به گزارش خبرنگار صبح توس؛ چهلمین سال از عمر انقلاب اسلامی در حالی شروع می شود که این انقلاب حوادثی را تجربه کرده است که شاید در حالت عادی به بیش از یکصد سال زمان برای وقوع آن در یک کشور نیاز باشد، حوادثی که گاه تلخ و عبرت آموز و گاه شیرین و امیدساز بوده اند؛ اما هیچکدام راه انقلاب اسلامی ایران را سد نکرده اند.

 

انقلاب اسلامی ایران با ورود تاریخ به ۲۲ بهمن ۹۶ در حالی چهلمین سال حیات پر فراز و نشیب خود را آغاز میکند که ژنرال هایزر آمریکایی در ابتدایی ترین روزهای شکل گیری کامل آن، قصد برچیدن بساط انقلاب اسلامی با یک کودتای نظامی را در سر داشت، تفکری که ناشی از اشتباهات محاسباتی کاخ سفید در عمق سنجی حوادث بهمن ۵۷ و چند ماه منتهی به آن می باشد.

 

بعدها نیز فراری های وطن فروش، که حالا حسابهای بانکی شان مملوء از دلارهای سرقتی ایرانی ها بود، در توهم پردازی های خام خود نقشه های براندازی شش ماهه، یکساله و چندساله برای انقلابی را مطرح کردند که با خون هزارن انسان بیگناه و آزاده آبیاری شده بود و امامش برای ادامه حیاط آن تا اتصال به حکومت مهدی موعود(عج) برنامه ریزی کرده و الگو سازی انجام داده بود.

 

گنجاندن چهره های خائن در صف مسئولان رده بالای نظام، ترور های خونین و هولناک افراد انقلابی و شخصیت های سیاسی، تشکیل اتاق های فکر با حضور نظریه پردازان غربی و صهیونیستی، تنها بخش هایی از تلاش های سلطنت طلب هایی بود که سفره عیش و فسادشان را پابرهنه های پیرو امام(ره)برچیده و از کشور فراریشان داده بودند.

 

جنگ تحمیلی هشت ساله را می توان نمایشی تمام عیار از کینه غربی ها، صهیونیست ها و سلطنت طلب ها بعد از آن که امیدها به براندازی انقلاب اسلامی با تبلیغ، ترور و تحریم از بین رفته بود، دانست، جنگ خانمان سوزی که خسارات سنگین جانی و مالی را برای ایران اسلامی به بار آورد.

 

جنگی که برای فتح تهران طی فقط چند روز به راه افتاده بود، هشت سال به طول انجامید و تزریق دلارهای نفتی متحجرین عربی و حمایت های تسلیحاتی غرب و شرق نتوانست راه ترقی انقلاب اسلامی را سد کند.

 

جنگ تمام شد؛ اما آمریکایی ها و همپیمانان منطقه ای و اروپایی آن باید خود را برای مرحله ای جدید از طرح های خصمانه علیه مردم ایران آماده می کردند.

 

انقلاب اسلامی ایران برنده اصلی تجاوز هشت ساله غرب و شرق علیه مردم بی دفاع خودش بود و این پیروزی بارقه های امید را در دل مستضعفان و مظلومان دیگر نقاط جهان قوی تر کرده و تفکر انقلاب ۵۷ ایرانی ها در حال صدور به نقاط دیگر جهان نیز بود.

 

پیام انقلاب تا پایان جنگ، مقاومت و ایستادگی در برای ظلم و استکبار با پیروی از آموزه های ناب اسلامی و با پشتوانه مردمی بود، اما هرچه از سال ۶۷ و پذیرش قظعنامه ۵۹۸ فاصله میگرفتیم، جهان شاهد تولد ملتی بود که با وجود تحریم های ظالمانه، در حال تشکیل حکومتی اسلامی و مستحکم با محوریت اصل ولایت فقیه بودند.

 

ایران پس از سال۶۷ شاهد رشد و نمو در صدها بخش مختلف در زمینه های علمی، نظامی، سیاس، ورزشی، فرهنگی و اجتماعی بود و توجه دوست و دشمن را به خود جلب کرد، توجهی که دوستان را امیدوارتر و دشمنان را ناامید تر می کرد، اما دشمن مستکبر بر اساس فطرت خصمانه خود، دست از عداوت خود بر نداشته و تا امروز از هر ترفندی برای مقابله با رشد انقلاب اسلامی مقابله استفاده کرده است.

 

تحریم های جدید، راه اندازی موج ایرانی هراسی در رسانه ها، حمایت از گروهک های تروریستی غرب و جنوب شرقی، حمایت و هدایت آشوب طلبان در سال های ۸۸ و ۹۶، لشکر کشی به کشورهای حامی گفتمان مقاومت و انقلاب اسلامی، اقدامات خرابکارانه در سیستم های رایانه ای تاسیسات هسته ای و دیگر مراکز راهبردی، ترور دانشمندان هسته ای و تحریک برخی دیکتاتوری های متحجر عربی علیه کشورمان، تنها بخشی از تلاش های بی وقفه آنهایی است که نمی توانند ایرانی پیشرفته و مقتدر را ببینند.

 

آنها ایرانی را دوست دارند که سردمدار آن همانند پهلوی مخلوع دست ملکه انگلستان را ببوسد، استان چهاردهم خود را بر سر یک بازی سیاسی به قول هویدا "عروس بکند"، در کشتار مردم مظلوم ویتنام در کنارشان باشد، انحصار نفت و گازش را  بدست آنها بسپارد، به مستشاران نظامی اش حق توحش بپردازد و در یک کلام بدون اجازه آنها آب هم نخورد.

 

اما ایرانی که مردمش وامدار تمدنی جهانی هستند، نمی توانند یوق بردگی استعمارگران غرب را به گردن بیاندازند، آزاده اند و آزادی را به بهای جانشان می خرند، به قله های علم و افتخار دست می یابند و با پیروی از مکتب سرخ حسینی، برای ناموس، دین و میهنشان می جنگند.

 

اسماعیل زمندی

انتهای پیام/