به گزارش صبح توس؛ این روزها با کاهش بارندگی و بروز خشکسالی، دیگر کمبود آب از مشکل به بحران تبدیل شده و با اندکی مطالعه در مبحث منابع آبی و میزان مصرف آن خواهیم دید کمی بیش از یک درصد منابع آب در صنعت، حدود هفت درصد در مناطق مسکونی و ۹۲ درصد در کشاورزی مصرف می‌شود.

 

آبیاری با روش های سنتی، پیچ و خم­های کانالهای انتقال آب و نهرها، عوامل کُند کننده سرعت آب نظیر ­خار و خاشاک و علفهای هرز، دفع زباله در مسیر کانال انتقال آب و همچنین وجود گل و لای در شبکه آبرسانی از جمله مواردی هستند که باعث هدر رفت و اتلاف هر چه بیشتر این ثروت الهی خواهند شد.

 

یکی از اهالی روستای آق چشمه در گفتگو با خبرنگار ما تصریح کرد: در حدود 15 سال پیش، مقرر شد با پرداخت 15 میلیون تومان اعتبار از طرف اداره جهاد کشاورزی و پنج میلیون تومان خودیاری اهالی روستا، مبلغ 20 میلیون تومان جمع آوری شود تا بتوانیم سه کیلومتر از مسیر انتقال آب کشاورزی را جهت جلوگیری از اتلاف آب کانال کشی کنیم.

 

محمد شعیبی عنوان کرد: اهالی روستا با این طرح مخالفت کردند؛ چراکه اچنانچه کانال بتنی باشد می توان به وسیله بیل و ادوات دیگر اقدام به رفع گیر آن کرد، ولی وقتی کانالی با قطعاتی به طول 450 متر دچار گرفتگی شود، عملا هیچ کاری برای آن نمی شود کرد و با وجود وزن سنگین لوله ها و حجم بسیار زیاد خاکی که روی آن ریخته شده، هیچ چاره ای جز تغییر مسیر آب نخواهیم داشت.

عضو هیئت امنای مسجد روستای آق چشمه گفت: عقل سلیم حکم می کند کانال گذاری ابتدا باید از سرچشمه آغاز شده و به مرور زمان و با جذب اعتبارات، قسمتهای مختلف مسیر کانال کشی شود؛ اما این پیشنهاد پذیرفته نشد و عملیات کانال کشی، پس از گذشت یک کیلومتر از مظهر قنات آغاز شد.

 

وی افزود: پروژه ای که قرار بود طول آن سه کیلومتر باشد به یک کیلومتر نرسیده با اتمام اعتبار مواجه شد. از آن زمان تاکنون درخواست های مکرری داده شده تا برای ادامه کار اقدامی انجام شود؛ اما همیشه با درهای بسته مواجه شده ایم.

شعیبی تبیین کرد: همانطور که پیش بینی می کردیم تمام خار و خاشاک روستا وارد کانال شد و ما را با مشکل گرفتگی و مسدود شدن لوله ها مواجه کرد. برای رفع این مشکل مجبور هستیم با جوش دادن لوله های شش متری به یکدیگر ضربات متوالی ایجاد کرده و مسیر را بازگشایی کنیم.

 

وی اظهار کرد: روستای آق چشمه دارای بیش از چهار کیلومتر جوی اصلی که بخش زیادی از آن خاکی است و روزانه مقدار زیادی آب به علت همین خاکی بودن مسیر تلف می شود.

شعیبی گفت: در فصل بهار با واریز مبلغ 300 هزار تومان از اداره منابع آب شهرستان درخواست کارشناس برای سنجش و تشخیص میزان افت سطح آب قنات روستا کردیم تا با استناد به نتایج آن بتوانیم در بحث بتن ریزی و همچنین استفاده از ظرفیت قنوات دیگر اقدامی انجام دهیم؛ اما امروز بعد از گذشت هشت ماه از زمان مذکور با وجود مراجعات مکرر حضوری و تماس های تلفنی هیچ گونه پاسخی از مسئولان مربوطه دریافت نکرده ایم.

فرخ حسینی در این باره توضیح داد: بیشترین طرح آب و خاکی مدیریت جهاد کشاورزی در روستای آق چشمه اجرا شده، اما کسی قدردان این خدمات نیست، استخری که در میانه روستا قرار دارد پیش از احیا از وضعیت بسیار نامطلوبی برخوردار بود و نی تمام سطح آن را فرا گرفته بود اما امروز با تلاش های فراوان جهاد کشاورزی شهرستان، کف استخر و قسمت های بالای آن بتن ریزی شده و قسمت پایین استخر هم کانال کشی شده است.

وی تاکید کرد: چنانچه چه مدتی است که هیچ پروژه ای در روستا انجام نشده ولی پیش از این و در مقایسه با سایر روستاهای شهرستان، خدمات ارزنده ای به اهالی روستای آق چشمه ارائه شده که بیشتر از مقدار مصوب بوده است.

 

مسئول قسمت آب و خاک مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان عنوان کرد: معمولا تمام پروژه ها به صورت صد درصد توسط دولت اجرا نمی شوند، بلکه دولت قسمتی از طرح را اجرا کرده و اهالی روستا می بایست بقیه قسمتها را با اخذ وام اجرا کنند.

 

حسینی ضمن بیان اینکه کمبود اعتبار مشکل اصلی ماست، گفت: با توجه به اینکه اعتبارات دولتی سال به سال رو به کاهش است، متاسفانه اعتباری برای ادامه پروژه بتن ریزی و کانال کشی مسیرهای انتقال آب روستایی نداریم.

 

وی تاکید کرد: از ابتدای سال جاری تاکنون حتی یک ریال از هیچ منبعی اعتبار دریافت نکرده ایم، با این اوضاع چگونه می توان خدمت رسانی کرد؟ واقعا نمی توان با پول کم تمام مردم را از خود، راضی نگه داشت.

 

یکی دیگر از اهالی روستای آق چشمه تبیین کرد: بیش از 10 سال است که هیچ خدماتی به ما ارائه نشده است. با وجود اینکه مسئولان از مشکل بی پولی گلایه مند هستند شاهدیم که در بخش نوخندان و شیلگان، استخرهای ذخیره آب بسیاری احداث شده است.

 

عیسی حق پور تاکید کرد: ناگفته نماند تمام هزینه ساخت استخر با جهاد کشاورزی نیست، بلکه به صورت مشارکتی توسط جهاد و مردم ساخته می شود؛ اما اعتبارات روستای آق چشمه بسیار اندک و نزدیک به صفر بوده و در بحث استخر روستا هم سالهای طولانی است که هیچ اقدامی صورت نگرفته است.

وی خاطرنشان کرد: وامی هم که در اختیار کشاورزان قرار می گیرد فقط برای مصارف شخصی است و هیچ گونه تسهیلاتی به جهت عمران و آبادانی روستا به اهالی پرداخت نمی شود.

 

ابوالفضل بزرگی، مسئول اداره منابع آب شهرستان درگز در پاسخ به اعتراض عضو شورای روستا گفت: کارشناسی های سنجش سطح آب معمولا توسط دستگاه مولینه صورت می گیرد که این دستگاه هم اکنون در شهرستان وجود دارد و پاسخ آن نهایتا تا یک ماه بعد به مراجعه کنندگان داده می شود.

 

وی تصریح کرد: معمولا درخواست های این چنینی در خود شهرستان رسیدگی شده و احتیاجی به ارجاع به مرکز استان وجود ندارد، البته اصل بر این است که در دو فصل سال اندازه گیری انجام شود؛ چراکه در فصول مختلف سال درجه حرارت و میزان تبخیر و تعرق متفاوت خواهد بود.

 

بزرگی تصریح کرد: در ضمن چنانچه درخواست این کارشناسی به ما داده می شد هیچ هزینه ای هم در بر نداشت، ولی مشخص نیست هزینه صورت گرفته صرف چه مساله ای شده و چه کسی آزمایش فوق را انجام داده است.

 

وی با مراجعه به پرونده درخواست های روستای آق چشمه، تبیین کرد: تنها درخواست اهالی این روستا، مجوز لایروبی بوده که این مجوز ظرف مدتی کوتاهی برای آنها صادر شده ولی کسی برای دریافت مجوز به اداره منابع آب شهرستان مراجعه نکرده است.

 

خاطرنشان می شود پیگیری این مساله در دستور کار خبرنگار ما قرار گرفته است تا مشخص شود درخواست ذکر شده از سوی اهالی روستا با چه عنوانی بوده و هزینه آن به چه حسابی واریز شده است.

انتهای پیام/