به گزارش صبح توس؛ مجلس سنای آمریکا با ۹۸ رأی طرح تشدید تحریمها علیه ایران را تصویب کرد که این طرح پس از مدتی باید به امضاء رئیس جمهور آمریکا برسد. این طرح با نقض فاحش برجام(به طور خاص بندهای ۲۶ و ۲۹ برجام) خواستار اعمال تحریم‌هایی جدید علیه ایران به ‌بهانه برنامه موشکی، انتقال تسلیحات،  حمایت از گروه‌های مقاومت (که واشنگتن آنها را تروریستی می‌داند) و نقض ادعایی حقوق بشری است. آمریکا درصدد است تا با تصویب این طرح و اجرای سیاستهای “دست دراز” در منطقه، ایران را محدود نماید.

طرح جدید سناتورها در صورت تبدیل شدن به قانون، تحریم‌های غیرهسته‌ای علیه ایران را افزایش می‌دهد و تحریم‌های موشکی بالستیک که اشخاص دخیل در برنامه موشکی را مورد تحریم قرار می‌دهد.
در پیشنهاد نمایندگان سنا تحریم‌های جدید علیه تروریسم یکی دیگر از محورها است. بر این اساس و برای اولین بار تحریم‌های مرتبط با تروریسم را علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعمال  می‌کند و بطور مشخص قوانینی علیه افرادی تدوین می‌کند که در حال حاضر به بهانه حمایت ادعایی ایران از «تروریسم» تحریم هستند. این قانون رئیس‌جمهور آمریکا را ملزم می‌کند به فاصله حداکثر ۹۰ روز بعد از اجرایی شدن، تحریم‌هایی را علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و اشخاص خارجی که جزو مقام‌ها، مأموران یا وابستگان این سازمان هستند، اعمال کند.
موضوع دیگر در این مصوبه، اجرای تحریم تسلیحاتی است که رئیس‌جمهور آمریکا را ملزم می‌سازد تا دارایی افراد و نهادهای درگیر در فعالیت‌های خاص مرتبط با تأمین، فروش و یا انتقال تسلیحات منع شده و مواد مرتبط به ایران را توقیف کند.

براساس آنچه از سوی دولتمردان و رسانه‌های به ظاهر حامی دولت ادعا شده بود، قرار بود طبق برجام نه تنها تحریمهای قبلی علیه ایران لغو شود بلکه تحریم جدیدی نیز علیه کشورمان تصویب نشود اما همه چیز برعکس است و نه تنها تحریمهای قبلی (حتی هسته ای؛ مانند تحریم U_turn) سرجای خود باقی مانده بلکه تحریمهای بی‌سابقه؛ شدید و جدیدی در عصر پسابرجام علیه ایران تصویب میشود، با این تفاوت که دیگر بخش زیادی از توان هسته‌ای را از دست داده ایم و همزمان تحریم هم میشویم.

ضمن این که دشمنى آمریکا با ملت ایران و با جمهورى اسلامى اصلاً حول محور هسته‌اى نیست و این تنها یک بهانه است.

 

شعارهای برجامی دولت از ادعا تا واقعیت

دولت روحانی از ابتدای کارش، شعار تخصص گرایی و استفاده از نیروهای ذبده و ورزیده را در عرصه دیپلماسی داده است. حتی در جایی مقامات دولت یازدهم و رسانه‌های حامی دولت همواره تاکید داشتند که دیپلماسی جای بیانیه خواندن نیست و ادعاهای بزرگی همچون اینکه «باید با تخصص و تجربه با جهان صحبت کرد» و «اولویت دولت یازدهم، تعامل گرایی،عقلانیت و تنش زدایی با جهان است» را مطرح کردند.

اما امروز دولتی ها تحقیر و ابزار بازیچه عده ای سناتور مداخله گر که چندان با واقعیتهای اجتماعی جامعه ایران آشنایی نداردند شده‌اند، کسانی که تا دیروز برای پیروزی و جشن برجام، مردم را به فرودگاه فرا می‌خواندند امروز به دنبال پوشش ضعف ها و دوری از رسانه‌ها هستند و کمتر از برجام در رسانه ها سخن می گویند.

به هر تقدیر، ناشی گری در دیپلماسی توسط مقامات دولت یازدهم موجب تحریم، تحقیر و تهدید علیه منافع کشورمان شد. تحریم‌های بی‌سابقه آمریکا علیه ایران، یکی از میوه‌های برجام و نتیجه دیپلماسی انفعالی دولت یازدهم با ژست تنش زدایی است.

در حقیقت باید گفت، برجام به خط پایان رسید، چرا که همین تحریم‌های ضدایرانی و افزایش فشار، تهدید، تحقیر و توهین تداعی کننده مهر ابطالی بر پایان برجام است و تحریم‌های ضدایرانی، یکی از نتایج خسارت محض برجام است.

انتهای پیام/