به گزارش صبح توس؛ فاطمه (س) مدت ها بود که خواستگاران زیادی داشت، بسیاری از سرمایه داران مدینه و سایر کشورها و قبایل عرب که بسیار هم سرمایه دار بودند به خواستگاری دختر رسول خدا می آمدند.

در این راه همه از یکدیگر پیشی می گرفتند و می خواستند افتخار دامادی رسول خدا نصیب آن ها شود؛ رسول اکرم (ص) نیز این اجازه را به خود حضرت زهرا (س) واگذار کرده بودند.

رفت و آمد های بسیاری به خانه حضرت رسول (ص) انجام می شد و افراد بسیاری برای خواستگاری می آمدند اما دختر رسول خدا (ص) هیچ کدام را قبول نداشت و منتظر کسی بود که خدای متعال برای او تعیین کرده بود.

 

وحی الهی داماد رسول خدا را معرفی می کند

پیش از حضرت علی علیه السلام افرادی مانند ابوبکر و عمر آمادگی خود را برای ازدواج با دختر پیامبر(ص) اعلام کرده بودند و هر دو از پیامبر(ص) یک پاسخ شنیده بودند و آن این که درباره ازدواج حضرت زهرا (س) منتظر وحی الهی است

 فاطمه زهرا (س) دختر پیغمبر اکرم (ص) و از دوشیزگان ممتاز عصر خویش بود. پدر و مادرش از اصیل ترین و شریف ترین خانواده های قریش بودند. از حیث جمال ظاهری و کمالات معنوی و اخلاقی از پدر و مادر شریفش ارث می برد و به عالی ترین کمالات انسانی آراسته بود

 

ماجرای خواستگاری امام علی (ع) از حضرت زهرا(س)

هنگامی که حضرت علی علیه السلام برای خواستگاری فاطمه (ع) رفت، پیامبر در خانه ام سلمه بود، حضرت علی علیه السلام در زد؛ ام سلمه پرسید:کیست؟ قبل از پاسخ خواستگار، پیامبر دستور داد:«در را باز کن و بگو داخل شود. کسی پشت در است که محبوب خدا و رسول است».

 حضرت علی وارد شد، سلام کرد و در حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله نشست، چشمان خود را بر زمین دوخت، شرم از پیامبر (ص) مانع گفتن خواسته اش می شد. پیامبر(ص) که خود حضرت علی (ع) را بزرگ کرده و از روحیات او باخبر است، سکوت را شکست و فرمود:«می بینم برای حاجتی اینجا آمده ای. خواسته ات را بر زبان آور و آنچه در دل داری بازگو که خواسته ات پیش من پذیرفته است».

حضرت علی (ع) با سخنانی شیرین خواسته اش را چنین بازگو کرد: پدر و مادرم فدای شما، وقتی خردسال بودم مرا از عمویتان ابوطالب و فاطمه بنت اسد گرفتید، با غذای خود و به اخلاق و منش خود بزرگم کردید.

 نیکی و دل سوزی شما درباره من از پدر و مادرم بیشتر و بهتر بود، تربیت و هدایتم به دست شما بوده و شما ای رسول خدا به خدا سوگند ذخیره دنیا و آخرتم می باشید. ای رسول خدا اکنون که بزرگ شده ام، دوست دارم خانه و همسری داشته باشم تا در سایه انس با او، آرامش یابم. آمده ام تا دخترتان فاطمه را از شما خواستگاری کنم. آیا مرا می پذیرید؟ چهره پیامبر چون گل شکفته شد. گویا انتظار این لحظه را می کشید، خوشحال شد، ولی جواب قطعی را برعهده حضرت فاطمه (س) گذاشت.

 

مهریه حضرت زهرا (س)  الگویی برای پیوندهای امروزی

پس از انجام خواستگاری و مراسم عقد وقت آن رسید که حضرت علی علیه السلام برای همسر گرامی خود اثاثی تهیه کند و زندگی مشترک خود را با دختر پیامبر(ص) آغاز کند؛ در آن زمان تمام دارایی حضرت علی علیه السلام منحصر به شمشیر و زرهی بود که می توانست.

 به وسیله آن ها در راه خدا جهاد کند و شتری نیز داشت که با آن در باغستان های مدینه کار می کرد و خود را از میهمانی انصار بی نیاز می ساخت. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پذیرفت که حضرت علی علیه السلام زره خود را بفروشد و به عنوان جزئی از مهریه فاطمه سلام الله علیها در اختیار پیامبر بگذارد.

زره به چهارصد درهم به فروش رفت، پیامبر قدری از آن را در اختیار بلال گذاشت تا برای حضرت زهرا(س) عطر بخرد و باقیمانده را به عمار یاسر و گروهی از یاران خود داد تا برای فاطمه (س) و علی (ع) لوازم منزل تهیه کنند از صورت جهیزیه حضرت زهرا سلام الله علیها می توان به وضع زندگی بانوی بزرگوار اسلام به خوبی پی برد.

پیامبر گرامی اسلام (ص) ازدواج دخترش را به ساده ترین و راحت ترین شیوه انجام داد تا برای همه جوانانی که در آستانه زندگی مشترک هستند، سرمشق نیکویی باقی بماند، مهریه 500 درهمی برای فاطمه (ع) مهتر زنان نیز، به همین هدف صورت گرفت

 

درس هایی که از ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه (س) باید گرفت

از ماجرای ازدواج حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه علیهماالسلام نکات بسیار جالبی را می آموزیم که اگر خواهان سعادتیم و پیروی راستین اسلام، بایستی تا مرز توان تلاش کنیم تا مراحل اول ازدواج بر مبنای صحیحی صورت گیرد.

دوم آنکه ساده زیستی در تمام شئون زندگی جامعه و بخصوص ازدواج راه یابد و گرنه قید و بندهای اجتماعی در امر ازدواج که بیشتر نشأت گرفته از فرهنگ غیر اسلامی و یا ساخته و پرداخته ذهن های کوتاه مادی و اشرافی است چون غل و زنجیر بر دست و پای جوانان و والدین آنها می افتد.

 هر روز این غل و زنجیر بزرگتر و سنگین تر می شود، تا جایی که امکان هر نوع حرکت صحیحی را می گیرد و حیات جامعه را به سوی نابودی می کشاند و بر فساد و نابسامانی های روانی و مشکلات اخلاقی می افزاید.

 

انتهای پیام/