به گزارش صبح توس؛ ۱۲آذر، به‌مانند هرسال روز جهانی معلولان است. این سنت فرهنگی بین‌المللی، ۲۶ سال است که در سراسر جهان گرامی داشته می‌شود و مراد از آن، تکریم توانمندی و شایستگی افرادی است که نقیضه‌های جسمی خود را نادیده گرفته و هرآینه، محدودیت‌ها را شکست می‌دهند.
نص صریح قانون در کشور ما، مدیریت هم‌میهنان معلول را با بهزیستی می‌داند و از سایر دستگاه‌های مربوطه نیز خواسته است تا در تعامل با این نهاد قرار گیرند.
آنچه سبب کاهش کمی و کیفی خدمات به معلولین می‌گردد، کم‌کاری سازمان بهزیستی نیست. بلکه عدم توجه سایر دستگاه‌های حکومت است. فرض کنیم یک فرد دارای معلولیت، ورزشکار یا نویسنده باشد و بخواهد از امکانات موجود در کشور بهره ببرد. آیا شرح وظیفه یک سازمان مانند بهزیستی، ورزشکار کردن یک معلول است؟
لذا آنچه حائز اهمیت است، توجه همه نهادهای مسئول به پدیده‌ی اجتماعی معلولیت است؛ یعنی می‌توانیم یک تهدید را به فرصتی کم‌نظیر تبدیل کنیم.
در کشورهای پیشرفته جهان، معلولیت یک محدودیت جسمی است نه اجتماعی، هنری، ورزشی و.... اما در ایران مشکلاتی بیش‌ازحد تصور ما وجود دارد. برای سازمانی همانند بهزیستی که تنها وظیفه‌اش، امور توان‌بخشی نیست و شاخه‌های گوناگونی دارد، رسیدگی به تمام شئونات زیستی یک معلول کاری بس دشوار و حتی ناممکن است. اما اگر سایر دستگاه‌ها نیز به سهم اجتماعی، انسانی و اخلاقی و البته سازمانی خود بپردازند، شرایط متفاوت می‌گردد و یک معلول نیز از مواهب خدادادی این کشور بهره کافی خواهد برد.
در پایان به شعار روز جهانی معلولان امسال نگاهی بی اندازیم تا بیشتر و بهتر به اهمیت تعامل فرا بخشی دست‌یابیم. شعار امسال: توانمندسازی افراد دارای معلولیت، حصول اطمینان از فراگیر سازی و برابری. این شعار اگر بخواهد نهادینه گردد، مستلزم همه‌ی آن چیزهایی ست که به آن مشارکت ملی می‌گوییم.
بیاییم و برای آینده‌ای سپید و عاری از نواقص اجتماعی، افراد دارای معلولیت را توانمند کنیم

نویسنده: علی صمدی جوان، مشاور جوان فرمانداری مشهد

انتهای پیام/