به گزارش صبح توس؛ ملیحه رنگ آمیز طوسی، کارشناس ارشد مدیریت رسانه با انتشار یادداشتی با عنوان «رد خون، از بازی تا واقعیت» به حمله تروریستی به مسجدی در نیوزیلند واکنش نشان داد و نوشت:

در نگاه اول انگار یه بازی رایانه ای رو می دیدم. چیزی شبیه به vr یا همان واقعیت مجازی بود؛ بازسازی یک صحنه مجازی جنایت در واقعیت.

خونسردی فیلمبردار و روش فیلمبرداری از حادثه ( تیر اندازی اول شخص) نشان میدهد که فرد تروریست مخاطب بازی هایی بوده که کشتار وحشیانه را برایش عادی سازی کرده اند. منابع اصلی خبر “کشتار کریست چرچ نیوزلند” نیز روایت کردند که تروریستهای نژاد پرست به گونه ای حادثه رو ترتیب دادند که مشابه یک بازی بنظر بیاید.

دقت کنید؛

“کسانی که مهاجمان را دیده اند می‌گویند آنها در حالی که در خودروی خود موسیقی گوش می دادند وارد پارکینگ مسجد النور شده سپس با ورود به مسجد به نمازگزاران شلیک کرده اند؛ آنها آن قدر با خونسردی حمله می کردند که دست کم یک بار برای تعویض سلاح و گلوله های خود به پارکینگ مراجعه کرده بودند…”

منهای بحث اسلام هراسی و نفرت پراکنی علیه مسلمانان که انگیزه اصلی این حملات تروریستی است؛ این حجم از قساوت و وحشی‌گری افسار گسیخته را باید نمونه عینی برای آشکار شدن آسیب های بازیهای رایانه ای و به ثمر رسیدن اهداف سازندگان آنها دانست. عادی سازی خشونت‌های ظاهری ومفهمومی می‌توانند ربات‌هایی بی‌عاطفه را در قالب انسان بسازند که برای قدرتمند یا ترسناک نشان دادن خودشان در دنیای واقعی از همین ایده های وحشیانه در بازی ها استفاده کنند.

معتقدم؛ کارخانه های فرهنگی تولید ماشین های آدمکشی در دولتهای تروریست پرور، عامل وقوع چنین فجایع انسانی هستند. تلنگر و هشداری دیگر برای پدران و مادران و مدیران فرهنگی کشور که ذهن فرزندان ایران عزیز مزرعه ای است که این بازی ها بذر خشونت را در آن می‌‌پراکنند.

تربیت فرزندانمان را به دست تولیدکنندگان خشونت نسپاریم؛ آنها مفاهیم غیر انسانی را با مهارت و در قالب شیرینِ بازی و سرگرمی، درونی میکنند و روزی خواهد رسید که پشیمانی سودی ندارد. افزایش سواد رسانه ای خودمان و فرزندانمان را جدی بگیریم قبل از اینکه ما نیز قربانی خشونت صادراتی محصولات فرهنگی و بازی های رایانه ای غربی باشیم.
” علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد”

انتهای پیام/