به گزارش صبح توس؛ اشکنک یا همان اشکلک که به معنای آسیب و صدمه است و اصولا این عبارت برای کسی به کار برده می‌شود که در اثر بازی کردن و وارد شدن آسیب به او عصبانی می‌شود و شروع به پرخاش به دیگران می‌کند و یا بازی را به هم می‌زند.

به طور حتم خواننده این متن یا خود جزء این دسته هست و یا اینکه در اطراف خود طی چند وقت اخیر از این دست رفتار به وفور دیده است یعنی کسانی که خود یک بازی را شروع کرده‌اند و حالا که به نفع آن‌ها نشده است و در حال خسارت دیدن هستند دست از دهان برداشته و انگشت اتهام را به سمت هر کسی که برود می‌برند.

بهتر است اول از مسئولان سیاسی شروع کنیم، عموما علم سیاست این روزها به ما می‌آموزد، شما زمانی بهترین مدیر هستید که بتوانید علاوه بر اینکه وظایف را به سایرین و رده‌های زیردست واسپاری می‌کنید، اگر جایی نیز  مشکلی پیش آمد با همین تاکتیک آن را به دیگران حواله دهید یعنی اینکه هم‌نوا با سایر مچ‌گیرها ندای آی دزد، آی دزد سر دهید.

این رفتار یعنی اینکه سرچشمه خوبی‌ها من هستم و هر عیبی که وجود دارد را در دیگران جست‌وجو کنید و اگر یک زمانی عرصه به آقای مدیر تنگ آمد با عباراتی همچون "نگذاشتند" یا "اختیاری نداشتم" موضوع را ماست‌مالی می‌کند.

عموما رفتار آقایان مدیر را با این سه حالت می‌توان شبیه‌سازی کرد:

اول: بعضی‌ها وقتی زمین می‌خورند، برای اینکه از دسته نیفتند، سریع بلند می‌شوند و می‌گویند: چه حرکتی زدم!

دوم: برخی دیگر وقتی زمین می‌خورند، برای اینکه کلا ضایع نشوند، تا مقصد سینه‌خیز می‌روند که خدایی نکرده در آن‌ها نقصانی دیده نشود.

سوم: کسانی زمین می‌خورند و قبل از بلند شدن دنبال یک نفر می‌گردند که با سیلی مهلکی او را متهم به جاپا گرفتن کنند!

هر سه این رفتارهای ناپسند نشان از زرنگ بودن مدیر نیست بلکه بی‌مسئولیتی او را می‌رساند و دقیقا تداعی‌کننده همین ضرب‌المثل بازی اشکنک داره است و اما مدیری که مدنظر هست باید بتواند وقتی مشکلی پیش می‌آید گردن بگیرد که متأسفانه در مواردی بسیار معدود در کشور ما، سایر مدیران همه مشکلات را گردن دولت‌های قبل، مجلس و یا حتی آمریکا که دائما در طلب مذاکره با او هستند، می‌اندازند.

در دومین سطح، نخبگان جامعه هستند که عموما مردم از آن‌ها حرف‌شنوی در انجام امور اجتماعی دارند، این‌ها همان‌هایی هستند که یک روز معادل‌سازی دلار و هزارتومانی را در اثر مذاکره با آمریکا فریاد می‌زدند و امروز که نتیجه لازم را نگرفتند، به طور دائم برای اینکه خود را از مضان اتهام افکار عمومی مردم در امان نگه دارند به شرق و غرب عالم چنگ می‌اندازند و تهمت می‌زنند که بگویند کار ما درست بود ولی آن‌ها نگذاشتند و یکی از سه حالت بالا را پیاده‌سازی می‌کنند.

در اینجا باید گفت آقایان عقلا و علمای ملت شما باید با شهامت بگویید ما اشتباه کردیم و نه اینکه دوباره خط و نشان بکشید که اگر سهم ما را در انتخابات آتی ندهید ما چنین و چنان می‌کنیم، اصلا انتخابات تحریم است.

با صراحت بگویید، ما برای فلان چیز آمدیم ولی اشتباه بود، این بار سعی می‌کنیم خطا نکنیم، نه اینکه ما خواستیم کاری کنیم ولی دیگران نگذاشتند، اصلا چه کسی گفته که این کار بد هست و یا اینکه چرا مجلس رسیدگی نمی‌کند و قوه قضائیه کجاست؟

نخبگان عزیز! بازی اشکنک داره، یعنی اینکه احتمال دارد که شما کسی را تبلیغ کنید ولی تو زرد از آب درآید، دلیلی ندارد دیگران را متهم و یا فرافکنی کنید، کافیست با مردم صادق باشید و بگویید ما اشتباه کردیم.

دسته سوم نیز مردم هستند، مردمی که به مسجد می‌روند و معتقد هستند، مردمی که در صف مرغ ایستاده‌اند، مردمی حجاب دارند، مردمی که حجاب ندارند، مردمی که ریش می‌گذارند و یا می‌تراشند، مردمی که برای این کشور عزیزترین کسان خود را فدا کرده‌اند و مردمی که در اثر اندک‌مشکلی بدگویی به نظام و کشور را آغاز می‌کنند، همه این‌ها مردم هستند.

مردم هستند که بازیگران اصلی این بازی هستند و مردم شهروندانی هستند که نباید بازی مافیای بازی را بخورند، این مردم هستند که قوه تشخیص آن‌ها باعث عزل و ابقاء مسئولی می‌شود و یا باعث برد و باخت یک جناح سیاسی در یک کشور می‌شود.

در ماه‌های اخیر از بین همین مردم بارها همه شنیده‌ است که می‌گویند دیگر در انتخابات شرکت نمی‌کنیم چراکه 96 که به فلانی رأی دادیم اشتباه بود و یا اینکه اگر فلانی در انتخابات احراز صلاحیت نشود ما هرگز در انتخابات شرکت نمی‌کنیم.

مردم نیز از دانستن این نکته نباید غافل شوند که "بازی اشکنک داره" یعنی اگر در جایی از جدل‌های سیاسی اشتباه انتخاب کردند نباید داد و فغان کنند بلکه باید اشتباه انتخاب خود را بیابند و درصدد رفع آن باشند، قرار نیست چون اوضاع به مزاج ما خوش نیامده است بگوییم پس هر وقت درست شد ما به میدان می‌آییم، قرار است مردم به میدان بیایند تا اوضاع را درست کنند.

خلاصه اینکه انتخابات تنها بازی بردبرد در میدان سیاست است چراکه برنده و بازنده به تجربه نحوه انتخاب می‌رسند و در آینده ملاک‌های دقیق‌تر و قوی‌تر برای رسیدن به گزینه نهایی به کار می‌گیرند.

حسن ضیایی، کارشناس اقتصاد

انتهای پیام/