به گزارش صبح توس، به نقل از گوهرشادنیوز، انسان به عنوان موجودی اجتماعی، علاقمند به زندگی در اجتماع می باشد البته زندگی در اجتماع تابع قوانینی است که تبعیت از آن برای همه افراد حاضر در جامعه لازم می باشد به این معنا که اگر کسی ازحدود آن تخطی کند، جدا از این که بایدپاسخگوی رفتارخود باشد، بلکه خواسته یا ناخواسته پیامدعمل او دامن گیر افراد دیگری نیز خواهد شد و همین امرسبب افزایش مسئولیت افراد را نسبت به اعمال خود می شود.

کشورها نیز به عنوان یک اجتماع بزرگ، بسته به نوع حکومت ومذهب حاکم برآنها دارای قوانین و مقرارتی هستند که افرادی که درآن سکونت دائمی یا موقت دارند موظف به رعایت آنها می باشند.

ایران ما نیز به عنوان یک کشور اسلامی دارای قوانین واحکامی است که باید از سمت ساکنین آن رعایت شود.

حجاب به عنوان یک قانون یکی از قوانین شاخص و مهم کشور ما رعایت حجاب وپوشش اسلامی چه برای خانم ها وچه برای آقایان می باشد، حتی کسانی که از سرزمین های دیگر به ایران سفر می کنند، موظفند در مدت اقامت شان حدود تعیین شده درخصوص حجاب را حفظ نموده و در واقع به این طریق به حقوق ملت ما احترام می گذارند.

وجوب حجاب در اسلام

جدا از اینکه داشتن حجاب و پوشش به عنوان یک قانون لازم الاجراست. اسلام نیزبه عنوان دین ۹۸ درصد مردم ایران بر پیروان خود حجاب را واجب نموده است به این معنا که مسلمانان باید حجاب خود را در چهارچوبی که اسلام مقرر کرده است حفظ نموده تا از عواقب دنیوی و اخروی تخطی ازآن در امان باشند.

با توجه به گفته های بالا می توان دریافت، حجاب و پوشش در کشور ما هم عنوان امری قانونی وهم حکمی دینی و مذهبی مطرح می باشد.

در حقیقت رعایت حجاب احترام به حقوق اجتماعی دیگران است و کسانی که بدون توجه به این امر از آن تخطی می کنند، در وهله اول به خود و مهمترازآن به افراد اجتماع آسیب می زند.

آثار بی حجابی

اختلال روحی روانی ازآثار ناگوار بد حجابی در جامعه است. برخی از دختران و زنان برای جلب رضایت دیگران و توجه بیشتر بینندگان، به خود آرایی و جلوه گری و ارائه پوشش غیر متعارف می پردازند.

این افراد تحت تاثیر افکار شیطانی همواره در پی آنند که خود را به گونه ای ارائه دهند که افکار و نگاه های آلوده و هوس انگیز را به خود جلب کنند و شخصیت خود را با خواسته های دیگران همگون سازند. این خواسته ها محدود نیست و وقتی دختران نتوانند خود را مطابق خواسته ها ارائه دهند ثبات روحی و روانی خود را از دست می دهند.

در مقابل ، برخی از آقایان نیز که تسلط بر خویشتن نداشته و از تقوای لازم برخوردار نباشند، در اثر ناز و عشوه این افراد تحریک شده و در صورت عدم دستیابی حلال دچار هزاران فکر و توهم و معضلات روحی وروانی گشته تا جایی که در کیفیت و کمیت تمام امور زندگی فردی و اجتماعی ایشان اثر منفی می گذارد. اینها همه بیانگر این مطلب است که حجاب امری فردی نبوده بلکه به عنوان یک ضرورت اجتماعیبر هکان لازم می باشد.

بنابراین کاربرد جملات حجاب من به خودم ربط دارد، دوست دارم،بقیه چشماش را درویش کنند،من این پوشش را دوست دارم وغیرو… کاملا غلط و وخارج از شئونات زندگی اجتماعی می باشد.

در واقع این گونه عبارات تنها برای محدوده زندگی شخصی افراد در خارج از اجتماع کاربرد دارد.

انتهای پیام/