به گزارش صبح توس؛ شهرستان قوچان یکی از شهرهای تاریخی کشور بوده و بیش از دو هزار سال قدمت داشته و حتی در مقطعی از تاریخ پایتخت اشکانیان بوده و نام هایی همچون آشاک، آساک و خبوشان را در طول تاریخ بر پیشانی داشته است.

هر چند که در زلزله مهیب و ویرانگر 130 سال قبل به طور کامل ویران  و شهر جدید در 10 کیلومتری آن بنا شده است اما باز هم آثار و مکان های دیدنی بسیاری داشته و می تواند مقصد بسیار خوبی برای گردشگران ومسافران نوروزی باشد.

این شهرستان بیش از سه هزار و 981 کیلومتر مربع داشته و شامل دوبخش مرکزی و باجگیران به مرکزیت شهر قوچان می باشد که به لحاظ موقعیت از شمال شرق به درگز، از جنوب به نیشابور و اسفراین، از غرب به فاروج در استان خراسان شمالی و از شرق به چناران محدود شده و با کشور ترکمنستان حدود 75 کیلومتر مرز مشترک دارد  به دلیل آنکه در حوضه آبریز رود اترک قرار دارد، بسیار سرسبز و مکان های طبیعی بکر و دیدنی بی شماری همچون دره شمخال را دارد.

 

یخدان نمدمال ها یکی از آثار تاریخی زیبا در شهرستان قوچان بوده که از دوران قاجار به یادگار مانده که در پنج تیرماه 1384 به ثبت ملی رسیده و د فهرست آثار تاریخی و ملی قرار گرفته است.

این یخدان تاریخی در حاشیه ی جنوبی جاده قوچان به فاروج در مجاورت گورستان قدیمی شهر بصورت بنایی مخروطی و از جنس خشت و گلی می باشد که به یخدان نمدمال ها معروف بوده است.

ساختار این یخدان شامل گنبد مخروطی و چاله نگهداری یخ می باشد که گذشت زمان وعوامل گوناگون پلکان، حوضچه و دیوار سایه انداز آن را تخریب نموده که امروزه بخشی از آن مرمت شده و دارای دو ورودی در ضلع شمالی و جنوبی است که بعدها درگاه شمالی آن مسدود شده است.

معماری صخره ای روستای کلر نیز یکی دیگر از جاذبه های تاریخی  قوچان بوده که هشتم مردادماه سال 1381 به ثبت ملی رسیده و در ارتفاعات مشرف بر روستای کلر در 25 کیلومتری شرق قوچان به صورت حفره هایی وسیع ایجاد شده و فضای داخلی این معماری صخره ای به طول 12 متر و مشتمل بر دیواره ای سرتاسری به صورت شرقی– غربی است که در هر سوی آن پنج اتاق کوچک و بزرگ به ارتفاع 180 سانتیمترحفاری شده و در مجموع 16 حلقه چاه با عمق های متفاوت در کف این فضاها وجود دارد.

اگر چه برخی صاحبنظران معماری صخره ای کلر را پناهگاهی از دوران ایلخانی می دانند، اما احتمال دارد این مکان به عنوان محل عبادت فرقه ای از پیروان تصوف به نام شکفیه باشد که به سبب مسائل مذهبی و سیاسی آن روزگار در میان شکاف کوه ها به صورت دسته جمعی زندگی می کردند.


شاید نام آیت الله آقانجفی قوچانی را بسیاری از هموطنان نشنیده باشند اما کمتر کسی را می توان پیدا کرد که نام کتاب "سیاحت غرب" و عالم پس از مرگ را نشنیده و یا آن را مطالعه نکرده باشد.

آیت الله سيد محمد حسن نجفی، معروف به آقا نجفی قوچانی از علمای بزرگ اسلام است كه در سال 1257 هرجری شمسی درروستای خسرویه از توابع قوچان متولد شد و در همان روستا به  مكتب خانه رفت، سپس در سن سیزده سالگی رهسپار قوچان شد و علوم مقدماتی را در مدرسه علوم دینی قوچان فراگرفت و پس از سه سال، با یكی از طلاب پیاده از راه سبزوار و نیشابور عازم مشهد شد و ادبیات و سطح را تا قوانین در مشهد آموخت.

این عالم ربانی در كتاب سیاحت شرق گفته است: « در ان سال در مشهد با ماهی یك تومان امور زندگانی خود را ادامه دادم و ایام تابستان نیز در خارج از شهر در مزارع به كار می پرداختم».

پس از یادگیری علوم مقدماتی، وی در سال 1313 هجری قمری و در اوایل جلوس مظفر الدین شاه به همراه دوستش با پای پیاده از تربت حیدریه و گناباد عبور و به اصفهان مهاجرت می کند و نزد علمای بزرگ ان زمان به یادگیری علوم دینی مشغول می شود.

او در سیاحت شرق می نویسد: « … در اوایل تحصیل، در اصفهان بسیار سخت گذشت به طوری كه در مدت شش ماه اول، سه روز گرسنه به سر برده و ناچار شدم یكی از كتابهای خود را به نام معالی به دو قران فروخته سد جوع نمایم ….».

آقا نجفی قوچانی بعد از چهار سال توقف در اصفهان به نجف اشرف مهاجرت و فقه و اصول و خارج را نزد علمای بزرگ نجف اشرف آموخت و به درجه اجتهاد نائل شد و پس از بیست سال به درخواست مردم قوچان به زادگاهش برگشت و پس از حوادث مختلف کتاب سیاحت شرق که زندگی نامه خد و کتاب سیاحت غرب را پیرامون عالم برزخ نوشت و شب جمعه 26 ربیع الثانی سال 1363 قمری مطابق با نهم اردیبهشت سال 1323 شمسی در سن 68 سالگی در قوچان وفات یافت و او را در حسینیه خودش دفن كردند و هم اکنون آرامگاه این عالم ربانی یکی از امکان مذهبی و گردشگری دینی قوچان محسوب می شود.

انتهای ییام/