رضا آرمانیان- تعلیم به‌وسیله قلم یکی از اوصاف خالق بی‌همتاست که می‌فرماید: اقرأ و ربّک الأکرم. الذی علّم بالقلم.(سوره علق، ایات 4 ـ 3) صفت والایی که برخی زمین‌نشینان نیز مفتخر به آن شده ونشان زیبای اهل‌قلم را بر سینه هاشان استوار و نور هدایتش را افتخار روزگارشان کرده‌اند.

هرچند هستند اندک قلم‌به‌دستانی که عهد با دنیا و دنیاپرستان بسته و نور هدایت قلم‌هایشان را به شب‌های تاریک شیطان‌پرستان سپرده‌اند اما هنوز غالباست تعداد آن‌هایی که ارزش و اهمیت جایگاه و موقعیتشان را آن‌چنان‌که شایسته و بایسته است می‌دانند.

قلم‌هایی که با آهنگ اسلام و ملودی‌های زیبای برخاسته از فطرت والای انسانی نقش‌های ماندگار و کلمات پرمعنا را بر دفتر تاریخ ثبت می‌کنند و متعهدانه، راه کمال را پیموده و در پتو حقیقت هستی گام برمی‌دارند و می‌کوشند تا علم و معرفت را در خود نهفته دارند و با بصیرتی برگرفته از اسلام ناب تاروپود کلمات را در هم منقش می‌کنند همان‌هایی هستند که به پرتو نور «عین‌الله» جهان را می‌نگرند و به زیور «لسان الله» مزین شده و به الهام «سمع الله» می‌شنوند تا درنهایت تبدیل شوند به قلم‌هایی که برتر از برترین بندگان خدا یعنی خون پاک شهدا شوند و مفتخر به «مداد العلما من دما الشهداء.»

قلم آمد تا علم را به اسارت درآورد و مانع از به فنا رفتن تاریخ شود انسانیت را جهان‌شمول کند و نابخردی‌ها را به گوشه همیشه تاریخ بسپارد و چه حیف اگر قدر این نعمت را ندانستیم وندانیم.

خوشا آنان که قلم‌هایشان نفس مسیحایی دارد و روحشان هنوز قدسی بودن را بهترین گزینه برای خدمت به بندگان خدا می‌داند و چه حیف می‌شود که قلم‌هایی به اسارت شیطان درآید و دل درگرو شیطان بسپارد.

انتهای پیام/