به گزارش صبح توس؛ امام روح‌الله دارای شخصیتی پیامبرگونه و کامل در ابعاد مختلف بود؛ در فقه، فلسفه، عرفان، کلام، شعر و در سیاست و به‌خصوص در سیاست خارجی حضرت امام شخصیتی منحصربه‌فرد داشت و دارای اصول خاصی بود که این اصول شالوده انقلاب اسلامی شد.

 

اصل اول، اصل صدور انقلاب؛ یکی از موضوعات موردتوجه امام (ره) صادر کردن انقلاب اسلامی به دیگر کشورهای جهان بود که منظور از صدور انقلاب همان صدور اسلام است؛ حضرت امام تنها راه خاتمه دادن به سیطره و سلطه ظالمان و جهان خواران را فقط با صدور انقلابمان که در حقیقت صدور اسلام راستین احکام محمدی (ص) است، می‌دانست.

 

اصل دوم، اصل نفی سبیل؛ امام سلطه‌گری و سلطه‌پذیری را نفی می‌کند و برای حیات زیر سلطه هیچ ارزشی قائل نیست؛ منطق امام، منطق اسلام و امام حسین علیه‌السلام بود که نه سلطه‌گر و نه سلطه‌پذیر باشیم.

 

در همین راستا وقتی در ۱۶ آبان ۵۸ کارتر دو نماینده خود (ویلیام میلر و افری کلارک) را به دیدار امام فرستاد، حضرت امام آن‌ها را نپذیرفت و شرط مذاکره را دست برداشتن آمریکا از دشمنی عنوان کرد؛ این اصل امروزه مورد کم‌توجهی سیاست خارجی جمهوری اسلامی قرار گرفته است.

 

اصل سوم، دفاع از کیان اسلام و مسلمانان؛ استقلال ممالک اسلامی به‌شدت موردتوجه امام بود و انقلاب اسلامی را منحصر به ایران نمی‌دانست و به دنبال وحدت جهان اسلام بود.

 

اصل چهارم، اصل احترام متقابل و عدم دخالت در امور یکدیگر؛ امام روح‌الله دلسوز تمام ملت‌ها بود، ولی در امور هیچ کشوری دخالت نمی‌کرد.

 

اصل پنجم، اصل نه شرقی و نه غربی؛ امام نه دلداده غرب بود و نه دلداده شرق بلکه دلداده اسلام و نصرت الهی و اعتماد به مردم بود.

 

اصل ششم، اصل شفافیت؛ امام با مردم شفاف بود و به‌هیچ‌عنوان قائل به محرمانه دانستن مطلبی نبود؛ به همین دلیل وقتی کارتر در بهار ۵۹ به امام نامه محرمانه نوشت، ایشان دستور به انتشار عمومی این نامه دادند؛ امروز می‌بینیم که ۶ سال سیاست خارجی و دیپلماسی کشور در حال مذاکره است و نه‌تنها مردم بلکه نمایندگان مردم در مجلس هم از برخی جزییات آن بی‌خبرند.

 

اصل هفتم، اصل صراحت؛ حضرت امام در روابط بین‌الملل دچار رودربایستی دیپلماتیک نبود، ولی امروز به‌شدت برخی‌ها دچار رودربایستی و خودباختگی هستند.

 

اصل هشتم، توجه امام به منطقه و وحدت در کشورهای اسلامی؛ امام به‌شدت تلاش می‌کرد که در منطقه صلح و آرامش باشد، در همین راستا نامه‌ای به ملک خالد در عربستان نوشت و آرزوی دوستی و برادری همه ملت‌های مسلمان را خواستار شدند.

 

اصل نهم، توجه به ادیان الهی؛ امام حتی قائل به وحدت بین ادیان الهی بود و در همین راستا نامه‌ای به «پاپ ژان بل دوم» نوشت و به‌شدت بین عالم دینی و حکام ظالم تفاوت قائل بود و پرسش‌ها و چالش‌های جدی را در مقابل علمای مسیح قرار داد.

 

در همین رابطه حضرت امام می‌فرمایند: اگر از من بپرسند چه نسبتی بین جنایات آمریکا و روحانیت مسیح است، چه جوابی بدهم؟

 

امام عزیز ما امید به نصرت الهی و قدرت اسلام داشت و مطلقاً به وعده دل‌خوش کننده قدرت‌های جهانی اعتماد نداشت، اما امروز عده‌ای از مسئولان به وعده شفاهی یک وزیر خارجه اعتماد می‌کنند و برنامه مملکت را روی قول شفاهی می‌بندند.

 

سیاست اصلی امام مخالفت جدی با سیاست‌های دنیای استکبار بود و به همین دلیل امام بسیار شجاع بود و به جد با استکبار جهانی مقابله می‌کرد؛ نه از تحریم می‌ترسید و نه مردم را از سایه جنگ می‌ترساند.

 

امیدواریم در آینده سیاست‌مداران انقلاب اسلامی به اصول سیاست خارجی امام (ره) توجه کنند و عملکرد خود را منطبق با این اصول قرار دهند که نجات مردم ایران و اسلام و جهان، رعایت همین اصول است.

 

اسحاق آبان- دکترای فلسفه و کلام اسلامی

انتهای پیام/