به گزارش صبح توس؛ مسکن فرهنگیان در خیابان بهشت نیشابور داستانی دارد به‌غایت دراماتیک و جذاب، البته جذابیت این درام فقط برای بینندگان و شنوندگان است و صاحبان منازل، این مجتمع مسکونی را تلخ تصور می‌کنند و این خیابان را از بهشت به جهنم تغییر نام داده‌اند.

عباس، یکی از صاحبان این منازل در گفت‌وگو با صبح توس گفت: در نیمه دوم سال 81 و نیمه اول سال 82 تعاونی مسکن فرهنگیان نیشابور خانه‌هایی را پیش‌فروش کرد که 82 نفر از معلم‌ها این 86 خانه‌ها را پیش‌خرید کردند.

عباس تصریح کرد: در سال 81 پیش‌فروش خانه‌ها برای تحویل در 34 ماه بعد و تحویل سند 36 ماه بعد تعیین شد و به ازای متری 150 هزار تومان قیمت‌گذاری و طی 14 قسط تا پایان سال 83 برای خریداران سال 81 و قیمت متری 200 هزار تومان برای خریداران سال 82 و تکمیل وجه تا شهریور 84 از متقاضیان پول دریافت شد ولی متأسفانه پروژه تکمیل نشد.

وی درحالی‌که خود را از خریداران سال 82 معرفی کرد تصریح کرد: تا پایان اردیبهشت سال 84 مبالغ طبق تعهد را به تعاونی پرداخت کرده بودیم ولی هیچ کار مؤثری صورت نگرفته بود. تا اینکه در سال 90 دوباره به دعوت تعاونی دورهم جمع شدیم و مبلغی برابر هشت میلیون تومان از ما علاوه بر وام 4 میلیون تومانی دریافت شد تا پروژه در تاریخ 30 مهر سال 91 قرعه‌کشی و تحویل شود که باز هم تکمیل نشد و بنا به نامه بانک فقط 28 درصد پروژه تا این تاریخ پیشرفت فیزیکی داشته است.

عباس تأکید کرد: تا پایان سال 92 بالغ‌بر 50 میلیون به‌حساب پروژه ریخته بودم ولی کماکان پروژه به حد مطلوب نرسیده بود تا اینکه در سال 95 شکایت رسمی تنظیم و به شورای حل اختلاف ارسال شد.

وی تصریح کرد: در آن سال کارشناس عمران رسمی دادگستری برای بازدید آمد و طی نامه رسمی کمبودهای ساختمان را شیرآلات و کابینت، رادیاتور، فلاش تانک، روشویی، دوش، سرویس، سیستم برودتی و کانال کولر، کمد دیواری، سیستم اعلان حریق، آنتن مرکزی، پمپ آب، آیفون، آسانسور، حفاظ‌ها، انشعاب برق و سند اعلام کرد و منازل را غیرقابل بهره‌برداری تشخیص داد.

وی افزود: این پرونده ادامه داشت تا اینکه دادستان شهرستان در تاریخ 12 خردادماه سال 1397 در جلسه‌ای با نماینده شرکت تعاونی توافق کرد که طی 45 روز کاری سند واحدهای دارای آسانسور که تا آن روز فقط دو مجموعه آسانسور داشت اقدام شود. همچنین طی سه ماه تمام مجموعه آسانسور دار شود.

عباس ادامه داد: بعد از این جلسه نیز این عدم انجام تعهد ادامه داشت تا اینکه در ابتدای سال 98 و پس از ارجاع پرونده به بازپرسی طی توافقی تصمیم گرفته شد که تا پایان شهریورماه تعداد 7 دستگاه آسانسور باقیمانده نصب و تحویل گردد و افراد برای تکمیل پروژه منزل خود که پس از تقسیم واحد مشخص‌شده بود اقدام کنند و در بررسی‌های مالی انتهای پروژه این هزینه‌ها بر اساس فاکتورها کسر گردد.

وی افزود: در آن زمان نزدیک 12 میلیارد ریال به دلایلی همچون مرغوبیت واحد، تفاوت متراژ دریافت گردید درحالی‌که قرار بود همه ساختمان‌ها با مصالح درجه‌یک ساخته شود.

این عضو شرکت تعاونی فرهنگیان افزود: تا این لحظه مدیرعامل تعاونی نه‌تنها به تعهداتش عمل‌نکرده بلکه حاضر به انجام تعهدات نیستند.

وی تأکید کرد: هنوز کف سازی محوطه انجام‌نشده است و برخی افراد منازل خود را با هزینه شخصی تکمیل کرده‌اند و مبالغ آن پرداخت نشده است.

یکی دیگر از اعضای این مجتمع‌های مسکونی با نشان دادن سندی به خبرنگار ما گفت: در 6 خرداد سال 95 مبلغ دو میلیون تومان به‌حساب تعاونی ریختم درحالی‌که قرار بود تا سال 97 پروژه تحویل شود و آنجا امضا و دست خط مدیرعامل تعاونی را دارم که به‌صراحت در آن نوشته است که به دلیل داشتن امتیاز بالا و انتخاب واحدی با متراژ پایین دیگر هیچ بدهی به شرکت تعاونی ندارد.

محدثه افزود: هنوز یک سالی نگذشته بود که نامه‌ای دیگر برایم آمد و درخواست 12 میلیون و 400 هزار تومان وجه بابت بدهی کرده بود که با توجه به نامه پرداخت نکردم که باز هم در تاریخ 29 آبان ماه امسال نامه‌ای مشابه آمد که پس از مراجعه به تعاونی با برخورد بد اعضای تعاونی روبرو شدم.

وی تصریح کرد: چطور می‌شود روزی اعلام می‌کنند که بدهی نداری ولی کمتر از یک سال بعد 124 میلیون ریال بدهی اعلام می‌کنند، هیچ‌چیز این پروژه شفاف نیست، مثلاً در سال 90 اعلام کردند که پروژه با توجه به افزایش قیمت‌ها متری 300 هزار تومان می‌شود و باید مابه‌التفاوت آن را پرداخت کنیم، درحالی‌که واحدها حدوداً 90 متری بود و تا آن زمان ما به ازای هر متر 150 هزار تومان پرداخت کرده بودیم، باید همان میزان دیگر پرداخت می‌کردیم ولی نمی‌دانم چطور مبلغی که باید حدود 135 میلیون ریال می‌شد از چندین میلیون بیشتر گرفتند.

کوروش نیز تصریح کرد: بیش از یک سال است که خانه‌ام در طبقه چهارم مجتمع را به علت نداشتن آسانسور و بارداری و وضع حمل همسرم ترک کرده‌ام و در حال حاضر منزل به‌صورت مبله و کامل خالی است.

وی افزود: زمان تحویل کابینت، شیرآلات و لوازم سرویس بهداشتی، کمد، سرمایش و حتی منزل رنگ نبود به‌نحوی‌که تمام کاغذدیواری‌ها و لوازم ذکرشده با هزینه شخصی تهیه و تکمیل شد.

این صاحب‌منزل در این مجتمع مسکونی افزود: چندی پیش پکیج خانه آتش گرفت و وقتی تعمیرکار برای آن آمد به‌صراحت گفت که این پکیج با توجه به رسوبات و خوردگی‌های آن حداقل 15 سال است که کار می‌کند درحالی‌که یک سال نیست این پکیج توسط شرکت تعاونی مسکن فرهنگیان تحویل داده شده است.

در بازدید حضوری خبرنگار صبح توس از مجتمع مسکونی نام برده شده، نم شدید، استفاده از کُمی های آهنگی برای پنجره‌های دوجداره، عدم تکمیل ساخت‌وسازهای پیاده‌روهای مجتمع، نبود در ورودی مجتمع‌ها و بسیاری مشکلات دیگر خودنمایی می‌کرد.

تلاش‌ها برای مصاحبه با مدیرعامل این تعاونی بی‌نتیجه ماند و امیدواریم فرماندار و دستگاه قضایی هر چه سریع‌تر این مشکل فرهنگیان نیشابور را حل کنند.

انتهای پیام/