به گزارش خبرنگار صبح توس؛ 

مسیر پر پیچ و خم، طولانی و پر هزینه ای که فرزانه بختیاری، کارآفرین و فعال اقتصادی اهل روستای فیض آباد از توابع شهرستان جغتای برای اخذ مجوزهای راه اندازی یک کارگاه بسته بندی خشکبار طی کرده است، شنیدنی و جالب توجه است.

 

فرزانه بختیاری را می توان نمونه ای موفق از زنان ایرانی نام برد که در کنار رسیدگی به امور فرزندان و همسر خود دست به کاری بزرگ و تاثیر گذار زده است و قصد دارد تا فعالیت فعلی خود در زمینه داد و ستد تولیدات کشاورزی و باغی را توسعه ببخشد.

 

راه اندازی کارگاه بسته بندی حبوبات، غلات، گیاهان دارویی و ادویه جات هدفی است که کارآفرین پرتلاش شهرستان جغتای با گذر از هزار خوان پیچ در پیچ ادارات جغتای در صدد رسیدن به آن است، هدفی که در کنار ایجاد اشتغال برای اهالی روستای فیض آباد، زمینه کوتاه کردن دست دلالان را از دسترنج مردم شهرستان ایجاد می کند و به آنها اجازه می دهد تا مستقیما با بازار عرضه محصولات خود ارتباط داشته باشند.

 

این کار آفرین پر تلاش که قرار است برای ۲۰ نفر به صورت مستقیم و غیر مستقیم در کارگاه خودش شغل ایجاد نماید به خبرنگار ما گفت: پیگیری های لازم برای ساخت و راه اندازی این کارگاه را از سال ۹۲ یعنی چهار سال قبل شروع کرده ام و در این بازه زمانی با انواع مانع و مشکل برای رسیدن به هدفم دست و پنجه نرم کرده ام.

 

وی افزود: هزینه هایی که در این مسیر متحمل شده ام، برایم مهم نیست و آنها را جبران می کنم؛ اما فرصتی که برای رسیدن به این خواسته ام از دست داده ام را چه کسی می تواند برایم جبران کند؟.

 

بختیاری خاطرنشان کرد: پس از اخذ جواز تاسیس از جهاد کشاورزی جغتای در سال ۹۲ اقدام به تغییر کاربری یک زمین کشاورزی در روستای فیض آباد به منظور احداث کارگاه کردم؛ اما این کار تا سال ۹۴ به طول انجامید و متاسفانه پس از پاسکاری های متعدد به نتیجه نرسید.

 

این کارآفرین جغتای یادآور شد: برای غیر کابری زمین مود نظر باید استعلام ۱۰ ارگان را تهیه میکردم، این کار را انجام دادم؛ اما نهایتا یا از طریق یکی از نهادهای دولتی شهرستان و یا استان، با بخشی از کار موافقت نمی شد و مجبور بودم تمام مراحل را دوباره و گاه چندباره انجام دهم.

 

وی افزود: موانع موجود بر سر تغییر کاربری یک قطعه زمین از سال ۹۲ تا ۹۴ باعث شد تا زمین دیگری را برای این منظور به نهادهای زیربط معرفی کنیم و پس از پیمودن مسیرهای پرپیچ و خم و پشت سر گذاشتن کاغذ بازی های متعدد به نتیجه برسم و با تغییر کاربری زمین موافق صورت بگیرد.

 

بختیاری با گلایه از بی مهری های مسئولان شهرستان و استان گفت: پس از اخذ موافقت تغییر کاربری، مساله ای مهمتر با مشکلات بزرگتر در پیش و رویم وجود داشت و آن اخذ مجوز ساخت بود، مساله ای که حدود یکسال زمان برد و باعث شد تا دفتر ریاست جمهوری نیز مراجعه کنم.

 

این کارآفرین جغتایی گفت: تلاش هایم برای گرفتن مجوز ساخت در شهرستان و استان به نتیجه نرسید و مجبور شدم تا درخواستم را از طریق دفتر ریاست جمهوری پیگیری کنم تا اینکه پس از یک سال با خواسته ام موافقت کردند.

 

بختیار در پایان اظهار داشت: چهار سال برای احداث یک کارگاه کوچک در یک روستا وقت کمی نیست، عمر و انگیزه انسان را از بین میبرد، از این رو از مسئولان  می خواهم تا با تسهیل در امور مربوط به کارآفرینان، راه ساخت و آبادانی کشور را فراهم کنند.

انتهای پیام/