به گزارش صبح توس؛ نظام جمهوری اسلامی همواره مورد هجمه و هجوم دشمنان داخلی و خارجی قرار گرفته است و دشمنان کشور ما دلایل فراوانی از جمله ناتوانی از بهره برداری از منابع مادی کشور، وجود مردم متعهد به تفکر الهی و اهداف حقه نظام اسلامی، برای از بین بردن کشور و به زیر کشیدن پرچم جمهوری اسلامی دارد.

 

دشمنان خارجی از همان ابتدای انقلاب به دنبال این هدف خود بوده اند که از جمله آن فتنه بنی صدر در سال 58، فتنه سال 68، اتفاقات تهران در سال 78 و فتنه سال 88 که علاوه بر حکومت و نظام، دین و مقدسات مردم را نشانه رفته، بود.

 

البته کینه دشمن تنها به این ختم نمی شود، زیرا ایران نه تنها آرمان عدالت طلبی و استکبار ستیزی را سرلوحه سیاست های خود قرار داده است، بلکه تمام کشورهای اسلامی از جمله تونس، مصر، لیبی، عراق و مصر و سوریه را در برگرفته است و آن ها را نیز از این بی عدالتی مطلع کرده و منافع آمریکا در منطقه را به خطر انداخته است.

 

با این تفاسیر طبیعی است که آمریکا و دست نشاندگان او در منطقه یعنی عربستان و بحرین به هر طریقی به دنبال تخریب چهره جمهوری اسلامی باشند و در این راه هزینه های هنگفتی انجام دهد، نمونه آن هم می توان فتنه 78 و 88 را به خاطر آورد؛ نمونه دیگر هم اغتشاشات اخیر در کشور است که عده ای آشوبگر به بهانه گرانی به خیابان ها ریخته و به اموال و جان مردم هم رحم نمی کنند.

 

البته ذکر این نکته به هیچ وجه نباید مغفول بماند که وضعیت اقتصاد و معیشت مردم بسیار نامناسب و اقتصاد کشور بسیار آسیب دیده است، اوضاع نابسامان گرانی اقلام اولیه در کشور وجود دارد؛ اما این سوال مطرح می شود که راه پاسخ گرفتن اعتراض است یا اغتشاش؟ آن کسانی که به اوضاع مملکت معترض اند باید از خود بپرسند با کشتن مردم مظلوم، تخریب اموال عمومی و مغازه مردم می توانند کاری پیش ببرند؟

 

قطعا پاسخ منفی است، زیرا با آشوب و فتنه نمی توان کاری از پیش برد، البته از جنس شعارها و اتفاقاتی که این افراد رقم می زنند مشخص است که اعتراض این ها به گرانی نیست، وگرنه کسی که به گرانی معترض است نه پرچم کشورش را می سوزاند و نه هموطنانش را می کشد.

 

اعتراض مردم به گرانی کاملا قابل قبول است؛ اما مطمئنا مشخص است که عده ای سوار بر احساسات مردم شدند و در این میان از اوضاع سوء استفاده کرده و اعتراض اولیه مردم را به آشوب خیابانی تبدیل کرده اند و به تخریب اموال عمومی می پردازند، در این میان مردم ولایتمدار باید همواره در صحنه و میدان آماده باشند تا دشمنان داخلی و خارجی از حضور مردم در صحنه واهمه داشته باشند و بدانند که این دست اقدامات به راهی نمی رسد.

 

در این میان نقش خواص نیز روشنگری است زیرا اگر خواص دیر بفهمند، بد بفهمند یا در آن جایی که باید متوجه شوند و اقدام کنند در صحنه حاضر نشوند ممکن است علاوه بر اینکه آخرت شان تباه شود، دنیای آن ها نیز در جهت تامین منافع مادی و میل به قدرت تخریب شود.

 

یادداشت؛ حسین حقی

انتهای پیام/