به گزارش صبح توس؛ این روزها همه از حال و هوای زائر می‌گویند، زائری که کیلومترها رضا رضا کرده و گام‌های عاشقی به مشهدالرضا رسانده است.

 

همه از پای پیاده و راه دراز و آبله‌های سوزان می‌گویند؛ اما من می‌خواهم امروز از برای خادمان بگویم خادمانی از جنس آفتاب؛ آن‌هایی که در هر پست و مقامی که هستند، در هر جایگاه و منزلتی که قرار دارند لباس خادمی به تن کرده تا نوکری زائران کنند.

 

اینجا مشهدالرضاست؛ همان سرزمینی که آغوش خود را برای استقبال زائران همیشه باز دارد؛ همانجایی که همسایگانی از جنس آفتاب دارد؛ همسایگانی که رسم میزبانی را از مولا و سرورشان حضرت رضا(ع) آموخته‌اند و چه نیکو این رسم را در این ایام به جا می‌آورند.

 

خادمانی از جنس آفتاب

 

با گروهی از خادمان مجموعه «همسایه آفتاب» همراه می‌شوم تا جنس خدمتشان را گزارش کنم.

 

مسجد نورالمهدی یکی از مساجدی است که از مدت‌ها پیش محل دورهمی خادمان شده تا خود را برای میهمانی بزرگ آخر صفر آماده کنند.

 

چهارشنبه 24 آبان‌ماه پس از نماز مغرب و عشا خود را به مسجد می‌رسانم؛ دور تا دور مسجد خادمان حلقه زده‌اند و گروه گروه مشغول انجام خدمتی هستند؛ عده‌ای برنج و حبوبات تمیز می‌کنند؛ عده‌ای مشغول آماده‌سازی سیستم صوت و برنامه‌های فرهنگی هستند و عده‌ای دیگر ساماندهی گروه‌ها را انجام می‌دهند.

بلندگوی سمت آقایان نیز روشن است و فردی که گویا مدیر مجموعه است بر لزوم انجام دقیق برنامه‌ها تاکید می‌کند.

 

خادمان 3 شبانه‌روز در اختیار زائرند

 

قرار بعدی‌شان می‌شود روز پنجشنبه یک روز قبل از ورود کاروان‌های پیاده و اسکان آنان در مدارس. ساماندهی چند مدرسه در سطح شهر را به عهده گرفته و قرار است به مدت سه روز در این مدارس میزبان زائران رضا(ع) باشند.

 

به مدرسه المهدی می‌روم؛ مدرسه‌ای که قرار است یکی از محل‌های اسکان زائران باشد. عده‌ای در حال جارو کردن، عده‌ای مشغول مفروش‌کردن کلاس‌ها؛ عده‌ای آبدارخانه را آماده کرده و گروهی نیز فعالیت‌های فرهنگی را لیست می‌کنند.

 

لباس خدمت بر قامت دانش‌آموز و دانشجو

 

به میانشان می‌روم. دختر نوجوانی که در حال آماده‌سازی کامپیوتر و سیستم صوت است به خبرنگار صبح توس می‌گوید: برای سومین سال است که با مجموعه همسایه آفتاب در لباس خادم همکاری می‌کند.

 

وی با ابراز خرسندی از حضور در کنار خادمان زائران پیاده، عنوان می‌کند: سال اول همراه خواهرم با این گروه همراه شدم؛ اطلاعات خاصی نداشتم؛ همینطور آمدم؛ اما این حضور برای من آنقدر دلچسب بود که با خود عهد کردم تا هر سال بیایم.

 

دختر جوان ادامه می‌دهد: حس و حالی که اینجاست وصف شدنی نیست. شور خاصی دارد. لحظه‌ای که زائران گروه گروه به مدرسه می‌آیند و آن هنگام که باز می‌گردند اوج این شور است. وقتی می‌آیند همه خادمان از شوق می‌گریند و وقتی می‌روند نیز اشک دلتنگی می‌ریزد.

 

یکی از بانوان خادم در بخش انبار به خبرنگار صبح توس می‌گوید: من سال‌های سال است که ایام پایانی ماه صفر خادم زوار حضرت رضا (ع) هستم.

 

وی به بیان خاطره‌ای می‌پردازد و می‌گوید: دو سال پیش من به دلیل مشکلی که برایم پیش آمد نتوانستم خود را به گروه خادمان برسانم و بسیار از این مسئله ناراحت بودم. همان شب خواب دیدم در مسجد محله‌مان که به نام امام رضا (ع) است عده بسیاری جمع شده‌اند و اسامی خادمین زائران پیاده و تمام افرادی که به نوعی برای حضرت رضا(ع) مجلسی برپا کرده‌اند، لیست می‌کنند و نام من و بانوان این مجموعه در آن لیست بود که در پایان لیست نوشته شده بود: تمامی این اسامی در لوحی نزد ما محفوظ است.

 

همانطور که اشک می‌ریزد به من می‌گوید هر طور شده خود را هر سال به این کاروان می‌رسانم.

 

زائر سیستانی که خود را به صف خدام می‌رساند

 

یکی از بانوانی که مامور به انجام فعالیت‌ در آبدارخانه است به خبرنگار صبح توس می‌گوید: من ساکن استان سیستان و بلوچستان هستم؛ خواهرم ساکن مشهد است. سه سال پیش که خواهرم خادم این مجموعه شد به او گفتم من نیز دوست دارم در این ایام که شهادت امام رضا(ع) است و مشهد هستم همراه شما به زائران پیاده خدمت کنم که خواهرم پس از صحبت با مدیر مجموعه به من گفت می‌توانم همراه آنان باشم.

 

وی ادامه داد: از آن سال تا به امروز من هر سال در این ایام خود را به مشهد می‌رسانم تا نوکر زائران حضرت رضا(ع) باشم و این مسئله بسیار برای من خوشایند است و خدا را شاکرم که این توفیق نیز امسال به من داده شد.

خانم جوانی که مشغول شستن استکان‌های چای است به خبرنگار صبح توس می‌گوید: بار دومیست که افتخار خادمی زوار پیاده حضرت رضا(ع) را دارم.

 

خادمی پست و مقام نمی‌شناسد

 

وی خود را مدیر مدرسه معرفی می‌کند و می‌گوید: افتخار خدمت برای زائران امام هشتم پست و مقام نمی‌شناسد و هر کس در هر موقعیت و جایگاهی که قرار دارد باعث افتخارش است که لباس نوکری امام رضا (ع) را به تن داشته باشد.

 

زن جوان در حالی که کودکی در بغل دارد، به خبرنگار صبح توس، می‌گوید: از زمانی که مجرد بودم برای خدمت به زائران پیاده می‌آمدم الان ازدواج کرده و صاحب یک فرزند هستم و خدا را شکر می‌کنم که امسال نیز با وجود فرزند کوچک این توفیق به من داده شده است.

 

خادمانی که خانوادگی خدمت می‌کنند

 

وی ادامه می‌دهد: همسرم نیز در بخش آقایان مشغول به فعالیت است و من در مواقع ضروری می‌توانم کودکم را به پدرش بسپارم.

 

یکی از خادمان پرستار نیز به خبرنگار صبح توس می‌گوید: وقتی زائر از راه می‌رسد ما پرستاران به مددشان رفته؛ پاهایشان را ماساژ می‌دهیم و زخم‌های کف پا را درمان می‌کنیم.

 

وی بیان می‌کند: آن لحظه که پای پیرزن زائر و خاک کف پایش را می‌بینم اشک در چشمانم حلقه می‌زند که چه قدرتی می‌تواند در پاهای این زن سالخورده جمع شده باشد و او را کیلومترها راه به مشهد بکشاند.

 

معجزه عشق چه‌ها می‌کند؟

 

وی ادامه می‌دهد: باورکردنی نیست که یک فرد سالخورده با بیماری دیابت و فشار خون و کمردرد بتواند مسیر به این دوری را پای پیاده طی کند و این قطعا همان معجزه عشق است که می‌گویند.

 

مرد جوانی گوشه‌ای از حیاط مدرسه مشغول راه‌اندازی چرخ خیاطی‌ است؛ به سراغش می‌روم تا بدانم او به چه انگیزه‌ای و برای چه خدمتی آمده است.

واکس کفش را روی میز می‌گذارد و می‌گوید: قرار است کفش‌ها و لباس‌های زائران را که دچار پارگی شده است ترمیم کند و در صورت لزوم واکس بزند.

 

اینجا باید طلبیده شوی

 

وی خاطرنشان می‌کند: بار اول که پیشنهاد این کار را به من دادند خیلی تمایل نداشتم اما شب در خواب دیدم در حرم امام رضا(ع) کفش‌های زائران را واکس می‌زنم؛ همین شد که بلافاصله با مدیر گروه صحبتم کردم و خود را به صف خدام رساندم.

 

مدیر بخش بانوان در گفت‌وگو با خبرنگار صبح توس، اظهار می‌کند: بانوانی که این چند روز به میزبانی زوار حضرت رضا(ع) مشغول هستند با توجه به توانایی‌هایی که دارند خدمات این چند روز را انجام می‌دهند.

 

وی با اشاره به توانمندی‌های خادمان، تصریح می‌کند: نیروهای داوطلب ما از دانش‌آموز و دانشجو گرفته تا دکتر و مهندس و خانم‌های خانه‌دار هستند که اغلبشان این سه روز به صورت شبانه‌روز در خدمت زوار هستند.

 

محمدرضا رمضانیان، مدیر مجموعه همسایه آفتاب با بیان اینکه فعالیت این مجموعه از 14سال پیش شروع شده است، اظهار می‌کند: بسیاری از خادمان این مجموعه دانشجویان رشته مهندسی عمران دانشگاه آزاد واحد کاشمر هستند که در ابتدا هیئت بودند و پس از مدتی پای کارهای فرهنگی به مجموعه باز شد.

 

وی بیان می‌کند: ورود به عرصه خدمت به زائران امام هشتم(ع) که هر سال در دهه آخر صفر با پای پیاده به مشهد می‌آیند، ما را وارد وادی کارهای خیّرانه کرد و خدمت به زوار و نیازمندان بزرگترین دغدغه اعضای مجموعه شد.

 

مدیر مجموعه همسایه آفتاب خاطرنشان می‌کند: همه ساله شاهد هستیم که خیل عظیمی از عاشقان امام هشتم(ع) با پای پیاده سر به طریق عشق می‌نهند و فرسنگها راه را، به عشق آن امام همام، می‌پیمایند.

 

وی ادامه می‌دهد: این جماعت عظیم از استان‌های خراسان شمالی و جنوبی، گلستان، کرمان، تهران و مابقی شهرستان‌ها بوده که بعضا تا 15 روز به شوق رسیدن به معشوقشان پیاده روی می‌کنند.

 

رمضانیان تصریح می‌کند: به طبع این حرکت عظیم فرهنگی، مجاوران و خادمان امام مهربانی، پذیرایی و اسکان از این کبوتران پیاده را مشتاقانه و از سر عشق و ارادت انجام می‌دهند.

 

وی خاطرنشان می‌کند: در این بزم بزرگ عشاق گروهی از دانشجویان، فارغ التحصیلان، مهندسین، اساتید و پزشکان و کسبه چند سالی است که کمر همت بستند تا آنچه دارند را از این زائران عاشق دریغ نکنند.

 

گزارش: سارا آویشی

 

انتهای پیام/