به گزارش جوونی وبلاگ خادم الشهدا نوشت، با خودم فکر می کردم اگه قرار باشه فقط سالی یکبار توی یه تاریخ خاص به یاد شهدا باشیم ، زندگیمون چطوری می شه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ دیدم حتی فکر کردن بهش هم زجرآوره چه برسه به اینکه .... بعضی وقتا با خودم فکر می کنم که وقتی دارم این شعرو زمزمه می کنم : آی شهدا دلای ما تنگه براتون          زندگی بی حضورتون ننگه برامون واقعاً همینطوری هست یانه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ نکنه فقط لقلقه ی زبانمونه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ که اگه اینطور باشه ، وای بحالمون !!!!!!!! همیشه دعا کردم که خدا مرگم رو شهادت قرار بده ، از رفقا هم در هر شرایطی خواستم این دعا رو در حقم بکنند... اما دوباره به خودم میگم : آخه بیچاره چرا چیزی رو میخوای که براش حتی یک قدم هم برنمیداری ؟؟؟؟؟ تا حالا چقدر تونستی خودت رو همرنگ حال و هوای شهدا کنی ؟؟؟؟؟؟ خدایا !! میدونم خیلی فاصله دارم با شهدا ، با خلق و خوی شهدا ووووو اما با همه ی اینها بازم ازت میخوام که شهادت ، نه ، حالِ شهادت رو بهم بدی ....