به گزارش صبح توس؛ در اقدامی تحسین برانگیز دولت محترم دوازدهم اقدام به انتشار متن قانون بودجه 97 یعنی همان متنی که تسلیم مجلس شده، کرده است.

 

بلافاصله پس از انتشار قانون بودجه 97، خبرهای عجیبی در فضای مجازی به سرعت منتشر شد مبنی بر اینکه سهم وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی در قیاس با سهم حوزه‌های علمیه و سایر مراکز تبلیغ دینی از بودجه نابرابر است و در آن متن‌ها این مهم القاء شده بود که سهم وزارتخانه‌ها با مقدار کاری که انجام می‌دهند در مقابل مراکز دینی و فرهنگی بسیار ناچیز است.

 

این روزها از جای‌جای دولت نوای «نداریم» از عزاداری برای پرداخت یارانه نقدی به مردم تا حتی حقوق و دستمزد کارگران بسیار به گوش می‌رسد؛ اما در پس این موضوعات چه موضوعی نهان است؟

 

انتشار این نوع متن‌ها باعث مکدر شدن ذهن بسیاری از مردم عزیز می‌شود که چرا حوزه علمیه باید خرجش بیشتر از یک وزارتخانه و یا سازمان باشد.

 

به عنوان مثال در یکی از این متن‌های انتشاریافته، بودجه سازمان میراث فرهنگی 260 میلیارد تومان و بودجه جامعه المصطفی العالمیه 300 میلیارد تومان نوشته شده است، در این قسمت دو سوال پیش می‌آید، اول اینکه این بودجه شامل چه نوع اعتباراتی و دوم نیز رقم دقیق چقدر است؟

 

اول اینکه هر بودجه شامل چند نوع اعتبار هزینه‌ای هست که می‌توان به اعتبارات هزینه‌ای و اعتبارات متفرقه اشاره کرد و به ترتیب اعتبار هزینه‌ای یعنی اعتباراتی که محل هزینه آن‌ها مشخص است و شامل فصول جبران خدمت کارکنان، استفاده از کالا و خدمات، هزینه‌های اموال و دارایی، یارانه، کمک‌های بلاعوض، رفاه اجتماعی و سایر هزینه‌ها می‌باشد.

 

اما اعتبارات متفرقه یا عمومی که احمد توکلی، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی از آن به عنوان «معجزه» بودجه نام برده است، در هر زمان و در هر جایی امکان هزینه‌کرد آن وجود دارد و در عمل شفافیت و یا عدم شفافیت بودجه با میزان سهم اعتبارات متفرقه بودجه معنا پیدا می‌کند و نه انتشار عمومی آن.

 

حال در پیام فضای مجازی موسوم به «شفافیت بودجه» در جلوی اسم سازمان میراث فرهنگی فقط به 260 میلیارد تومان بودجه هزینه‌ای اشاره شده و نامی از اعتبارات متفرقه آن نیامده است در صورتی که اعتبار کامل هر دستگاه اجرایی در قسمت جمع کل آمده و در همین ردیف، اعتبار متفرقه سازمان میراث فرهنگی به مبلغ 100 میلیارد تومانی در پیام نادیده گرفته شده است.

این مثال تقریبا در پیام‌های «شفافیت بودجه» برای تمامی دستگاه‌های اجرایی صدق می‌کند و از طرفی برای مراکز فرهنگی و دینی تمامی اعتبارات فقط در قسمت هزینه‌ای آمده است و اصلا این سازمان‌ها ردیف بودجه متفرقه ندارند، یعنی بودجه آن‎ها کاملا شفاف است و در مقابل بودجه سازمان‎های دولتی غیرشفاف می‌باشد.

متأسفانه انتشار دهنده این خبر به نظر می‌خواسته اذهان عمومی را در این چالش قرار دهد که چرا بی‌عدالتی در بودجه وجود دارد؛ اما مثلا بودجه 300 میلیاردی جامعه المصطفی العالمیه در کجا و برای چند نفر هزینه می‌شود؟

 

جامعه المصطفی در شهر قم واقع شده و در ۶۰ کشور جهان شعبه‌های خود را دایر کرده است و این دانشگاه از بین افراد غیر ایرانی در مقطع دکترا دانشجو می‌پذیرد و در حال حاضر حدود ۴۰ هزار طلبه خارجی و ۴۰ هزار فارغ‌التحصیل دارد.

 

نکته حائز اهمیت دیگری نیز وجود دارد که این بودجه بر اساس اعتبارات هزینه‌ای دستگاه‌های اجرایی بر حسب برنامه است یعنی بودجه بر اساس کار انجام‌شده واگذار می‌شود که البته سهم سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها زیاد نوسان و تغییرات سالیانه ندارد یعنی اگر سازمانی تا امروز فلان درصد بودجه دریافت می‌کرده است امروز نیز با مبلغی تقریبا جزئی بالا یا پایین‌تر بودجه می‌گیرد.

 

از تمامی موارد فوق این نکته را می‌توان برداشت کرد که با توجه به ثابت بودن تقریبی سهم هر ساله دستگاه‌های مختلف، عده‌ای دنبال این مهم هستند تا این موضوع را القاء کنند که بودجه مراکز گسترش دین و فرهنگ مانع از تخصیص بودجه مناسب به دستگاه‌های اجرایی می‌شود.

 

از موارد فوق می‌توان به این موضوع دست یافت که صحبت حسن روحانی ریاست محترم جمهوری در هفته گذشته پیرامون وضعیت بودجه 97 مبنی بر اینکه «اگر نظر عمومی مردم این است که یک نهادی زیاد پول می‌گیرد، حق با دولت نیست، حق با ملت است»، داغ کردن تنوری است که به جای شفافیت بودجه، دولت را در مقابل آراء مردم برای کاهش و یا افزایش قسمت‌های بودجه قرار می‌دهد و عملا دولت توسط خودش، خودش را تحت فشار قرار می‌دهد.

 

انتهای پیام/