به گزارش صبح توس، سیدسعید ملک‌الساداتی، عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی در گفت‌وگو با صنعت8، پیرامون تزریق منابع مالی به بنگاه‌ها و صنایع کوچک جهت خروج از رکود اظهار داشت: با بررسی نظر کارشناسان به این نتیجه می‌رسیم که تزریق منابع مالی به تنهایی نمی‌تواند به خروج صنایع از رکود کمک کند و البته نبود نقدینگی تنها عامل رسیدن صنایع تولیدی به وضعیت موجود نیست و تا زمانی که این علل برطرف نشوند تزریق نقدینگی راه به جایی نخواهد برد.

وی افزود: به کاربردن هر راه حل کوتاه‌مدت برای حل مسائل پیش روی صنعت بدون در نظر گرفتن ریشه مشکلات بی‌نتیجه است.

ملک‌الساداتی بیان داشت: در سطح فنی دو عامل قابل تامل است، تکنولوژی پایین واحدهای تولیدی امکان رقابت را کاهش می‌دهد و مقیاس کوچک واحدهای تولیدی امکان سرمایه‌گذاری‌های سودآور در زمینه تحقیق و توسعه و ارتقاء تولید وجود ندارد چراکه واحد تولیدی کوچک است و این سرمایه‌گذاری برای آن‌ها معنی‌دار و سودده نیست.

وی ادامه داد: کیفیت و بهره‌وری پایین نیروی انسانی در سطح دیگر نیز از جمله مشکلات است، در جامعه به لحاظ توزیع نیروی انسانی دچار ناهمخوانی است بدین معنا که نیروی انسانی تربیت شده در دانشگاه نمی‌تواند با نیازهای صنعت منطبق شود.

این عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی در خصوص عدم توانایی دانشگاه در پشتیبانی از صنعت اضافه کرد: اول از حیث تحصیلات که بالاتر سطح تحصیلات در صنعت است و متاسفانه به لحاظ هرم تحصیلات، آموزش عالی دانشجو را در سطح تحصیلات تکمیلی تربیت می‌کند اما نیاز صنعت با توجه به سطح تکنولوژی موجود را فنی و حرفه‌ای‌ها و حداکثر کاردانی‌ها توان تامین دارند و اینکه نوع تخصص‌های مورد نیاز صنعت تطابق با خروجی‌های دانشگاه وجود ندارد و صنعت از این موضوع رنج می‌برد.

وی با اشاره به اینکه کیفیت نظام بانکی کشور نه‌تنها مشوق تولید نیست بلکه بازدارنده است، تصریح کرد: متاسفانه شیوه‌های سودجویانه نظام بانکی مشوق تولید نیست که مجموعه این سه عامل نهاده‌های تولید نام دارند.

ملک‌الساداتی با تعریف محیط نهادی تولید که بستر قوانین و مقررات، رویه‌های اداری و شیوه سازماندهی فعالیت‌های اقتصادی توسط دولت است، عنوان داشت: متاسفانه محیط نهادی در ایران مشوق تولید نیست یعنی دولت در ازای خدماتی که باید به صنعت ارائه دهد مالیات دریافت کند ولی به دلیل گران بودن این خدمات ناگزیر است که مالیات را افزایش دهد و تولید نیز باید این هزینه را پرداخت کند.

وی با بررسی سطح فرهنگ جامعه، خاطرنشان کرد: در این سطح نیز مجموعه‌عواملی همچون کارگریزی و سودجویی وجود دارد که در یک گذار تاریخی فضا را برای تولید نامساعد کرده و اقتصاد ایران را تبدیل به دوران اقتصاد مرکانتیلیستی در اروپا کرده است که افراد به دنبال سودجویی در هر سطح و لایه‌ای در جامعه هستند یعنی افراد منافع شخصی و کوتاه‌مدت را به سود عمومی ترجیح می‌دهند.

وی یادآور شد: با نگاه به فضای تولید در سه لایه نهاده‌های تولید و تکنولوژی، محیط نهادی و فرهنگ جامعه می‌توان به این نتیجه رسید که تزریق منابع در چنین بستری از تولید، یک راه حل بسیار کوتاه‌مدت و سطحی است و وقتی علل ایجادکننده فضای فعلی تولید به قوت خود باقی می‌باشد با تزریق منابع مالی به عنوان یک علت کوچک از مجموعه مشکلات بتوان مشکلات را حل کرد و تا علت وجود دارد معلول نیز بر سر جای خود وجود دارد.

انتهای پیام/