به گزارش صبح توس، سخنگوی شورای شهر مطلبی را در فضای رسمی مجازی خود مطرح کرده بود که اگر جریان متدین و مذهبی امام حسین(ع) را نمی‌داشتند با چه چیز می‌خواستند مردم را تحمیق کنند و به تعریفی به حماقت بکشانند.

شوربختی و بیچارگی طیف مدعی آزادی آنجاست که باور دارند، هر کس حسین(ع) را و تدین و مذهب را برگزیند از روی آزادی خویشتنش نبوده و از سر حماقت این رویکرد حسینی را پذیرفته است.

اما ایشان نمی‌دانند که اصول اندیشه ما این است آنکه در جریان آزادی‌خواهی حسین(ع) را برنگزیند در حقیقت شعار آزادی او را سرگرم نموده و ره به‌جایی نبرده است. حسین(ع) سراسر اندیشه و عقلانیت سرخ است و اگر جز این بود باید در جهان کسی را می‌یافتی که با الگوی یزید به مقام آزادگی دست‌یافته باشد!

درحالی‌که «ماندلا» بارها گفته است اگر حسین(ع) نبود من تسلیم شده بودم و «گاندی» و «چگورا» نیز حسین(ع) را مقتدا داشته‌اند! به‌راستی اگر علی(ع) سراسر اندیشه نبود چرا باید نامه او به مالک در سازمان ملل می‌درخشید و خبری از دشمنان او از معاویه و نهروانیان تا عمروعاص در میان اندیشمندان جهان نبود! اینان نمی‌خواهند بپذیرند اگر آزادی انسان به انتخاب حسین(ع) نیانجامد راه به هیچ جا نبرده است و سرگرمی و اسارت در عادات دنیایی را به همراه آورده است.

آنکه در آزادی به حسین(ع) نرسید در میان شقی‌ترین انسان‌ها از صهیونیسم تا لیبرالیسم و همسوئی با وهابیت دست‌به‌دست خواهد شد و همواره از او سواری خواهند گرفت درحالی‌که مدام شعار آزادی را نشخوار می‌کند! چه گواهی روشن‌تر از آنکه امروز آزادی‌خواهانی این‌چنین در مدار دیکتاتوری و استعمار مدرن چنان پیش می‌روند که با داعشیان در یک صف ایستاده‌اند! آیا عاشورا جز این بود که شمر و عمر سعد قاری قرآن در کنار حرامزاده‌های شامی و رباخواران و زنا پیشه گان در مقابل حسین(ع) ایستادند؟

تاریخ را عاشورا به هماورد خواسته و معیار شعار انسانیت تنها در ارادت و عشق به امام حسین(ع) و ایستادگی در مقابل ظلم و طاغوت زمان است.

جواد زروندی، فعال فرهنگی و سیاسی

انتهای پیام/