به گزارش صبح توس؛ آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی شامگاه پنج‌شنبه در مراسم شب قدر بیست و یکم ماه مبارک رمضان در مهدیه مشهد، اظهار کرد: نکته قابل‌توجه در مقام دلدادگی مولا(ع)، مساله علی‌ستیزی است و وقتی وجود مولا را با تمام شخصیت‌های برجسته و رجال تاریخ مقایسه می‌کنیم، عداوت و دشمنی با امیرالمؤمنین کم‌نظیر است.

وی با بیان اینکه نکته قابل‌توجه در مقام دلدادگی مولا(ع)، مساله علی‌ستیزی است، ادامه داد: وقتی وجود مولا را با تمام شخصیت‌های برجسته و رجال تاریخ مقایسه می‌کنیم، عداوت و دشمنی با امیرالمؤمنین کم‌نظیر است.

آیت‌الله علم‌الهدی با طرح این سؤال که چرا وجود اقدس امیرالمؤمنین(ع) در تمام طول عمر در ستیز ناجوانمردانه دشمنان خدا قرار گفت، عنوان کرد: اگر امام علی(ع) در سقیفه بنی ساعده به‌عنوان نقطه هدفی توطئه انحراف امت اسلام از خط امامت قرار نمی‌گرفت، شاید این انحراف با این عمق و شدت در جریان امامت به وجود نمی‌آمد.

وی با بیان اینکه ریش علی‌ستیزی آن روز ریشه در پیغمبر‌ستیزی دارد، خاطرنشان کرد: وقتی بنا شد عنصر و جریانی به‌عنوان وابستگی به اسلام و دین موردتهاجم قرار گرفت، کم‌کم تهاجم به او در یک جامعه لائیک و بی‌دین صورت ارزشی پیدا می‌کند به‌نحوی‌که هرکس به او حمله، اهانت و دشمنی پیدا کرد، در میان قشر لائیک و غیر متدین دارای جلوه می‌شود.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با تأکید بر اینکه بسیاری برای جلب نظر بدنه اجتماعی لائیک تلاش می‌کنند، گفت: بسیاری افراد هستند که با اشخاص عناد و عداوت ندارند اما به خاطر اینکه در یک جامعه و بدنه اجتماعی جریان بی‌دین و غیر ارزشی موقعیت پیدا کنند، تظاهر به عداوت با عنصر دینی می‌کنند.

وی با بیان اینکه در زمان پیامبر نیز چنین فضایی ایجادشده بود،خاطرنشان کرد: در آن زمان جامعه عرب به دو بخش تقسیم‌شده بود که یک بخش را جریان‌های آسیب‌پذیر، انسان‌های ناتوان و ضعیف از نظر اقتصادی گرفتار در چنگال ظلم و ستم تشکیل می‌داد و بخش دوم را پولدارها، رؤسای قبایل و افرادی که در خط برده سازی مردم بودند، تشکیل می‌دادند.

آیت‌الله علم‌الهدی، شکل‌گیری پیغمبر‌ستیزی را در بخش دوم جامعه عنوان و بیان کرد: پیغمبرستیزی در جریان انسانی‌های زرمند و زورمند به‌عنوان یک ارزش مطرح شد زیرا 13 سال برای آن برنامه داشتند و بعد از 13 سال که پیغمبر از مکه به مدینه هجرت کردند، این پیغمبر و اسلام‌ستیزی در میدان جنگ‌های بدر، احد، احزاب و فتح مکه به‌صورت اجرایی درآمد.

وی ادامه داد: در تمام این جریان‌ها و جنگ‌ها، تنها شخصی که با تمام قدرت در مقابل افراد گردنکش و زورمند ایستادگی می‌کرد، امیرالمؤمنین بود به همین دلیل از امیرالمؤمنین(ع) عداوت و دشمنی به همراه داشتند.

امام‌جمعه مشهد مقدس با اشاره به دشمنی سه‌هزارساله بنی‌اسراییل و اعراب در طول تاریخ، اظهار کرد: بعد از 3 هزار سال از نبوت حضرت ابراهیم(ع) و دشمنی اعراب و بنی‌اسراییل، تنها موردی که این دو قوم با هم متحد شدند و در کنار هم ایستادند، در مقابل پیامبر بود تا به کمک هم پیامبر و اسلام را نابود کنند.

وی، دشمنی با امیرالمؤمنین(ع) را تنها محدود به دوره حیات ایشان ندانست و عنوان کرد: وقتی میدان جنگ با سیدالشهدا(ع) در کربلا تشکیل شد، در اتمام‌حجتی که ابی‌عبدالله در مقابل لشکر عمر سعد انجام دادند، گفت «شما نمی‌دانید من نواده پیغمبر هستم و خونی که در رگ‌های من جریان دارد، خون رسول‌الله است؟» همه گفتند چرا، پرسیدند پس چرا خون مرا حلال می‌دانید؟ که همه با کمال وقاحت فریاد زدند «با پدرت علی دشمنیم».

آیت‌الله علم‌الهدی تأکید کرد: علی‌ستیزی حتی 20 سال بعد از شهادت مولا(ع) به‌وسیله شمشیرکشیدن روی بچه‌های علی نشان داد، این دشمنی همان پیغمبر و اسلام‌ستیزی بود که 20 سال بعد به آن شکل درآمد.

انتهای پیام/