به گزارش صبح توس؛ نازنین زاغری کیست؟ تبعه ای ایرانی- انگلیسی که هفته هاست به سوژه ای برای رسانه های داخلی و بیگانه تبدیل شده است؛ خبرنگاری که با مقاصد جاسوسی وارد ایران شده و فروردین ماه 95 هنگامی که قصد خروج از کشور را داشت، بازداشت میشود.

 

او اوایل دهه 80 در برخی روزنامه های داخلی ایران فعالیت داشته و پس از خروج از ایران در لندن در رشته ارتباطات کارشناسی ارشد خود را میگیرد. پس از آن به قصد همکاری وارد موسسه تحقیقاتی ایران شناسی مربوط به دانشگاه SOAS میشود و پس از آشنایی با «ریچارد ردکلیف» با او که یکی از محققان حوزه‌ی خاورمیانه است و بارها به سرزمین‌های اشغالی و ایران سفر کرده، ازدواج و به واسطه همین ازدواج تابعیت انگلیس را دریافت می‌کند.

 

 

آموزش ترویج دموکراسی به شیوه‌ی غرب به رسانه های کشورهای در حال توسعه وظیفه‌ی موسسه ای(تامسون رویترز) بود که نازنین زاغری کارمند و نماینده‌ی آن در ایران بود.

 

نازنین به گفته همسرش سعی داشته هرسال به ایران سفر داشته باشد که البته این سفر چندین بار هم انجام می شود که در سفر آخر حین بازگشت به انگلستان در فرودگاه تهران باز داشت می شود و این تمام آن چیزی است که رسانه ها در مورد نازنین زاغری منتشر کرده‌اند.

 

اما نازنین زاغری کیست و چرا آزادی او تا این حد برای دولت انگلیس مهم است؟! آن قدر مهم که برای آزادی او چه کارها که نکرده و چه پیشنهادها که نداده اند. از بازگشت پول بلوکه شده‌ی 1500 تانک «چیفتِن» تا فرستادن وزیر خارجه‌ی بریتانیا به ایران.

 

در عکس های منتشر شده، او همیشه لبخند می‌زند، فرزندش را در آغوش دارد، سر بر شانه‌ی همسرش گذاشته و گاه حتی روسری بر سر دارد! این تصاویر القا کننده‌ی تصویری آرام از اوست که مادری دلسوز و همسری مهربان است؛ اما در پس این چهره‌ی به ظاهر آرام، یک عنصر نفوذی پنهان شده که هدفش آموزش جاسوسی و جریان سازی رسانه‌ای به خبرنگارانی است که در برنامه‌ی براندازی نرم نظام جمهوری اسلامی سازماندهی شده‌اند.

 

اما سوال اصلی این است که نازنین زاغری چه خدماتی به انگلیس داشته که برای آزادی اش چنین تلاش گسترده ای صورت می‌گیرد؟

 

گرچه اتهام جاسوسی نازنین زاغری قطعی است و پنج سال حبس برای چنین اتهامی حداقل مجازات است؛ اما از تلاش و غوغای رسانه‌ای وایکینگ‌ها هویداست که قطعا کاسه ای زیر نیم کاسه است و اهمیت آزادی او نه به خاطر خدماتش به انگلیس، بلکه به دلیل دانسته‌های او از انگلستان است که برملا شدن احتمالی آن، رسوایی بزرگتری برای دولت انگلستان در پی دارد.

 

در این میان شاید نازنین بهانه‌ای باشد برای اینکه انگلستان به سایر عوامل نفوذی و جاسوسی خود اعلام کند تا آخرین لحظه از آنن حمایت می کند و در صورت دستگیری در هر کجای دنیا برای ازادی‌شان تمام تلاشش را می‌کند از هزینه‌های سیاسی و رسانه‌ای تا مالی.

 

بلافاصله پس از بازداشت او تمام رسانه‌های غربی مخصوصا انگلیسی سعی دارند القاء کنند که زاغری فقط برای دیدار با خانواده خود به ایران سفر کرده؛ اما در یک اشتباه استراتژیک، وزیر امور خارجه‌ی انگلیس اعلام می‌کند تنها کاری که از نازنین زاغری سرزده، آموزش خبرنگاران بوده است و این‌گونه تشت رسوایی انگلیسی‌ها از بام افتاد.

 

گرچه وزیر امور خارجه‌ی انگلیس به اجبارِ دستگاه‌های دولتی اقرار به اشتباه خود می‌کند؛ اما بیان این نکته از زبان فردی مسوول در سیاست خارجی انگلستان، پایانی بر یاوه گویی‌های امپراطوری رسانه‌ای غرب درخصوص بیگناهی نازنین زاغری است.

 

در طول دوره‌ی بازداشت نازنین زاغری، رسانه‌ی دولتی انگلیس با قاطعیت تمام، همکاری وی با خود را تکذیب و دوره‌ی همکاری این جاسوس خبره را به سالها قبل، آن هم در بخش «خیریه» شبکه جهانی بی بی سی حواله داد(!)، مانند رویه‌ای ‌که در طول سالیان گذشته و پس از دستگیری مجرمان امنیتی و عوامل نفوذ؛ رسانه‌ها و مسئولان غربی با الصاق فرد دستگیر شده به فعالیت‌های بشردوستانه سعی در پنهان کردن هویت و ماموریت واقعی این افراد داشته‌اند و این، به تنهایی کافی است تا نشان دهد غربی‌ها چگونه با سوء استفاده از عنوان «فعال حقوق بشر» و «فعالیت‌های بشردوستانه» سعی در پیشبرد اهداف پلید خود علیه انقلاب و نفوذ در جمهوری اسلامی ایران دارند.

 

اما آنچه بیش از همه در این روزها به چشم می آید این است که با وجود تفرقه افکنی های انگلیس که سال‌هاست در مواجه با انقلاب اسلامی ایران در پیش گرفته و با وجود اثبات گناهکاری نازنین، چگونه است که دستگاه دیپلماسی اجازه طرح موضوع آزادی او در دیدار دو روزه وزیر خارجه انگلستان با مسئولان ایرانی را داده است؟!.

انتهای پیام/