به گزارش صبح توس؛ کشف حجاب در ایران زمانی اتفاق افتاد که رضا شاه خائن، قانونی را در ۱۷ دی ۱۳۱۴ تصویب کرد که به موجب آن، زنان و دختران ایرانی از استفاده چادر و روسری منع شدند.

 

با توجه به اینکه حجاب برای بانوان مسلمان ایرانی حکم ریشه و فرهنگ، ملیت و مذهب آنان است، رضاخان با این اقدام نظامی خود به جنگ با اعتقادات و شعور زنان پرداخت.

 

مبارزه با حجاب بسیار گسترده شد و دامنه این اقدامات رضاخانی شهر های مختلف کشور را گرفت به گونه ای که روستاها نیز از گزند آژان ها و ماموران ژاندارمری در امان نبودند و نیروهای شهربانی و ژاندارمری  چادر را از سر زن ها می کشیدند و با چاقو و قیچی تکه تکه میکردند و یا چادرهایشان را آتش می زدند.

 

البته  دلیل این فعالیت ها از سوی مامورین رده پایین به علت برخوردهای سختی بود  که از طرف مافوق در صورت عدم رعایت دستورات انجام می شد.

 

سبقه دینی سبزوار باعث قیام علیه بی‌حجابی و تشدید مبارزات انقلابی شد

 

اما دهها سال بعد، روز هفدهم دیماه 1357، مصادف با سالروز ننگین کشف حجاب، 5000 نفر از بانوان سبزواری درحالی که تصاویر شهدا را با خود حمل می کردند، تظاهرات خود را علیه این اقدام ننگین از مدرسه علمیه مکتب النرجس سلام الله علیها آغاز کردند.

 

در این راهپیمایی، در حالی که پیشاپیش بانوان، روحانیون قرار داشتند، پلاکاردهایی با جملات مختلف از جمله «هفده دی، سالروز اسارت زنان بود نه آزادی آنان»، «کشف حجاب یعنی آغاز نابودی ارزش زنان» و غیره در دست آنها دیده میشد.

 

بانوان با حرکت در خیابان پهلوی (خیابان اسدآبادی کنونی) و خیابان کاشفی، وارد خیابان بیهق شدند و در مقابل مسجد جامع بر زمین نشستند.

 

در آن زمان طبق برنامه ریزی صورت گرفته، یکی از روحانیون درباره حکومت اسلامی و کشتار مردم در شهرهای کشور سخن گفت و سپس آخرین اطلاعیه امام خمینی مبنی بر غیر قانونی بودن حکومت شاپور بختیار را قرائت کرد.

 

با پایان سخنرانی تظاهرات بانوان پایان یافت و این راهپیمایی باعث شدتا  مبارزات انقلابی مردم سبزوار علیه رژیم ستمشاهی شدت بیشتری پیدا کند

 

انتهای پیام/