به گزارش صبح توس؛ طی هفته اخیر تعدادی از کانتینرهای قطعات خریداری شده کارخانه آساک دوچرخ پس از ماه ها توقیف به دلیل مشکلات مالیاتی و حقوقی مالک کارخانه، آزاد شد و به قوچان رسید.

 

اخذ ۵۰ میلیارد ریال تسهیلات بانکی برای مالک کارخانه، در حالی که دو تن از مدیران و مسئولین ارشد شهرستان، فرماندار و امام جمعه قوچان، مالک کارخانه را یک دلال اقتصادی می دانند و معتقد بودند وی هیچ انگیزه ای برای راه اندازی کارخانه دوچرخه ندارد، کمی قابل تامل است.

 

برخی معتقدند هدف مالک این واحد تولیدی از راه اندازی مجدد کارخانه، اخذ ۱۰۰ میلیارد ریال تسهیلات دیگر بوده و نباید خیلی به شروع مجدد این کارخانه دل بست، برخی هم معتقدند که تمام مشکلات حل شده و دیگر گره کوری باقی نمانده است؛ در این میان عده‌ای هم بر این باورند راه اندازی کارخانه دوچرخه سازی، نوعی بازی تبلیغاتی زودهنگام برای انتخابات ۹۸ می باشد.

 

آنچه که مسلم است راه اندازی این واحد تولیدی بزرگ که از آن بعنوان شناسنامه اقتصادی قوچان و بزرگترین کارخانه دوچرخه سازی خاورمیانه یاد می شود، یکی از مطالبات جدی مردم قوچان بوده و است اما سوال اصلی اینجاست که باتوجه به سابقه و مشکلات متعدد مالک کارخانه و اخذ تسهیلات حدود ۶۰ میلیارد ریالی دو سال قبل و عدم راه اندازی این کارخانه و نظر منفی دو تن از مسئولین ارشد شهرستان، چه تضمینی برای احیا دائمی این کارخانه وجود دارد؟

 

نماینده مردم شهرستان قوچان که برای اخذ تسهیلات برای مالک کارخانه به دلیل مشکلات بزرگ بانکی وی تا وزارت اطلاعات پیگیری کرده و موافقت مسئولین امنیتی را برای پرداخت تسهیلات اخذ کرده، چه تضمین عملی و قطعی برای پرداخت مطالبات کارگران رنج کشیده این کارخانه و احیای دائمی و نه مقطعی به مردم قوچان می دهد؟

 

این چند سوال و چندین سوال دیگر، سرنوشت تنها واحد تولیدی کارخانه دوچرخه سازی ایران را هاله ای از ابهام قرار داده و آن را عجیب و غریب ساخته است.

 

انتهای پیام/