به گزارش خبرنگار صبح توس؛ پدیده گورخوابی تلنگری است تا بدانیم انسان ها به جایی می رسند که مرگ را زندگی می کنند و فشارهای اقتصادی آنان را مجبور می کند تا در میان زباله ها به دنبال روزی باشند.

 

چند سالی است که کشور با مشکل اقتصادی دسته و پنجه نرم می کند و الویت مدیران کشور ایجاد اشتغال و رونق بخشیدن به فضای کسب و کار است و از همین رو رهبر انقلاب شعار سال را با محور اقتصاد بیان کرده اند.

 

اما زندگی در بعضی از نقاط کشور به گونه ای سخت شده که عده ای از مردم به دلیل نداشتن مکانی برای استراحت به قبرستان ها پناه می برند.

 

اما واقعیت این موضوع و اصل آن در هیاهوی سیاست زدگی در کشور فراموش و کسی به دنبال ریشه یابی این معضل نرفت و امروز بعد از گذشت زمان شاهد بروز حوادثی در کشور هستیم که شایسته نظام و جمهوری اسلامی نیست.

 

گور خوابی فقط خوابیدن در قبرستان نیست به نوعی مرگ را زندگی کردن است و هر انسانی که امید به زندگی اش به صفر برسد اگر در برج هم زندگی کند زندگی گورخوابانه دارد و این فضا اگر تغییر نکند شاهد بروز اتفاقاتی در کشور هستیم.

 

در هفته های اخیر اعتراضات مردم در شهرهای مختلف با محوریت مشکلات اقتصادی صورت گرفت که لاشخورهای سیاسی با به اغتشاش کشیدن فضا مانع رسیدن پیام اعتراض مردم به مسئولان شدند.

 

اما تربت جام که به عنوان پایتخت وحدت در کشور شناخته می شود با توجه به تلفیقی بودنش و تحریک افراد سود جو هیچ گونه اعتراض و اغتشاش صورت نگرفت.

 

البته این سکوت دلیلش نداشتن اعتراض به عملکرد مدیران و ضعف برنامه ها نیست؛ دلیل آرامش در این منطقه مرزی، حفظ منافع جمهوری اسلامی و جلوگیری از نفوذ دشمن در این برهه حساس  است که رنج ها را تحمل می کنند.

 

تربت جام بیش از ۱۵ هزار بیکار دارد که تاکنون تلاش های انجام شده برای حل شدن این معظل راه به جایی نبرده است به طوری که شاهد هستیم افراد برای در آوردن لقمه نانی به هر کاری دست می زنند.

 

همیشه نیمه شب که در خیابان های شهر دور می زدیم آرامش سنگین بر خیابان ها حاکم بود و تاریکی زشتی ها را پوشانده بود که ناگهان می دیدی هاله ای نور از میان سطل های زباله دیده می شود وقتی دقت می کردیم می دیدیم انسان شریف سر در زباله دان کرده و برای آنکه شناسایی نشود رویش را پوشانده و به دنبال کسب یک لقمه نان از فروش ضایعات است.

آن زمان چند نفر در شب مشغول جمع آوری زباله های قابل بازیافت بودند و رقابت خیلی سنگین نبود وشرایط اقتصادی به مردم فشار نیاورده بود که بخواهند به عنوان یک شغل به این کار نگاه کنند.

 

اما چند وقت قبل شاهد بودیم که دیگر گرسنگی و بی پولی حتی مانع حفظ آبرو هم نشده و بدون پوشش و روز روشن برای کسب درآمد اقدام به جمع آوری زباله ها می کنند.

تفکیک زباله ها برای جان این افراد بسیار مضرر است و احتمال آسیب دیدن ها را بالا می برد ضمن اینکه همراه زباله ها مواد عفونی می تواند باعث ایجاد بیماری های مسری شود.

 

این مساله درناکی است که قلب انسان را آزار می دهد که در شهری که بیش از ۶۰۰ شهید تقدیم انقلاب و اسلام کرده است و همیشه در مرزها مقابل دشمن ایستاده اینک برخی مردمانش باید این گونه زیست کنند.

 

مسئولان اجرایی؛ می دانید شب که خوابیده اید در شهر شما عده ای به دنبال لقمه ای نان سر در زباله ها کرده اند و شما را چه شده که پشت میزهای گران و اتاق های مجلل فراموش کردید که امام خمینی می فرمود: «ولی نعمت ما مردم هستند».

 

انتهای پیام/