به گزارش صبح توس؛ شهر مرزي باجگيران، مرکز بخش "باجگيران" و از توابع  شهرستان قوچان است که در شمال شرقي خراسان رضوي و در سه کيلومتري مرز ايران و ترکمنستان و در فاصله 25 کيلومتري از پايتخت کشور ترکمنستان يعني عشق آباد قراردارد و از گذشته دروازه ورود به آسياي ميانه بوده است.

 

در آخرين سرشماري نفوس و مسکن در سال1395، اين شهر با 188 خانوار و 594 نفر جمعيت در ميان 72 شهر خراسان رضوي، کم جمعيت ترين شهر را به خود اختصاص داده است.

 

اين شهر مرزي از دوران قاجار به شهر تبديل شد؛ اما تاکنون در حسرت امکانات شهري مانده و در حال حاضر از کمترين امکانات و رفاه ممکن برخوردار است و باتوجه به اينکه ويترين نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران محسوب مي شود، براي توسعه و پيشرفت به حرکتي انقلابي و بنيادين از سوي مسئولين  نياز دارند.

 

وجه تسميه شهر باجگيران

 

در دوران قاجار و در زماني که گمرکات ايران در مرز شهر عشق آباد ترکمنستان به بلژيکي‌ها واگذار شد، گمرکي در روستاي بردر واقع در هشت کيلومتري غرب باجگيران ايجاد شد و اداره گمرکات با استخدام تفنگداراني اقدام به دريافت حق گمرک که در گذشته از آن به عنوان "باج" ياد مي شد، اقدام کرد و پس از آن محل گمرگ به نزديکترين نقطه به کشور ترکمنستان منتقل و به نام باجگيران  شهرت يافت.

 

اقتصاد باجگيران در کما

 

اولين اقدام مسئولين بعد از انقلاب در خصوص شکوفايي و رونق اين معبر حساس، احداث ساختمان بازارچه مشترک مرزي ايران و ترکمنستان بود که عمليات عمراني آن با تامين اعتبار از سوي استانداري خراسان در سال 1370 آغاز و پس از پايان عمليات ساختماني در سال 1374، با حضور وزراي خارجه وقت ايران و ترکمنستان در سال 75 افتتاح شد.

 

با احداث اين بازارچه وضعيت اقتصادي باجگيران کمي بهتر شد؛ اما طي سال هاي گذشته و با تصميمات دولت ترکمنستان در منع واردات برخي کالاها به بهانه هاي مختلف، وضعيت اقتصادي اين شهر دچار بحران شد و اين مساله بيش از بازارچه، گمرک باجگيران را نیز تحت تاثير قرار دارد.

 

دليل اصلي اين موضوع محدوديت گمرک ترکمنستان در عبور روزانه کاميون از مرز باجگيران است به طوري که در حال حاضر روزانه تنها هشت کاميون با ظرفيت 20 تن کالا مي‌تواند از اين گمرک عبور کند و اين درحاليست که ظرفيت اين گمرک بسيار بيشتر از اين بوده و در گذشته روزانه حدود 300 کاميون و تريلي از اين مرز عبور مي کردند، هرچند که محدوديت عبور کاميون و حمل کالا در گمرکات سرخس و لطف آباد هم وجود دارد؛ اما به اندازه باجگيران نيست و ظرفيت پذيرش روزانه کاميون در اين دو مرز 250 کاميون است.

 

صدای ما به جایی نمی رسد

 

یکی از اهالی باجگیران در گفتگو با خبرنگار ما ضمن گلایه شدید از مشکلات و بی توجهی مسئولین به این شهر مرزی گفت: باتوجه به مهاجرت اهالی به دلیل مشکلات این شهر، تعداد دانش آموزان، سال به سال در حال کم شدن است و برخی به واسطه نبود دبیرستان نوبت دوم ترک تحصیل می کنند و برخی نیز به شهر مهاجرت می کنند و از سویی هزینه های مدرسه از جمله قبض آب و برق توسط اهالی تامین می شود و برای پایه اول تا ششم ابتدایی فقط دو معلم وجود دارد.

 

وی با اشاره به کیفیت پایین آب آشامیدنی در این شهر ادامه داد: آب آشامیدنی این شهر گاهی به قدری کُلر دارد که  به واسطه بوی نامطبوعش احساس تهوع به انسان دست می دهد و مقدار املاح آن نیز به شدت بالاست به طوری که در هر بار بیش از یک کیلو رسوب از کتری ها و سمارها خارج می کنیم و این در حالیست که پیش از این ارائه آب شرب کارتی نیز از سوی مسئولین مطرح شد؛ اما هیچوقت به سرانجام نرسید.

 

وی با انتقاد از عدم سکونت مسئولین در این شهر، نبود دندانپزشک و عدم وجود اماکن تفریحی و سرگرمی، گفت: مایه تاسف است که یک شهر مرزی که دارای گمرگ و بازارچه مرزی بوده و فقط 30 کیلومتر با مرز ترکمنستان فاصله دارد، در چنین وضعیتی قرار دارد.

 

باجگیران، مصداق محرومیت

 

اسکندر بهین پور، رئیس شورای شهر باجگیران در گفتگو با خبرنگار ما گفت: ساخت جاده مناسب از منطقه امامقلی تا باجگیران، عدم تکمیل روشنایی تونل باجگیران پس از گذشت هفت سال از افتتاح و نبود امکانات و سالن ورزشی بخشی از مطالبات چندین ساله اهالی باجگیران است که تاکنون اقدام عملی برای رفع آنها انجام نپذیرفته است.

 

وی با بیان اینکه باجگیران به گاز شهری متصل نیست و نفت سفید نیز به صورت کوپنی عرضه می شود که گاهی اوقات کمتر از نیاز شهروندان بوده و برخی افراد نفت سفید را به صورت آزاد و دو برابر قیمت خریداری می کنند، ادامه داد: بیکاری و مشکلات اقتصادی یکی از چالش های بزرگ این شهر است و پرداخت تسهیلات برای ایجاد اشتغال و کارآفرینی وضعیت خوبی ندارد و بیشتر وام هایی که پرداخت می شود، بهره های بانکی بالایی دارد.

 

وی با اشاره به کمرنگ شدن تجارت از طریق گمرگ باجگیران یادآور شد: در گذشته بیش از 300 کامیون و تریلی از گمرگ باجگیران به ترکمنستان وارد می شد؛ اما با اعمال محدودیت هایی از سوی ترکمنستان، روزانه کمتر از 10 کامیون با وزن کمتر از 20 تن از این مرز عبور می کند.

 

بهین پوربا انتقاد از عدم ساخت و تکمیل پمپ بنزین با گذشت چندین سال از وعده مسئولین، تصریح کرد: در حال حاضر 37 دانش آموز در مقطع ابتدایی و 40 دانش آموز در دوره اول دبیرستان دراین شهر تحصیل می کنند که با کمبود معلم مواجه بوده و به دلیل نبود مقطع متوسطه دوم، سال گذشته چهار خانواده برای ادامه تحصیل فرزندانشان از این شهر مهاجرت کردند.

 

باجگیران چشم انتظار نگاه ویژه مسئولین

 

وجود دره زیبای شمخال به عنوان یکی از زیباترین دره های ایران و همچنین دو منطقه حفاظت شده قرچغه و دربادام، این شهر را از نظر گردشگری به ویژه اکوتوریسم، به شهری کم نظیر تبدیل کرده است؛ اما این بخش نیز همچون حوزه تجارت و صادرات مورد غفلت و بی توجهی چندین ساله مسئولین قرار گرفته است که در صورت توجه ویژه می تواند این شهر را  در کمترین زمان ممکن به رشد و شکوفایی برساند.

 

انتهای پیام/