار ورزشی شهرستان عملکرد آن‌ها در آن رشته و اقداماتشان برای پیشرفت تکواندو را بررسی و مقایسه کرده و به‌خوبی متوجه کم‌کاری و بی‌انگیزگی آن‌ها نسبت به پیشرفت تکواندو گردد. ضرر حضور چنین افرادی به کم‌کاری خودشان ختم نشده بلکه موجب شد برخی از مربیان فعال تکواندو هم به رشته دیگر آن‌ها گرایش پیدا کرده و حضورشان در تکواندو را کم‌رنگ کنند و در آن رشته سمت بگیرند و مربیگری کنند. این در حالی است که دقیقاً برخلاف آن‌ها برخی از مربیان فعلی تکواندو سابقاً در رشته‌های ورزشی دیگر حضور پررنگی داشتند اما با ورود جدی به عرصه تکواندو تمامی آن فعالیت‌ها را تعطیل و صرفاً متمرکز بر روی تکواندو می‌باشند لیکن مورد بی‌مهری و اذیت از سوی هیئت قرارگرفته‌اند. یکی دیگر از همین قبیل اقدامات هیئت انتصاب فردی غیر تکواندوکار به سمت بازرسی هیئت است در حالی که بازرس به دلیل اینکه ناظر و مرجع اخذ شکایات است باید آگاهی کامل به رشته تکواندو قوانین آن داشته باشد که متأسفانه این شخص، از بازرسی‌های مغرضانه و تبعیض‌آمیز او که بگذریم، به دلیل عدم آگاهی و آشنایی با تکواندو قوانین آن با دخالت‌های بی‌مورد در امور اساتید باعث ناراحتی این عزیزان شده و گاهی از طرف او به آن‌ها بی‌احترامی هم صورت گرفته است.
  4. و آخرین انتقاد اینکه بروز تمامی این اتفاقات و تخلفات و بی‌عدالتی‌ها توسط هیئت و نبود گوش شنوا به هرگونه تذکر از سوی اساتید و مسئولین، موجب نارضایتی‌های بسیار و شکایت‌های گسترده از سوی اساتید، هنرجویان و خانواده‌های ایشان شد و با به وجود آمدن این فضا به‌طور بی‌سابقه‌ای حرمت‌ها و احترام‌ها در خانواده تکواندو شکسته شد به‌طوری‌که اخیراً یک شاگرد دون‌پایه به بزرگ‌ترین اساتید نیشابور بی‌احترامی و توهین کرده و با این کار آبروی تکواندو تکواندوکاران را زیر سؤال برد. همچنین این رفتارهای هیئت و نارضایتی‌های گسترده موجب بدنامی تکواندو نیشابور بین مسئولین شهرستانی و استانی و کشوری گردید که جبران آن به این آسانی‌ها میسور نیست.


در پایان به‌عنوان نویسنده اذعان می‌کنم که این دوران برای عده ای اندک و خاص واقعاً دوران طلایی بوده است! اما اینکه در مورد سایر مربیان و تکواندوکاران وضعیت چگونه بوده است قضاوت را به خوانندگان می‌سپارم.

امیر سلیمانی – داور و مربی رسمی فدراسیون تکواندو