به گزارش صبح توس؛ طی سال‌های اخیر برخی از جریانات مذهبی از زندگی ائمه و به خصوص شخصیت والای حضرت زهرا (س) صرفا به ماجرای شهادت این بزرگواران اشاره می‌کنند و سبک وجوه مختلف زندگی ایشان را مغفول می‌گذارند، حال اینکه این جریان چرا این کار را انجام می‌دهند و هدف از انجام این کار چیست در اولویت نیست ولی اینکه چرا ائمه الگو می‌شوند در اولویت اصلی قرار دارد.

با نگاهی گذرا به زندگی حضرت زهرا (س) به این نکته برمی‌خوریم که ایشان در موضوع سبک زندگی و رفتار اقتصادی، نه‌تنها در اوج قرار می‌گیرند بلکه معنابخش سبک زندگی و به ویژه در بُعد اقتصادی زندگی بشر هستند.

صدقه قربه الی الله یا کمک انسانی

سبک زندگی متدوال حال حاضر جامعه به این نکته اشاره می‌کند که شما خوب است صدقه بدهید منتهی پس از اینکه معاش زندگی خود را در تمام وجوه تأمین کردید و البته بعد معنوی این مهم اصلا در نظر گرفته نمی‌شود و برای پرداخت صدقه، انسان را رو در رو با خود قرار می‌دهند و یا اینکه تخفیف‌های مادی مثل تخفیف مالیاتی داده می‌شود یعنی شما اگر یک موسسه عام‌المنفعه داشته باشید در عوض مالیات کارخانه خود را پرداخت نکنید.

اما در زندگی حضرت زهرا(س) به این نکته پی می‌بریم که ایشان به موضوع صدقه در جریانات مختلف علاوه بر دید انسانی، کمالی الهی را نیز خواستار بودند و این کار را اصطلاحا «قربه الی الله» می‌دیدند یعنی وسیله نزدیک شدن به خدا آن را می‌انگاشتند.

جریان گردنبند و پیرمرد فقیر کامل به این موضوع صحه می‌گذارد چراکه گرسنه‌ای را سیر کرد، برهنه‌ای را پوشانید، فقیری را بی‌نیاز کرد، برده‌ای را آزاد ساخت و سرانجام نزد صاحبش بازگشت.

البته در این داستان به موضوع برکت نیز اشاره مستقیم شده است یعنی اگر کسی مالی را بخشید طبق آیه قرآن و همچنین سخن معصومین آن مال چند برابر می‌شود، یعنی بخشش را معادل زیادی مال می‌داند ولی در عوض اقتصاد مادی و متداول در جامعه، بخشش اموال را مساوی با کم شدن اموال می‌داند، برای همین مردم را به استغنای مالی دعوت می‌کنند و بعد از آن مجوز پرداخت صدقه را می‌دهد.

«چراغی که خانه حلال است به مسجد حرام است»، آری یا خیر؟

در روایتی دیگر حضرت فاطمه(س) در پاسخ به امام حسن(ع) که پرسیده بودند: «چرا برای همسایگان و دیگران دعا می‌کنید و برای خود دعا نمی‌کنید؟ فرمود: الجارُ ثُمَّ الدّارُ. اوّل همسایه، سپس اهل خانه»، جدای از بُعد معنوی این روایت، باز هم مسئله اقتصادی مستتر است، مسلما دعای بدون عمل فایده‌ای ندارد، پس وقتی سخنی از معصومی سر می‌زند مسلما جامه عمل به آن پوشانیده است.

پس اگر مالی را داشته باشد به او می‌بخشد حتی اگر خود ایشان، بدان مال احتیاج داشته باشد، در عوض اقتصاد مادی به بشر می‌آموزد «چراغی که خانه حلال است به مسجد حرام است» یعنی اینکه اگر به مالی احتیاج داری حتی اگر مسجد به عنوان مکانی عام‌المنفعه و الهی به آن احتیاج داشت، برای خود نگه دار، چون می‌داند که خود فرد باید بدون پشتوانه مالی به جمع‌آوری ثروت بپردازد، در عوض اقتصاد اسلامی و مورد وثوق اهل بیت می‌گوید، اموال خود را ببخش، چون خدا روزی‌دهنده می‌باشد و رزق هر کس تعیین شده است و هیچ کس در دنیا نمی‌تواند، بی اذن خدا حتی یک دانه جو از این مال کم و یا به آن اضافه کند.

این مهم نیز علاوه بر جریان فوق در شأن نزول آیه شریفه ۸ سوره مبارکه انسان «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‏ حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیراً» هویدا است در سه روز پی در پی فقیر، یتیم و آزادشده‌ای به در خانه حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه (ع) می‌آیند و در هر سه روز این بزرگواران تمام غذای خود را به آن‌ها می‌بخشند و در روز آخر مائده بهشتی به خانه ایشان می‌آید.

مسلما در این جریان اهل بیت منتظر آمدن سفره آسمانی نبودند بلکه، اول صدقه را چون مایه نزدیکی به خدا و خوشحالی حضرت ایشان می‌دانند، پرداخت می‌کنند و دوم اینکه از پرداخت این صدقه نمی‌ترسند که به گرسنگی بیفتند چون خدا را روزی‌دهنده می‌دانند ولی امروز مردم در تبلیغات مختلف، از محیطی تا تلویزیونی به سیرکردن شکم دعوت می‌شوند و در چنین وضعیتی نباید انتظار داشت که این جامعه با این الگوهای الهی انس بگیرد.

برای حل مشکلات اقتصادی جامعه نیاز روزافزون به نگاهی کامل و جامع به زندگی اهل بیت (ع) به شدت احساس می‌شود و اگر با وضعیت فعلی پیش رویم بی‌شک مشکلات و تبعیض‌های جامعه نه‌تنها متوقف و کم نمی‌شود بلکه روز به روز نیز گسترش می‌یابد.

انتهای پیام/