به گزارش صبح توس؛ امروزه یکی از مهم ­ترین چالش های علم پزشکی، درمان بیماری ­هایی همچون سرطان است که سالانه جان میلیون­ ها نفر را تهدید می کند.

 

پرتودرمانی و شیمی درمانی از جمله روش­ های درمانی جهت مقابله با این بیماری است که در زمره شیوه­ های تهاجمی بشمار می ­روند. از طرف دیگر با توجه به پیشرفت روزافزون روش­ های آشکارسازی تومورها و سلول­ های سرطانی لزوم طراحی تکنیک­ هایی که علاوه بر غیرتهاجمی بودن بتواند تومورهای بسیار کوچک را هدف درمان قرار دهد، مطرح شده است.

 

در این میان می­ توان به درمان فوتوداینامیک که از روش­ های تقریباً غیرتهاجمی و با عوارض جانبی کم می­ باشد، اشاره کرد. در این روش ابتدا مولکول­ های یک حساس کننده به سلول وارد می­ شود، سپس تابش نور در طول موج مناسبی از ناحیه مرئی انجام می­گیرد. درمان فوتوداینامیک از طریق تولید اکسیژن یگانه و رادیکال آزاد در اثر فرایندهای آپوپتوز و نکروز موجب مرگ سلول می شود.

 

نیاز اولیه در این گونه از درمان­ شامل یک حساس ­کننده نوری مناسب و مولکول اکسیژن است.

 

گرچه در این تکنیک تابش نور با طول موج مناسب ضرورت انجام درمان است؛ اما این طول موج بر حسب ماده حساس­ کننده متفاوت خواهدبود. همچنین جذب مؤثر حساس کننده ­های نوری توسط سلول­ های هدف از الزامات مهم موفقیت این روش است.   

 

در این میان نانو ذرات طلا به دلیل غیرسمی بودن و عدد اتمی بالا و توانایی انتقال حرارتی زیاد در بسیاری از مطالعات به عنوان عاملی مهم در تحویل هدفمند حساس کننده ­ها به بافت به کار رفته­ اند. شایان ذکر است نانوذرات طلا با سایز nm30جذب خوبی در بافت از خود نشان می­ دهند و در صورت باند شدن با دارو یا حساس­ کننده، موجب افزایش میزان جذب این فاکتورها در تومور یا بافت هدف شده و افزایش راندمان درمان فوتوداینامیک را به دنبال دارند.

 

نفیسه سبحانی

عضو هیئت علمی دانشکده علوم پزشکی نیشابور

 

انتهای پیام/