به گزارش صبح توس؛به گزارش صبح توس؛ امروزه پویانمایی نه تنها به عنوان یک صنعت درآمد زا، بلکه به عنوان نماد یک تفکر و فرهنگ در دنیا نقش بسیاری دارد؛ چراکه مخاطب آثار پویانمایی اکثر اوقات کودکان هستند و این کودکان اند که نسل فردا را تشکیل می دهند. 

 

تربیت نسل فردا یکی از دغدغه های مهم بشر امروز است همین نیاز باعث شده تا حوزه علمیه به این عرصه ورود پیدا و گروهی از حوزویان را در قالب گروه «نما» برای صنعت پویانمایی تربیت کنند به همین مناسبت به سراغ حجت الاسلام  سید علی پور حسینی، کار گردان پویانمایی جنگ افسانه ها و مسئول این گروه رفته ایم و گفتگو در این زمینه انجام داده ایم که مشروح این گفتگو را در زیر مشاهد می کنید.

صبح توس: در رابطه با فعالیت های حوزه علمیه در زمینه پویانمایی توضیح دهید؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: با توجه به نیاز حوزه، گروه «نما» فعالیت خودش را از سال 77 آغاز کرد. مجموعه «نما» شاکله اش از دو بخش «نقاشی متحرک اسلامی» و «نقاشی متحرک ایرانی» تشکیل شده است که نقاشی متحرک اسلامی زیر نظر محسن رضوانی و نقاشی متحرک ایرانی زیر نظر کمال دشتی فعالیت می کند.

 

 با وجودی که منابع فکری این گروه را حوزه تامین می کند؛ اما ردیف بودجه ای، در حوزه برای این گروه تعریف نشده است و ما منابع مالی خود را از طریق بخش خصوصی و سرمایه گذاری روی کارهایمان تامین می کنیم.

 

گروه «نما» با سند چشم انداز کار خود را آغاز کرد

 

صبح توس: از چه زمانی «نما» فعالیت خود را آغاز کرد؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: از همان آغاز فعالیت این گروه، یک سند بیست ساله برای خود طراحی کردیم که در 10 سال اول آن، تمام تمرکز روی پژوهش و آموزش بود و طبق برنامه ریزی  انجام شده در این 10 سال هیچ تولیدی نداشتیم. در 10 سال دوم که از سال 87 آغاز شد طبق سند چشم انداز ضمن ادامه تحقیق و پژوهش به دنبال خروجی در سه قالب نوشتاری، تصویری و نرم افزاری نیز بودیم از آن زمان(سال87) تاکنون 54 مجموعه پویانماییی تولید کرده ایم که آخرین کار ما مجموعه هفت قسمتی با عنوان «رستم دستان» است که داستان آن در خصوص هفتخوان رستم است.

خداوند هم از هنر، برای بیان مفاهیم استفاده کرد

 

صبح توس: چه اتفاقی افتاد که حوزه احساس کرد باید به بحث پویانمایی ورود پیدا کند؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: من یک سوال دارم چرا قرآن فصاحت و بلاغت را به عنوان معجزه انتخاب کرد؟ چرا مثل حضرت عیسی و موسی از معجزه های آنی استفاده نکردند، بلکه معجزه جاودانه آنان در هنر فصاحت و بلاغت پایه گذاری شده است؟ چون هنر ابرازی است قدرتمند که تاثیر گذارتر از بقیه ابزارها است. هنر در هر زمانه ای بستری دارد و در عصر امروز در اوج این بسترهای هنری، هنرسینما یا هنرهفتم در قله قرار دارد. 

 

به تعبیر ساده تر چنانچه بخواهیم در این زمان معجزه ای برای دیگری تعریف کنیم باید به بحث سینما ورود پیدا کنیم. شما در قالب سینما می توانید از تکنیک های مختلف استفاده تا تفکر خود را بیان کنید؛ اما در اوج این هنر پویانمای است. شما اگر کشورهایی که مهد صنعت سینما هستند را نگاه کنید می بینید سمت و سوی فعالیتهایشان درحال حرکت به سمت حوزه پویانمایی است؛ چراکه پویانمایی می توان هر تصویری ایجاد و به آن بُعد واقعیت داد و از تخیل دربیاورد و در مقابل چشم مردم قرار دهد.

 

چنانچه شما این موضوع را در نظر داشته باشید که به فرموده امام صادق (ع)  «هر عالمی باید عالم زمانه خودش باشد»؛ یکی از رسالتهایی که روی دوش حوزویان قرار می گیرد این است که گام به گام نیاز طبق خواسته مخاطب امروزشان قدم بردارد و حقیقت بستر هنر، یک قالبی است که می توان ظرف مفاهیم دینی را دراین قالب پایه گذاری و به مخاطبان انتقال داد.

مفاهیم در لایه های زیرین پویانمایی باید نهفته باشد

 

صبح توس: «نما» هدفش بیشتر ساخت انمیشن هایی با زمینه تاریخی- مذهبی است؟ یا اینکه به دنبال انتقال مفاهیم هستید؟ 

 

حجت الاسلام پور حسینی: در سوال قبل عنوان کردم ما دو گروه داریم که هر کدام به صورت مستقل در حال فعالیت هستند.

 

در بخش «نقاشی متحرک ایرانی» در لایه رویه و مستقیم داستانهای ایرانی مطرح است که ملیت و هویت ملی مخاطب ایرانی مورد توجه است و مخاطب اصلی این بخش بچه های ایران زمین هستند و بخش دیگر(نقاشی متحرک اسلامی) است که با همان رویکردهای دینی و مذهبی فعالیتهایش را جلو می برد.

 

بعضی از موضوعات نیاز ندارند در لایه دوم و سوم مفاهیم بیان شود ازجمله پویانمایی هایی که تاریخ اسلام را بیان می کنند؛ اما بعضی از مفاهیم، مثل مفاهیم اخلاقی را نمی شود مستقیم بیان کرد باید در لایه های زیرین و غیر مستقیم در پویانمایی گنجانده شود؛ چراکه چنانچه مستقیم بیان شود حالت نصحیت به خود می گیرد و مخاطب آن را نمی پذیرد و حتی گاهی ممکن است آن را پس بزند.

 

اگر بتوانیم در لایه دوم و با یک پوشش جذاب مفاهیم را به مخاطب ارائه دهیم مخاطب بیشتر آن را می پذیرد و تاثیر گذاریش بیشتر است، بنابراین از این جهت است موضوعاتی در دستور کار ما قرار می گیرد، که شاید گاهی این سوال برای برخی از ما پیش بیاید که چرا ما به سراغ این موضوعات رفته ایم درحالی که مفاهیم را در لایه زیرین داستان و به صورت غیر مستقیم به مخاطب القا می شود. این شیوه و این قالب بهترین روش برای انتقال مفاهیم به مخاطب است.

 

وقتی مخاطب ما هویت ایرانی دارد از این هویت ایرانی لذت می برد و حُب به وطن باعث می شود به این کار دل بدهد در حالی که مفاهیم اخلاقی در لایه پنهان داستان نیز نهفته است. همین پویانمایی «رستم دستان» اشاره شد قالب مبارزه هفت خوان رستم دستان است که در آن مفاهیم مهم اخلاقی به مخاطب که گروه سنی کودک است مثلا گفت سلام کردن را به آموزش دهیم اگربخواهیم با پند و اندرز به کودک چیزی را بفهمانیم او نمی پذیرید؛ اما اگر آن را در قالب یک موضوع اکشن به او ارائه دهیم مخاطب که کودک است بیشتر می پذیرد. ما در این پویانمایی هم هویت ملی و هم مفاهیم اسلامی را به او آموزش داده ایم.

10 سال آموزش تخصصی پویانمایی برای حوزویان گروه «نما»

 

صبح توس: پویانمایی یک کار تخصصی است برای اینکه گروه شما که از حوزیان هستند به این تخصص مسلط شوند چه اقداماتی انجام دادید؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: صفر تا صد کار تولید انیمیمشن در گروه نما طراحی و اجرا می شود و این امکان پذیر نبود مگراینکه با آموزش تخصصی دوره های پویانماییی. ما در 10 سال اول هیچ تولیدی نداشتیم؛ چراکه درحال آموزش و پژوهش بودیم و نمی خواستیم در این 10 سال تولید پویانمایی داشته باشیم.

 

با آموزشهایی که به افراد گروه داده ایم تقریبا به تمام بخش های پویانمایی مسلط هستند.

پتانسیل صنعت پویانمایی هنوز برای متدینین و روحانیت کشف نشده  

 

صبح توس: به نظر می رسد عده ای نمی خواستند و نمی خواهند این ابزار قدرتمند در حوزه و بین طلاب رایج شود برای همین سعی کردند بین روحانیت و هنر هفتم جدایی بیاندازند نظر شما چیست؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: بله درست؛ اما به نظر من این سوال شما فقط شامل مقرضان نمی شود من این افراد را به سه دست تقسیم می کنم که یک دسته همان گروه مقرضان هستند؛ اما آسیبی که ما می خوریم از دو دسته دیگر است.

 

یکی از دسته هایی که ما از آنها ضربه می خوریم دوستان ناآگاه هستند یعنی به تعبیر شهید مطهری، کمر امیرالمومنین را دو عده شکستند یکی دوستان جاهل و دیگری دشمنان زیرک.

 

اگر شما به سراغ افراد متدین جامعه بروید و از آنها درباره ظرفیت و پتاسیل پویانمایی و اینکه پویانمایی چه خدماتی را به بشر و دین می تواند عرضه کند بپرسید می بینید این افراد ظرفیت و پتاسیل این بخش را نشناخته اند؛ چراکه این معدن طلا هنوز کشف نشده است و تنها چیزی که از این هنر می داند بد بویی و سیاهی آن است در حالی می توان محصولات مختلفی از پویانمایی تولید کرد.

 

پس مسئله ای که ما با آن مواجهه هستیم نشناختن این پتاسیل توسط جامعه متدین و روحانیت است که باعث شده سراغ این هنر کمتر برویم.

 

مسئله بعدی عوام مردم هستند که نتوانسته اند ارتباطی با قشر دینی برقرار کند یعنی احساس می کنند حوزیان فعالیتهایشان محدود است به یک سری سخنرانی که در به سری از زمان های خاص محدود می شود و قشر روحانی یک جمع محدود را شامل می شود که خودشان با خودشان در ارتباط اند و نمی توانند نقشی در زندگی عام مردم داشته باشند که این ذهنیت درست نیست.

 

و این موضوع برای عام مردم تببین نشده که جامعه روحانیت جامعه بسیار وسیعی است و پتاسیل بسیاری دارد و هنرمندان ما هم پتاسیل هنری و داستانی دین را نشناخته اند به عنوان مثال حضرت خضر جزو پیامبرانی است که هنوز زنده است و در آخر زمان با امام زمان ظهور می کند، او تنها پیامبری است که تمام پیامبران بعد از خودش را دیده است و اتفاقات زیادی برای او افتاده که بعضی از آنها در قرآن ذکر شده است یا داستان هاروت و ماروت دو فرشته ای که به زمین آمدند تا به انسان ها در مقابل سحر و جادوی منفی سحر مقابله را یاد بدهند اینها داستانهای هستند که قابلیت پویانمایی شدن را دارند؛ اما متاسفانه کمتر کسانی که در صنعت پویانمایی کار می کند این بستر را شناخته و به سراغ آن رفته اند.

توان جهانی داریم؛ اما همت جهانی نداریم

 

صبح توس: سطح کاری شما چقدر به استاندار کارهای پویانماییی نزدیک است و نظر اساتید فن درباره کارهای شما چیست؟

 

حجت الاسلام پور حسینی: فعالیتهای ما بر اساس سند چشم انداز است که سال گذشته، در آستانه پایان چشم انداز 20 ساله اول، از سند چشم انداز 20 ساله دوم رو نمایی کردیم که افق این سند سال 1414 است.

 

طبق سند 20 ساله اول ما مثل دانش آموزی هستیم و جایی برای عرض اندام نداریم و تا سال 98 بیشترین تمرکزمان روی آموزش و کسب علم و تجربه است؛ اما با این وجود کارهایی که در 10 سال دوم تولید شده به قدری قوت دارد که ما توانستیم هم داخل کشور را تامین کنیم هم خارج از ایران؛ به طوری که در حال حاضر از کشورهای عراق، سوریه، لبنان و دیگر کشورها و حتی کشورهای جنگ زده که قدرت سرمایه گذاری ندارند سفارش داریم؛ چراکه کیفیت کارهای ما به قدری بوده است که آنها به ما اعتماد کرده اند و اساتید صاحب فن هم همیشه مشوق ما بوده اند و تقدیرهای شده نشان می دهد ما زودتر از چشم انداز به چیزهای که می خواستیم دست پیدا کردیم.

 

چنانچه شما حوزه صنعت پویانمایی را رصد کنید متوجه می شوید همان مقدار که سرمایه گذاری می شود نتیجه می گیریم، بنابراین کار خوب نیازمند سرمایه گذاری متناسب با آن است. به طور مثال نمی شود به همان میزان که هزینه برای شکرستان شده است، برای ساخت اثری در سطح پویانمایی « داستان اسباب بازی ها» داشته باشیم.

 

بنابراین توان تولید پویانمایی در سطح جهانی را داریم و نمونه این تولیدات را می توان در جشنواره فجر و در پویانمایی هایی مانند «فهرست مقدس» و «درمسیر باران» و غیره دید؛ اما نکته ای که وجود دارد برای تولید پویانمایی جهانی نیاز به یک همت جهانی داریم.

 

برای اینکه صنعت پویانمایی داشته باشیم باید همه چیزش باهم جلو بیاید یعنی سیاست گذار، سرمایه گذار، تولید کننده و مردم پای کار باشند تا یک کار جهانی تولید شود تا چرخ این صنعت به درستی بچرخد.

 

گفتگو از نفیسه سلیمانیان

 

انتهای پیام/